Een fotokuier bij de Merskenheide stond al enige tijd op mijn lijstje, maar door gebrek aan kracht in mijn benen kwam het er niet van. Gistermiddag heb ik mijn wandelschoenen toch maar aangetrokken om die kant eens op te gaan, want het is nu de tijd dat de grijze zandbijen er actief zijn, en om die enisgzins acceptabel in beeld te krijgen is wat warmte en zeker een droge ondergrond van belang …
Ieder jaar is er op een paar plekjes bij de Merskenheide een grote groep grijze zandbijen actief. Vanaf ongeveer half maart beginnen de vrouwtjes met het graven van een nest dat bestaat uit een loodrecht naar beneden lopende hoofdgang van 50 tot 60 cm lang, met aan het eind ronde verbredingen van de afzonderlijke broedkamers. De bijen zijn op dat moment nog echt grijs …
Als de eitjes zijn gelegd, doen de bijen niets anders dan af en aan vliegen om wilgenstuifmeel aan te voeren naar het nest. De grijze zandbij, die dan intussen goeddeels geel gekleurd is door het stuifmeel dat op de achterpoten wordt vervoerd, keert steeds weer terug naar de eigen nestgang …
Een groot deel van de nestgangen op de Merskenheide is ingegraven in het pad, en dat maakt het niet gemakkelijk om het eigen nest steeds weer terug te vinden. Om te beginnen lijken al die gangen nogal op elkaar, maar veel van die gangen worden ook nog eens regelmatig dicht gelopen door passanten. Als in zo’n geval de juiste plek is gevonden, begint het grote graafwerk weer …
Normaal gesproken verpopt de larve van de grijze zandbij zich in de zomer, waarna hij als volwassen bij overwintert in de eigen cocon. Dat lukt echter niet altijd, want de grijze zandbij heeft ook vijanden. Daarover morgen meer …
Tot slot nog even een filmpje, dat ik in april 2009 heb gemaakt van het nijvere leven van de zandbijen op de Merskenheide …
Afanja's Weblog 