Tagarchief: beeldenbos

In en rond een ven

Geplaatst op door

De virtuele verkoeling bevalt me wel met deze tropische temperaturen. Daar blijven we hier nog maar wat rond hangen bij het ven bij Heidehuizen …

tussen het frisse voorjaargroen door is een ven te zien

Een wandeling rond het ven heeft voor ieder wel wat te bieden. Zelf kwam ik er al snel aan mijn trekken met de bloeiende gele lissen. Die zijn helaas afgelopen winter uit onze tuin verdwenen. Ook juffers en libellen zie ik dit jaar nauwelijks rond de vijver. Op de oever van het ven ging er eentje mooi voor me zitten. Een koppeltje nijlganzen zwom met de jongen in het ven …

aan de oever van het ven bloeien gele lissen
aan de oever van het ven bloeien gele lissen
een omgevallen boom blijft liggen op de oever van het ven
een gewone oeverlibel zit geduldig te wachten op een passerende prooi
de familie nijlgans zwemt in het ven
er drijven roze waterlelies in het ven

Een stukje verderop zien we weer een boombeeld dat intussen flink is getekend door de tijd en de elementen. Jetske deed nog een waarneming die ons allebei even op scherp zette. Ze zag een ringslang zwemmen. Ik kon net twee foto’s van hem maken. Daarna keerde de rust terug met het zicht op de roze waterlelies in het ven …

de tand des tijds slaat toe bij de boombeelden
mijn fotomaatje staat in de schaduw bij het ven
een ringslang zwemt in het ven, boven hem passeert net een waterjuffer
een ringslang zwemt in het ven, boven hem passeert net een waterjuffer
er drijven roze waterlelies in het ven
roze waterlelies in het ven
roze waterlelies in het ven

Niks meer aan doen

Geplaatst op door

Wat jullie gaan doen op deze warme vrijdag, weet ik natuurlijk niet, maar ik blijf vandaag lekker in de schaduw aan de waterkant. Af en toe de voeten even lekker in het water … komt helemaal goed. Niks meer aan doen!

Om de omgeving goed te kunnen bekijken, kun je op de foto klikken of op: Bekijk volledige grootte 1920×1200 …

weerspiegelingen bij Heidehuizen

Fijne dag, hou ’t hoofd koel! ❄️

Rond een ‘beeldig’ vennetje

Geplaatst op door

Met naar verwachting temperaturen van 27-32°C is vandaag het hitteplan van kracht. Een schaduwrijk plekje aan de waterkant kan dan geen kwaad …

Een smal fietspaadje slingert door het bos tussen Olterterp en Heidehuizen. Na ruim een kilometer maakt het pad een bocht naar links. Wij verlaten daar het geasfalteerde fietspad om over een heuvelachtig zandpaadje naar rechts te gaan. Al snel komen we uit bij het grootste van drie vennen in de nabije omgeving, de Grote Vijver. …

een fietspaadje slingert zich door het bos

Een paar minuten later passeren we Kening Redbad. Dat betekent dat we bij het beeldenbos bij Heidehuizen terecht zijn gekomen. We komen langs een bruggetje en besluiten daar over te steken naar de andere kant van het ven en dan een paadje naar links te volgen …

Kening Redbad staat bij Heidehuizen in het bos
een bruggetje in het bos
bij een ven in het bos
bij een ven in het bos
een ven in het bos bij Heidehuizen
een oude boomstam ligt weg te kwijnen op de oever bij een ven

De één z’n dood …

Geplaatst op door

In 2015 schreef ik bij de onderstaande foto:
Behalve de door houtzagers met kettingzagen gemaakte boomsculpturen ontdekte ik in het ‘beeldenbos‘ tussen Heidehuizen en Olterterp ook nog een mooie, door de natuur geschapen boomsculptuur …

In de afgelopen 3 jaar zijn de zwammen doorgegaan met hun dodelijke werk …

werk in uitvoering (1)
werk in uitvoering (2)
werk in uitvoering (3)
werk in uitvoering (4)
werk in uitvoering (5)
werk in uitvoering (6)

Herfsttinten voor Jetske

Geplaatst op door

Het begint erop te lijken dat ik niet uit het bos bij Heidehuizen te slaan was de laatste tijd. Een kleine week na de fotosessie met de bosnimf toog ik die kant al weer op …

1 november 2018
13 november 2018

Mijn fotomaatje Jetske was nog niet in de gelegenheid geweest om te genieten van de mooie tinten die deze herfst de laatste tijd had voortgebracht. Omdat ze op 13 november naar Fryslân kwam voor een fotokuier, stelde ik voor om nog maar eens naar Heidehuizen te gaan …

Er was de dagen daarvoor al veel blad van de bomen gewaaid, maar er hing op diverse plaatsen nog steeds een gouden gloed in het bos. Ik nam de gelegenheid te baat om de kleurverandering van de periode tussen 1 en 13 november op een paar plaatsen in beeld te brengen …

1 november 2018
13 november 2018

We passeerden het bankje aan het vennetje waar het vorige logje was geëindigd. Het klinkt raar, maar zo’n bankje lacht me dan meteen toe en lijkt zelfs op verleidelijke wijze te wenken: “Kom maar, jongen …, even lekker zitten …”

