Gistermiddag heb ik weer eens een tijdje in de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder gezeten. Na binnenkomst heb ik eerst het luikje in de zuidoostelijke hoek van de hut maar dicht gedaan, want daar blies de koude wind onaangenaam door naar binnen. Het uitzicht over de Jan Durkspolder was er mede dankzij de voortdrijvende wolkenmassa’s niet minder mooi om …

Terwijl ik met een collega-fotograaf een prettig gesprek voerde over ditjes en datjes, streek er regelmatig een luid kwetterende rietzanger neer in het struikje bij het rietkraagje voor de hut …

Omdat er verder betrekkelijk weinig interessants te zien was in de omgeving van de hut, en omdat het alweer een paar jaar geleden was dat ik een rietzanger had gekiekt, heb ik mijn camera maar eens wat op dat struikje gericht. Met deze twee foto’s, waarop de rietzanger luidkeels kwetterend nog net wat laat zien van de kleurrijke binnenkant van zijn snaveltje, ben ik niet ontevreden …

Toen de kou na een half uurtje voor mijn gevoel wat al teveel vat op mijn bovenbenen begon te krijgen, heb ik afscheid genomen van de andere fotograaf. Na een laatste blik over het natte polderland, ben ik terug gelopen naar de auto om mijn ritje over het platteland voort te zetten …