Het lege pindakaaspotje hangt er al enige tijd nutteloos bij, maar bij het insectenhotel is het af en toe een drukte van belang …
Regelmatig meldt zich een nieuwe gast om in te checken …
Maar er zijn ook gasten die – al dan niet tijdelijk – uitchecken …
En zo af en toe meldt zich een vreemde en minder geliefde gast …
Het bleef maar koud in het voorjaar van 2013, pas vanaf 14 april kwam de maximumtemperatuur een aantal dagen achtereen boven de 15 ºC. Geen wonder dat er tot half april nog regelmatig een laagje ijs op sloten en plassen lag …
Intussen waren de eerste eitjes van een koppeltje merels in de klimop uitgekomen, er werd driftig af en aangevlogen met voedsel voor de jongen, maar het mocht niet baten, ze hebben de aanhoudende kou helaas niet overleefd …
Bij het ooievaarsstation Eibertshiem bij Earnewâld waren de ooievaars inmiddels teruggekeerd. Ze hadden het in eerste instantie vooral druk met de renovatie van hun nesten op de grote lichtmasten bij de gaswinlocatie …
Ondanks de aanhoudend lage temperaturen kwam ook de insectenwereld langzaam maar zeker weer tot leven. Bij de wilgenkatjes op de oever van de Leijen kon ik op 22 april de eerste nijvere bijen fotograferen …
Hier en daar is al wat maïs geoogst, maar de meeste maïs staat nog op het land. Maïsland is niet mijn favoriete terrein, ik zie liever een weiland met grazende koeien. Maïs verstoort voor mijn gevoel op veel plaatsen het landschappelijk beeld, maar sinds vorig jaar verschijnen er ook in Fryslân steeds meer bloeiende akkerranden …
In heel Nederland hebben ongeveer 300 agrarische ondernemers zich intussen aangesloten bij Bloeiend Bedrijf. Met elkaar hebben zij dit jaar ongeveer 600 kilometer bloemrijke akkerranden aangelegd. Het samenwerkingsverband richt zich op het gebruik van speciale bloemenmengsels die nuttige biodiversiteit stimuleren …
Een kleurrijke zoom van bloemen maakt de aanblik van maïsland al een stuk vriendelijker, en belangrijker nog: het draagt bij aan het behoud van nuttige insecten als bijen en het kan door het lokken van bepaalde insecten een bijdrage leveren aan de bestrijding van schadelijke insecten als bladluis …
Ik vind het een aanwinst voor het Friese platteland, op sommige plaatsen biedt het vanuit het juiste perspectief haast een betoverend mooi en dromerig plaatje …
Langzaam maar zeker komt ook de insectenwereld weer tot leven. Vorige week stuitte ik tijdens een kleine rondgang door ons tuintje op een paar bijen op een bloemetje van de sneeuwroem …
Gelukkig zaten ze op een plekje waar ik goed en relatief makkelijk bij kon komen, en ze namen ook nog eens de tijd om uitgebreid voor me te poseren …
Onder de titel “Bezige bijen, hoe lang nog?” schreef ik hier vorige week een logje over de abnormale bijensterfte van de laatste jaren als gevolg van bestrijdingsmiddelen …
Intussen is er gelukkig enig goed nieuws voor de bijen, maandag is door de Europese Commissie een eerste stapje gezet om de bijen te beschermen: er komt een deelverbod op drie voor bijen dodelijke bestrijdingsmiddelen. Greenpeace noemt het een eerste stap in de goede richting, maar om de bijen en andere insecten te beschermen, is een totaalverbod nodig op alle voor bijen schadelijke landbouwgiffen …
Gistermiddag heb ik wat macrofoto’s gemaakt van de bijen die druk bezig waren met het verzamelen van stuifmeel op de wilgenkatjes bij de Leijen. Bij het tonen van die foto’s wil ik niet voorbij gaan het probleem van de bijensterfte …
Sinds enkele jaren gaat het wereldwijd helaas erg slecht met de bijen, en dat is met het oog op onze voedselvoorziening niet best . Appels, bonen, tomaten, sinaasappelen, peren, pompoen, sojabonen en vele andere vruchten zijn voor hun productiviteit grotendeels aangewezen op dierlijke bestuiving. Sterven de bijen uit, dan zou ongeveer een derde van onze voedselgewassen op een andere manier bestoven moeten worden….
