Vorige week streek er weer eens een juffertje in ons tuintje neer, het leek me om een houtpantserjuffer te gaan …
Om maximaal van het uitzicht te kunnen profiteren, had hij een uitloper van de klimop aan de pergola uitgekozen als uitkijkpost …
Omdat het die dag flink waaide, had het beestje moeite om zich vast te blijven klampen aan die heen en weer deinende uitloper van de klimop …
Hij moest alle zeilen bijzetten, en dat is mooi te zien aan de voortdurend veranderende stand van de vleugels …
Nadat ik voldoende blauwe knopen had gefotografeerd, heb ik vrijdagmiddag een tijdje tegen het hek staan leunen dat halverwege het zuidelijke pad in het Weinterper Skar staat …
Ik stond er nog maar net, toen er amper een halve meter bij me vandaan een libel neerstreek op één van de robuuste palen. Ik hoefde maar een klein stapje opzij te doen om een paar foto’s van hem te kunnen maken …
Omdat er als gevolg van het maaiwerk langs het eerste deel van het pad geen bloemetje en geen beestje meer te zien was, besloot ik nog maar even door te lopen naar het bankje bij de vennetjes …
Eenmaal bij het bankje aangekomen, zat er een libel op me te wachten. Nadat ik de bovenstaande foto van hem had gemaakt, vloog het beestje op toen ik op het bankje ging zitten. Al snel streek hij echter weer op de leuning neer, waar hij me nieuwsgierig leek op te nemen. Op mijn beurt richtte ik mijn camera weer op de libel, die zich dit rustig liet welgevallen …
Eigenlijk zou dit bankje moeten kunnen vertellen over wat zich er zoal afspeelt, want een paar dagen eerder kreeg Geert op hetzelfde plekje gezelschap van een prachtige levendbarende hagedis …
Nadat ik me een tijdje had vermaakt met de libel en mijn benen weer wat tot rust waren gekomen, liep ik terug naar de weg. Om deze fotokuier op passende wijze af te sluiten, zat er op de afsluitboom ook nog eens een libel op me te wachten …
Voor zover ik het kan beoordelen, ging het kijkend naar de ‘snor’ in alle gevallen om steenrode heidelibellen die me een prettige middag bezorgden.
Op deze eerste tropische dag van het jaar zat ik vanochtend al vroeg op het terras aan de koffie. Het duurde niet lang voordat ik gezelschap kreeg van een juffertje dat aan één van de bladeren van de druif ging hangen …
Omdat ik de macrolens nog niet bij de hand had, heb ik eerst maar even een tegenlichtopname gemaakt met behulp van de zoomfunctie. Toen ik even later de macrolens erbij had gepakt, had het juffertje een ander plekje gezocht …
Het beestje bleef net lang genoeg hangen om even een paar macro-opnamen te maken. Het lukte me niet om de ogen mooi scherp op de foto te krijgen, maar op een warme dag als vandaag ben ik wel tevreden met deze resultaten …
Over druif gesproken … De eerste druiven beginnen intussen lekker te kleuren, maar er zijn de laatste dagen helaas ook al heel wat druiven op het terras gevallen. Waarschijnlijk is dit een gevolg van de overvloedige regen in juni en juli in combinatie met de huidige warmte …
Een uurtje later -het begon inmiddels al knap warm te worden op het terras- streek er een geaderd witje op Aafje’s verbena neer. Om het beestje niet meteen te verjagen, heb ik ook hier eerst even een paar foto’s van gemaakt m.b.v. de zoomfunctie …
Een meer gedetailleerde opname met de macrolens werd me niet toegestaan, maar een ander, al behoorlijk gehavend exemplaar, wilde even later wel even blijven zitten voor een portretje …
Zo, en nu ga ik eerst eens een tijdje lekker in de nog relatief koele woonkamer voor de ventilator zitten, want op het terras is het niet meer uit te houden. Luisterend naar het historische laatste verslag van Klaas Jansma en Sippy Tigchelaar van het skûtsjesilen voor Omrop Fryslân kom ik de middag wel door. Ik wens jullie allen een goed weekend. Houd het hoofd koel! 🙂
Vandaag maar even een paar plaatjes uit het archief, want mijn fotokuier viel vanmiddag helaas in het water …
Terwijl ik half juni in het Weinterper Skar op enigerlei moment bezig was met het maken een serie portretjes van de azuurwaterjuffer op de bovenstaande foto, zag ik amper een halve meter verderop de restanten van een soortgenootje hangen …
Het beste was er duidelijk al van af, maar desondanks moest het toch maar even op de foto, vond ik …
Blijkbaar was het kliekjesdag, want ik had nog maar net een foto gemaakt, toen de spin die het juffertje in zijn web had weten te vangen kwam aansnellen …
Het duurde maar even voordat hij zijn kaken in het kliekje zette. Wat er verder gebeurde heb ik niet meer gevolgd, want op dat moment werd ik aangesproken door een passerende collega-fotograaf …
Eindelijk zomer, deze week hadden we vijf dagen op rij met een strakblauwe lucht …
Summer at last, this week we had five days in a row with only clear blue skies …
Gisteren ben ik naar de vogelkijkhut “Skiere Goes” in het Easter Skar (kaart Google Maps) gereden …
Yesterday I went to a bird hide near a small lake (map Google Maps) …
Een mooie vogelfoto heb ik er niet kunnen maken, want er waren bijna geen vogels te zien, maar deze libel maakte veel goed …
I didn’t have the chance to make a nice bird photo, because there were hardly birds, but this dragonfly was a nice compensation …
Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo ...
Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!
Vorige week zaterdag was het voor de verandering eens lekker zonnig weer met alleen wat vriendelijke wollige wolken die rustig voortdreven. Het leken me prima omstandigheden om weer eens een wat langere fotokuier te maken aan de zuidkant van het Weinterper Skar …
Al snel passeerde ik het eerste vennetje, waar een paar dode bomen met hun voeten in het water staan. Een meter of vijftig verderop staat een bankje, daar heb ik een pauze ingelast om mijn benen even wat rust te gunnen …
Vlak bij het bankje trof ik twee vuurjuffers koraaljuffers aan die samen een paringsrad vormden (met dank aan Geert voor de determinatie). Die moesten natuurlijk nog even samen op de foto voordat ik eens een tijdje lekker ging zitten genieten van de rust en het uitzicht …
Toen ik een kwartiertje later weer voldoende kracht in mijn benen had verzameld, heb ik mijn kuier voortgezet. Omdat ik het bankje vrij makkelijk had weten te bereiken, besloot ik nog maar even door te lopen naar het meest zuidelijke ven. Daar kreeg ik al snel weer een paar parende juffertjes in beeld …
Terwijl ik wat langs de waterkant slenterde, zag ik op een bepaald moment een juffertje voorbij drijven dat zich leek te willen bekwamen in de rugslag. Omdat het de kleine drenkeling allerminst goed afging heb ik hem maar uit het water gevist en op een zonnig plekje op een plant gezet, zodat hij wat kon opdrogen …
Er vlogen maar enkele libellen rond, en als die al eens even ergens gingen zitten, dan waren ze alweer vertrokken voordat ik ze fatsoenlijk in beeld had kunnen nemen. Ook de meeste juffers lieten zich maar moeilijk in beeld vangen, gelukkig trof ik echter ook nog een gewillig exemplaar ….
Het lijkt me om een watersnuffel te gaan, maar daar ben ik zoals meestal wanneer het om determinatie van juffertjes gaat allerminst zeker van. Mooi was het beestje in elk geval wel, en hij zat op een goed plekje met een lekker vage achtergrond …
Uiteindelijk heb ik de blik maar weer noordwaarts gericht, want die kant moest ik op om weer bij het bankje te komen. Maar voordat het zo ver is, zal ik hier morgen in het kader van Skywatch Friday nog wat foto’s laten zien van dit vennetje en de wolken die er mooi in werden weerspiegeld …
Met 25,1 ºC op de thermometer beleven we vandaag zo waar op de valreep nog een echte zomerdag in juni, de eerste en meteen ook de laatste. Aan het eind van de ochtend ben ik naar de Merskenheide gereden, daar heb ik een tijdlang bij het vennetje rond gestruind …
Het werd tijd mijn macrolens weer eens te richten op de kleine zonnedauw, een klein vleesetend plantje. De kleine zonnedauw staat op de Nederlandse Rode Lijst van planten als algemeen voorkomend maar sterk afgenomen. Rond het vennetje bij de Merskenheide kleurt het op sommige plaatsen rood van dit bijzondere plantje …
Zonnedauw genoeg dus, nu was het alleen nog de kunst om een plantje te treffen dat een insect had weten te vangen. Hier en daar hingen de resten van deels verteerde vliegen en vlindertjes. maar dat was me nog niet fotogeniek genoeg …
Kijk, nu begint het er op te lijken. Ik moet me al sterk vergissen als deze zonnedauw niet een waterjuffer heeft weten te vangen met zijn kleverige, maar voor insecten o zo aantrekkelijke tentakels …
Jawel, hij heeft niet één, maar zelfs twee juffertjes weten te vangen. Beide juffertjes leefden nog en deden al kronkelend verwoede pogingen om zich te bevrijden van dat kleverige goedje …
Al dat geworstel was echter tevergeefs, hoe meer ze bewogen, hoe meer vooral de vleugels ten prooi vielen aan nog meer tentakels. Deze juffertjes gaan een wrede dood tegemoet, want ze zullen langzaam worden leeggezogen en verteerd door de zonnedauw …
De hele situatie deed me denken aan woensdag 18 augustus 2010. Toen stuitte ik op dezelfde plek op een zonnedauw die meerdere waterjuffers in haar kleverige tentakels gevangen hield. Eén van de juffertjes vocht voor het leven en wist die strijd uiteindelijk met een beetje hulp te winnen. Het filmpje dat ik daarvan heb gemaakt is inmiddels opgenomen in de educatieve collectie van het Natuurmuseum Brabant. Hier nogmaals dat filmpje …
Afanja's Weblog 