Licht in de duisternis

Hebben jullie dat ook wel eens … dat je een al wat oudere fotoserie in je archief ontdekt waar je nog niets mee hebt gedaan? Ik had dat toen ik dit weekend een serie ontdekte, die ik op 13 januari 2013 in het centrum van Drachten heb gemaakt. Er stonden indertijd vier grote bouwkranen vlak bij elkaar op het Raadhuisplein, waarvan er eentje ter gelegenheid van de voorbije feestdagen was verlicht …

En dan denk je ‘Waarom heb ik daar indertijd niks mee gedaan?’
Wel, het antwoord is simpel: mijn logje ‘Weerbeeld januari 2013’ leerde me zojuist, dat het die nacht begon het te vriezen en dat bleef het daarna twee weken doen. In de dagen en weken daarna heb ik me volledig gericht op ijs- en sneeuwpret …

Gezocht: ouders met kind

Behalve ‘Moeder die haar kind leert zwemmen’ en ‘Kwebbelende vrouwen’ heeft er nog een beeld van beeldhouwer Kees Verkade in Drachten gestaan. Dit beeld – ik noem het gemakshalve even ‘Ouders met kind’ – was volgens mij het eerste beeld van Kees Verkade dat begin jaren 70 geplaatst werd in de Zuiderbuurt-Promenade.

Om het trio vol te maken had ik dit beeld ook graag willen fotograferen, maar het lijkt helaas te zijn verdwenen. Meer dan een oude krantenfoto heb ik er niet meer van terug kunnen vinden. Omdat het ook niet meer op de lijst met beelden van de gemeente staat, vermoed ik dat de gemeente dit beeld intussen heeft verkocht …

Peije Rasp, de laatste speelman

Vanaf het Franse Pleintje wandelde ik naar het carillon, dat precies in het centrum van het oude Drachten staat. Tot de demping van de Drachtster Vaart halverwege de jaren 60 lag hier een ophaalbrug om van noord naar zuid te kunnen komen …

Tussen 2012 en 2015 is de Drachtster Vaart vanaf het centrum in westelijke richting heropend. Ten tijde van de turfwinning bracht ’t water welvaart, tegenwoordig hoopt men een graantje van het watertoerisme mee te pikken …

Aan de waterkant staat een beeld van Peije Rasp (1879- 1941), gemaakt door Mindert Wilstra. Peije was een in Ureterp als Freerk de Jong geboren straatmuzikant. Hij was de laatste echte speelman die bijna veertig jaar door Zuidoost-Fryslân zwierf met zijn trekharmonica. Hij speelde wat de mensen wilden: “Wat moat it wêze, in psalmke of in walske?” was zijn gebruikelijke vraag. Hij speelde op bruiloften en partijen, maar scharrelde ook als straatmuzikant zijn kostje bij elkaar. Hij begeleidde reisjes van ouden van dagen en zorgde ’s winters voor sfeer op het ijs. Bekend is het verhaal dat hij eens op zijn knieën voor het open raam van een ziek kind een uur lang zachtjes muziek maakte. Geen wonder dus dat Peije een eervol plekje in het centrum van Drachten heeft gekregen op de plek waar hij veel heeft gespeeld …

Op de draagbalken van het carillon staat een tekst van de schrijver en dichter Harmen Wind. Deze tekst verwijst naar de vier elementen: aarde, vuur, water en lucht en is zowel in het Nederlands (buitenkant) als in het Fries (binnenkant) aangebracht. Ook de relatie van Drachten met de turfwinning en het belang van de Drachtster vaart liggen in de tekst besloten…

Blauwe fonteinen

Onlangs liet ik hier al zien dat het gemeentehuis van Smallingerland t.g.v. het 75-jarig jubileum van de V.N. eind oktober in blauw licht baadde. Aan de overkant van de straat had men het bij schouwburg de Lawei anders aangepakt. Daar had het water van de fonteinen een lichtblauw tintje gekregen …

Voor de gelegenheid heb ik er een klein gifje van gemaakt. Het leek me wel een mooie manier om symbolisch de laatste restjes van het oude jaar weg te spoelen, zodat we – voor zover mogelijk – fris en optimistisch aan ’t nieuwe jaar kunnen beginnen …

Blauw is de kleur

In verband met het 75-jarig bestaan van de VN op 24 oktober, baadde het gemeentehuis van Smallingerland eind oktober in een zee van blauw licht. Omdat ik toen virtueel in Frankrijk zat, heb ik indertijd geen kans gezien om de foto’s te publiceren. Maar daar heb ik het volgende op gevonden …

Ik publiceer ze vandaag en dat is niet geheel toevallig. Ik draag ze op aan onze oudste kleinzoon, die vandaag de mooie leeftijd van 15 jaar heeft bereikt. En blauw is toevallig wel zijn lievelingskleur! Hartelijk gefeliciteerd Tijmen …

Over zon gesproken …

Nog nooit was april zó zonnig, en nog nooit was de lucht in april zoveel dagen achtereen zó blauw …

En wat gebeurde er gisteren, uitgerekend op de dag waarop onze zonnepanelen werden geïnstalleerd …

Jawel, het was voor het eerst in april de hele dag bewolkt en regenachtig …

Onze tuin en natuur & landbouw kunnen eerst nog wel wat regen gebruiken, maar vanaf volgende week mag de zon wat mij betreft weer volop schijnen. Wij zijn er klaar voor …

Het staartje van de winter van 2005 (2)

Voor zover dat mogelijk is bij een postzegeltuintje, bood ons tuintje begin maart 2005 vanuit het slaapkamerraam best een feeërieke aanblik met dat pak sneeuw …

Ook vanuit de bijkeuken naar buiten stappend was die laag van ruim 30 cm sneeuw niet minder mooi om te zien. Eigenlijk is zo’n pak sneeuw natuurlijk het mooist wanneer ’t zich helemaal maagdelijk en onbetreden voor je uitstrekt. Maar zoals dat gaat, kwam ook aan deze maagdelijkheid een eind. Het paadje naar de steeg moest sneeuwvrij gemaakt worden. En indachtig het advies van een vriend die het fietsenhokje had gezien vlak nadat ik het had getimmerd, heb ik ook zo goed en zo kwaad als het ging de sneeuw van dat dakje verwijderd …

In de loop van de week kwam ik tot de schokkende ontdekking dat ik met één ding geen rekening had gehouden … De sneeuwlast werd te zwaar voor de pergola. Op dag drie van de sneeuwperiode brak de paal, waarna de pergola compleet met klimop en sneeuwdek ineen zeeg. Omdat de pergola als ‘steunbeer’ voor de eveneens met klimop begroeide schutting diende, heb ik die tijdelijk wat extra ondersteuning gegeven met een sleepkabel aan de buitenmuur …

– wordt vervolgd met een rit over de witte Friese vlakten –