Ook voor de natuur zijn bijen van onschatbare waarde: samen met andere insecten bestuiven ze 60 tot 90 procent van alle soorten wilde planten en bomen. Die planten vormen op hun beurt de basis van de voedselpiramide en dus van het gehele ecosysteem waar ze deel van uitmaken …
De abnormale bijensterfte van de laatste jaren is volgens vrijwel alle deskundigen het gevolg van een combinatie van factoren. Ziektes en parasieten worden het meest genoemd, gevolgd door te weinig – en te eenzijdig – voedsel en giftige stoffen zoals bestrijdingsmiddelen. De aanwijzingen dat een aantal z.g. neonicotinoïden, een recent in gebruik genomen groep insecticiden, een centrale rol speelt bij de bijensterfte, stapelen zich op …
Een verbod op het gebruik van neonicotinoïden en andere pesticiden die schadelijk zijn voor bijen is een eerste stap om de bijensterfte een halt toe te roepen. Voor alle duidelijkheid: bij Tros Radar was gisteravond te zien dat het daarbij niet alleen gaat om pesticiden die in de land- en tuinbouw worden gebruikt, ook veel bestrijdingsmiddelen die door de consument in zijn tuintje worden gebruikt, hebben een dodelijk effect op bijen …
Voor meer informatie kun je terecht op de website van Greenpeace.
Daar kun je ook de PETITIE RED DE BIJEN tekenen. Niet twijfelen, niet uitstellen, gewoon even doen … NU!
Mede namens de bijen: bedankt!
Nadat we vanmorgen in een goed gesprek weer eens hadden bijgepraat met de neuroloog, vond ik het vanmiddag tijd om weer eens even lekker uit te waaien op een zonnig plekje. Daarvoor ben ik voor het eerst sinds lange tijd weer eens naar het uitzichtpunt aan de Leijen bij Eastermar gegaan …
In de richting van Opeinde kijkend, werd het wateroppervlak getooid met een zee aan twinkelingen. Verder lag het meer er stil en verlaten bij, voor de meeste bootjesmensen is het duidelijk nog te koud en de vogels hielden zich blijkbaar allemaal elders in de luwte op …
Het was geen enkel probleem om daar even flink uit te waaien, aan de rietstengels is goed te zien dat er meer dan genoeg wind stond. Omdat de wind recht over het koude water in de richting van het uitzichtpunt blies, was het er nog allerminst aangenaam …
Erg lang heb ik daarom niet op het uitzichtpunt gezeten. De intussen behoorlijk in verval rakende balustrade gaf maar bar weinig beschutting, waardoor mijn bovenbenen al snel weer strammer begonnen aan te voelen dan me lief is …
Op weg terug naar de parkeerplaats heb ik op een lekker plekje in de luwte van riet en struikgewas nog enige tijd staan genieten van de drukte en het gezoem rond de bloeiende wilgenkatjes …
Hoewel de wind het ook daar nog knap lastig maakte om scherpe macrofoto’s te maken, is het toch gelukt om een aantal acceptabele shots te maken. Morgen wat foto’s van bezige bijtjes waar meer dan alleen het kontje op staat … 🙂
Het wordt hoe langer hoe gekker, nu loop ik al een maand achter met mijn weercijfertjes. Normaal gesproken zou ik hier nu de gegevens over april moeten presenteren, maar als gevolg van de gezondheidsperikelen die me de laatste weken parten speelden zijn de cijfertjes over maart blijven liggen. Dat gemis moet ik dus eerst maar even goedmaken, dan komen de gegevens over april volgende week wel …
De maand begon knap fris met in de eerste week maximumtemperaturen van 6 tot 10 graden. Tijmen en ik troffen het dan ook niet tijdens onze eerste gezamenlijke fotokuiertje in 2012. Gelukkig staan er in de Jan Durkspolder twee vogelkijkhutten waar we even beschut konden zitten …
Vanaf de tweede week van maart gingen te temperaturen wat in de lift, halverwege maand volgde er nog een dipje, maar van 20 tot 29 maart was het voor de tijd van het jaar alleszins aangenaam weer. Uiteindelijk kwam de gemiddelde temperatuur in ons tuintje uit op 7,4 ºC tegen 5 ºC normaal …
De ooievaars hadden er zin in …
De eerste lammetjes dartelden in de wei …
De imkers waren weer aan het werk bij de bijenkasten ….
En met uitzondering van 7 maart bleef het bijna de hele maand droog. Over de hele maand viel er in ons tuintje slechts 16 mm regen, tegen 60 mm normaal over de periode 1971-2000 …
Kortom: alles wees op een aangenaam voorjaar, maar dat bleek in april toch even anders uit te pakken. Maar daarover volgende week meer.
Afanja's Weblog 