Vandaag is een mooie dag om toe te werken naar een nieuw hoogtepunt, waarschijnlijk zelfs het hoogtepunt, in het kader van deze serie over de ijsvogels …
Dinsdag 17 mei verscheen mevrouw ijsvogel tegen elf uur ’s ochtends op haar vaste plekje bij het nest. Niet veel later ging meneer ijsvogel op het uiteinde van de tak bij haar zitten. Terwijl ze hun kopjes enkele keren heen en weer draaiden, werden blikken gemeden en gewisseld …
Nadat hij zich met een sierlijk sprongetje had omgedraaid, bleven ze allebei even stil zitten. Dan vloog hij op om haar van achter te bestijgen …
Behalve de gebruikelijke wilde eenden zwommen er ook een paar witte kwakers in de Dwarssloot …
Eigenlijk heten ze Hollandse kwakers, maar ik vind witte kwakers wel zo duidelijk. Volgens Wikipedia is het een van de vele varianten van de Pekingeend …
Hoe ze ook heten en hoe ze ook genoemd worden, ik vind het mooie eendjes …
Thuis heb ik mijn camera vrijwel altijd voor het grijpen. Tijdens het weekendje in de Weerribben-Wieden was dat uiteraard niet anders. Zo heb ik tussendoor wat foto’s kunnen maken van momentjes die zich thuis ook wel voordoen, maar dan in een heel andere setting …
We hebben in de tuin twee grote schalen met water en nog een kleinere. Vooral de grote schalen worden regelmatig door de vogels gebruikt om even lekker te badderen. Hier ging dat toch ietsje anders. Nadat een musje op een pompeblêd (het blad van de gele plomp) in de Dwarssloot was gaan zitten, zakte het blad als de beweegbare vloer van een zwembad langzaam naar beneden …
Nadat hij een pas opgedoken vers visje bij zijn vrouwtje had afgeleverd, had meneer ijsvogel er behoefte aan om zijn veren even lekker in het zonnetje te poetsen …
Nadat er begin mei voor de tweede keer dit jaar jonge merels uit hun eieren waren gekropen in het nestje in de pergola boven de vijver, was het de afgelopen weken weer een drukte van belang in de tuin …
Van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat vlogen pa en ma merel weer af en aan met voer voor hun kroost. Net als in het vroege voorjaar bij het eerste nestje, werden er ook ditmaal ingrediënten voor een voedzaam en gevarieerd maal aangevoerd …
De kleine mereltjes begonnen vorige week met de dag luider te piepen, zodra ze hoorden dat pa of ma met lekkers de pergola in dook. Met af en toe een steelse blik op het nest, zag ik ze groter en sterker worden, wanneer ze met hun hongerige snaveltjes omhoog reikten. Op 14 mei vloog de eerste jonge merel tegen vijf uur ’s middags uit, al snel gevolgd door één of twee anderen. De eerste liet zich nog net even kieken na de eerste (tussen)landing die hij in zijn jonge leventje had gemaakt op de schuttingdeur …
De volgende dag zat alleen deze kleine rakker nog op het nest. Vermoedelijk was het een mereltje met vliegangst. Maar dat zal dan toch van tijdelijke aard geweest zijn, want aan het eind van de middag was het stil en leeg in de pergola …
Intussen zijn ook de jonge koolmezen uitgevlogen, maar dat heb ik gemist …
Afanja's Weblog 