Met op dit moment een temperatuur van 10,6°C op de thermometer, komt de maximumtemperatuur in onze tuin vandaag voor het eerst dit jaar in de dubbele cijfers. Koud is het dus niet, maar met intussen al ruim 25 mm regen is het hier wel een natte bedoening …
Vandaag deel twee van mijn tweeluik over ijswater of smeltwater.
Zodra de zon door het wolkendek brak, vielen er dikke druppels smeltwater van de met sneeuw bedekte pergola in de vijver. Daar probeerden ze de heksenbol uiteen te laten spatten …
Als het zonlicht al een tijdje op het sneeuwdek van het fietsenhokje valt en de temperatuur geleidelijk stijgt, vallen de eerste druppels ijswater één voor één in het dakgootje …
Bij een temperatuur rond het vriespunt beginnen restjes sneeuw en ijs in een struik te smelten. Druppels gaan glinsteren en worden geruisloos naar beneden getrokken …
Een bevroren druppel … Veel is het niet, maar het is buitenshuis ook niet veel soeps momenteel. Ook vandaag wordt met code oranje weer gewaarschuwd voor gladde wegen i.v.m. ijzel. En een matige oostenwind maakt het met een graadje lichte vorst nog steeds gemeen koud …
Ik kom tot een afronding van het zonnige kwartiertje dat Jetske en ik vorige week vrijdag hadden in De Deelen. Naar mate de bui dichterbij kwam, werd de lucht donkerder …
Daardoor werden de kleuren van door de felle zon belichte bomen en struiken op de oostelijke oever nog wat intenser. Intussen was de bui zo dichtbij gekomen, dat de eerste druppels kringetjes in het water begonnen te tekenen …
Ik liep terug naar het begin van het petgat, waar ik nog snel een paar foto’s maakte van het boothuis van Staatsbosbeheer aan de overkant van het water. Van enkele druppels was intussen al lang geen sprake meer …
Ik zat al lekker droog in de auto, toen Jetske even later ook weer tevoorschijn kwam van haar wandeling langs het petgat. De brede glimlach op haar gezicht verried haar tevredenheid over haar cameratas op wieltjes, vertelde ze even later. Ook op het modderige pad kon ze er goed mee uit de voeten en liep ze vele malen lichter dan met haar zware rugtas met camera’s in het recente verleden …
Het is nog lang goed gegaan, maar vannacht heeft het virus waarmee Aafje sinds de Kerstdagen rondliep, me dan toch te pakken gekregen. Proestend, maar vooral hoestend, voel ik me ongeveer als op deze foto. De komende dagen zal ik daarom naar verwachting wat minder actief zijn …
Afanja's Weblog 