Zoals hier gisteren te zien was, wordt er hard gewerkt aan de bouw van een nieuw nest. Maar met alleen werken is het niet te doen, om fit en fris te blijven nemen de merels af en toe een bad. Toen meneer merel dat onlangs deed, ging er een huismus achter hem op de rand van het bad zitten …
Alsof hij het had gevoeld, draaide de merel zich razendsnel om naar de mus …
‘Scheer je weg lelijke gluurder,’ leek hij te zeggen. En dat is ook precies wat de mus deed…
Na de storing van gisteren draait mijn weblog weer, zij het nog niet optimaal. Het belangrijkste is, dat de foto’s weer toegankelijk zijn en dat ik er met enige improvisatie weer mee kan werken. En dus pak ik de draad maar weer op met de foto’s die ik gisteren had willen publiceren …
De zon heb ik hier de afgelopen weken maar weinig gezien of gevoeld. Toch ligt de gemiddelde temperatuur in februari ruim 4,5°C boven het langjarig gemiddelde. De vogels laten zich door die hogere temperaturen leiden. Het gevolg daarvan is dat ze ongeveer een maand eerder actief zijn dan normaal …
De heer en mevrouw Merel hebben de pergola boven de vijver in onze tuin ook dit jaar weer uitgekozen om een nestje te bouwen. Ze vliegen al ruim een week af en aan met bouwmaterialen. Daarbij heb ik ze er intussen op betrapt dat ze net als meerkoeten plastic afval gebruiken. Onder andere de onderste rand van een plastic zakje en een pakweg 40 cm lange witte nylon strip, waarmee dozen worden dichtgebonden, werden meegenomen …
Ik ben van dit koppel intussen wel wat gewend, twee jaar geleden hadden ze al jonkies toen er eind maart – begin april een laagje sneeuw lag. Die jonkies zijn korte tijd later allemaal uitgevlogen, daarom ga ik ervan uit dat het ook dit jaar wel weer goed zal komen …
Van de vogelkijkhut reed ik over de Polderdyk in westelijke richting naar de Jan Durkspolder. Ongeveer halverwege de smalle weg zag drie aalscholvers in een boom zitten. Zoals linksonder op de eerste foto te zien is, was de berm ontiegelijk modderig was. Daarom liet ik de auto gewoon op de weg uitrollen. De Polderdyk is tenslotte een heel rustig weggetje …
Nadat ik de eerste foto door de voorruit had genomen, liet ik het zijraampje aan de passagierskant naar beneden glijden. Dit gaf me de kans om wat betere foto’s te maken. Dat er intussen vanaf de andere kant een dikke BMW naderde, merkte ik pas toen de bestuurder me een niet al te vriendelijke blik toewierp, terwijl hij moeizaam door de modderige berm aan de andere kant van de weg langs me reed. Gelukkig trokken de aalscholvers zich er niets van aan …
Wat een verademing om gisteren na het stormachtige begin van de week een dag zonder wind, maar met regelmatig wat zon hadden. En dan zul je altijd zien, dat op zo’n mooie dag mijn benen krachteloos zijn. Maar niet getreurd, ik ben een kwartiertje op het terras gaan zitten. Daar had ik een prima alternatief …
De huismussen, die zich maandag en dinsdag vooral ophielden in de beschutting van de hulstboom en de klimop, lieten zich gistermiddag weer veelvuldig zien. Het was weer dringen geblazen bij de pindakaas. Daar heb ik gebruik van gemaakt door rustig in mijn hoekje op het terras zittend wat foto’s te maken …
Naast me zat in de klimop een jong musje** het schouwspel ook in alle rust te bekijken. Ik was wel blij met dit deze setting. Het gaf me weer kans om de vogelknop te testen. Ik krijg hem steeds beter in de vingers, waardoor de vogels er langzaam maar zeker steeds wat strakker op staan. Het wordt nog wel eens wat met mij en de vogels …
** Via Bluesky ben ik erop gewezen, dat de laatste mus niet echt een jonge mus is. Naar verluidt is het een vrouwelijke huismus.
Dat het de afgelopen dagen hard waaide, heb ik gisteren al verteld en getoond bij het opvliegen van de grote zilverreiger. Maar ook eenden hadden het niet altijd gemakkelijk. Deze twee moesten flink bijsturen om tot een veilige landing te komen …
Ze waren op weg naar It Krûme Gat bij het Noordergemaal aan de Bûtendiken. Daar hadden veel eenden een plekje gezocht om enigszins beschut in de luwte van de steenwallen met rietkraagjes te kunnen liggen. Behalve wilde eenden dobberden er ook veel smienten op het water …
Dit was ook de bestemming van de twee eenden, die op de eerste foto aan kwamen vliegen. Na wat extra vleugelmanoeuvres, landden ze veilig op het water…
Nadat ik het weekend vooral binnen had gezeten, heb ik gisteren maar weer eens een rondje buitenom gemaakt. Hier en daar liepen wat schapen en een paard in de weilanden, verder waren ze goeddeels leeg. Zelfs de meeste ganzen hadden de vlakte verlaten om ergens enige beschutting tegen de harde wind te vinden. Maar ik trof het toch nog even …
In de buurt van Earnewâld heb ik de auto even in de berm laten uitrollen, toen ik verderop een grote zilverreiger zag staan. Hij stelde mijn geduld wel op de proef, maar ik werd er netjes voor beloond. Ruim vijf minuten later zakte hij even door zijn poten om op te stijgen. Dat was nog een hele operatie met de harde wind, maar zodra hij boven de bomen was, zag ik hem wegzeilen …
De strakblauwe lucht lokte me gisteren al snel naar buiten. Na de koffie ben ik in de auto gestapt om een ritje naar de Jan Durkspolder te maken. Daar draaide de windmotor aan de Geau heel bedaard zijn rondjes. Aan de oostkant van de vogelkijkhut stond een groep van pakweg 20 ganzen halverwege de plas in het water …
Na enige tijd vloog er een knobbelzwaan langs de oostelijke oever van de plas voorbij. Hij gaf me de kans om eindelijk de onlangs ingestelde ‘vogelknop’ op mijn camera eens te proberen …
Toen ik even later die ganzen nog eens goed bekeek en verder inzoomde, zag ik dat er aan de rechterkant van de groep twee lepelaars tussen de ganzen stonden. Leuk om de eerste twee lepelaars van de kleine kolonie, die meestal aan de westkant van de plas huist, al op 1 februari te kunnen begroeten …
Terugkomend uit de hut heb ik nog even overwogen om op onderzoek te gaan naar het waarom van de rijplaten die kennelijk onlangs over het zandpad zijn gelegd. Mijn onderdanen verkeerden in goeie conditie, maar na een meter of tien hield ik het toch maar voor gezien. De natte rijplaten waren akelig glad, en dat maakte het lopen niet fijner. Het bordje ‘(Brom)fietsers Afstappen’ zal er ook wel niet voor niets geplaatst zijn. Later nog maar eens kijken …
Afanja's Weblog 