De boomsculpturen leken geen al te grote indruk op Jetske te maken. Ze liep het eerste beeld in ieder geval voorbij zonder er naar op of om te kijken. Wat wel indruk maakte was de fotogenieke locatie. Vooral op de schaarse momenten dat de zon even door wolken prikte, kwam er steevast een mooi kleurenpalet tevoorschijn …

Ik werd verrast met een boomsculptuur die ik nog niet eerder had gezien. Daar was ik een week eerder zo aan voorbij gelopen. Maar dat is niet zo verwonderlijk, want op dat moment werd mijn aandacht waarschijnlijk voor het eerst getrokken door de bosnimf aan de overkant …

– wordt vervolgd –

Een bosnimf aan de waterkant

Geplaatst op door

Eenmaal aangekomen bij het vennetje had ik meteen een déjà-vu. Die vent op die boom had ik eerder gezien. En dat klopt ook wel, want ik was aangekomen bij wat ik in 2015 maar ‘het boombeeldenbos’ ben gaan noemen. Eerst ben ik maar eens even lekker op een boomstam gaan zitten die er drie jaar geleden ook al lag. De ridder was in de afgelopen jaren weinig veranderd. Eigenlijk was hij alleen wat meer opgegaan in zijn omgeving …

Ik besloot de beelden eerst maar even te laten voor wat ze waren. De meeste van de tien boomsculpturen die er in 2015 in het kader van een ‘Landgoeddag’ zijn gemaakt, heb ik indertijd al bekeken en gefotografeerd. Nu wilde ik mijn aandacht wat meer op de omgeving te richten, daarom besloot ik een rondgang om het ven te maken …

Het werd me niet lang gegund om me op de omgeving te blijven concentreren. Terwijl ik bijna halverwege mijn rondje om het ven was, verscheen er aan de andere kant ineens leven in het zonlicht. Een soort van bosnimf liet zich daar in fraaie poses vereeuwigen door een fotograaf. Hoewel dit showtje vast niet voor mij werd opgevoerd, besloot ik er wel een paar foto’s van te maken, we bevonden ons tenslotte alle drie op openbaar terrein. Wel heb ik de dames in het kader van de privacy enigszins geanonimiseerd. Toegegeven, vooral het model is er daardoor niet knapper op geworden, maar dit leek me wel zo netjes …

bosnimf 1
bosnimf 2
bosnimf 3
bosnimf 4
bosnimf 5
bosnimf 6

Na enige tijd heb ik mij noodgedwongen losgerukt van het fraaie tafereel van die bosnimf in het boombeeldenbos. Mijn onderdanen lieten weten dat het tijd was om verder te gaan, want ik had nog een lange, deels oneffen weg te gaan …

Halverwege de weg terug naar de auto heb ik een wat langere pauze genomen op een bankje bij een vennetje waar ik wel vaker heb gezeten. De roodwitte plank was niet echt nodig om droge voeten te houden, maar wel handig om ondanks de droogte niet uit te glijden in de glibberige modder. Nog nagenietend, heb ik op dat bankje de eerste resultaten van de fotosessie van de bosnimf bekeken. Het was weer een bijzonder tochtje geworden …   🙂

Waar ik nog wel benieuwd naar ben … Wat zouden jullie gedaan hebben …?
Zou je ze gefotografeerd hebben? En zo ja, zou je de gezichten geanonimiseerd hebben?

Worstelen om boven te komen

Geplaatst op door

Tien jaar lang viel het eigenlijk reuze mee met mijn MS. Vanaf het moment waarop ik in oktober 2004 de diagnose kreeg, heb ik tot eind vorig jaar vrijwel dagelijks wel ergens in de natuur een fotokuiertje kunnen maken. De eerste jaren heb ik ook nog regelmatig een bescheiden bijdrage kunnen leveren aan klusjes in huis en tuin. Natuurlijk had ik wel eens een echt slechte dag, en ook wel eens twee of drie op rij, maar daar viel goed mee te leven. Daarnaast speelde ook overmatige vermoeidheid me regelmatig parten, maar ook daar wist ik over het algemeen aardig mee te dealen.

Het afgelopen jaar heb ik echter op alle fronten flink ingeleverd. Sinds de griep en de longontsteking, die ik begin dit jaar heb opgelopen, ben ik niet meer op het niveau van 2014 teruggekomen. Afgezien van een enkele uitzondering werden mijn fotokuiertjes het afgelopen jaar aanzienlijk korter, omdat de draagkracht van mijn onderdanen behoorlijk is afgenomen. De te lange wandeling naar het beeldenbos bij Heidehuizen was op 26 oktober jl net wat teveel van het goede …

151026-1643x

Sindsdien ben ik aan het worstelen om weer boven te komen, maar dat valt nog lang niet mee. Behalve dat ik van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat in alle opzichten doodmoe ben, blijft ook rugpijn mijn leven behoorlijk vergallen de laatste tijd. Pijnstilling doet zijn werk in redelijke mate, maar zodra ik even wat te ver loop of een verkeerde beweging maak, is het weer mis. Veel meer dan wat klooien met foto’s en en vanuit mijn gemakkelijke stoel wat spelen met Google Chromecast doe ik de laatste tijd dan ook niet. En zelfs daar vallen de ogen me regelmatig bij dicht …

151026-1709x

Op zoek naar een nieuwe balans in mijn leven, zit er niets anders op dan voorlopig maar heel voorzichtig door te worstelen om weer boven te komen. Het is k*dt, maar het is niet anders!