Omdat het ook vandaag weer grijs is en omdat mijn benen nog allerminst jofel aanvoelen, gebruik ik de laatste dagen van het jaar maar om hier wat foto’s te plaatsen, die het weblog dit jaar nog niet hadden gehaald.
Om te beginnen een plaatje van de dobbe in het Weinterper Skar, waar op 29 januari een dun laagje ijs op lag …
Op 24 februari ontdekte Pepijn mijn camera en ondernam hij voor het eerst een serieuze poging om daar een greep naar te doen …
Tijdens een van de filmdagen in het riet in de Weerribben zag ik hier op 23 maart in een flits een otter in het water verdwijnen …
Op 28 april zette ik de eerste waterjuffer van dit jaar op de foto …
Terwijl ik zaterdagmiddag bezig was met mijn logje over de aanloop naar de kerst, begon ik al onraad te voelen. De gevoelsstoornis in mijn halsstreek leek de kop weer eens op te steken, en dat betekent over het algemeen weinig goeds. Bij het opstaan werd de volgende ochtend meteen duidelijk, dat mijn gevoel me niet had bedrogen. De MS had weer heel geniepig die akelige loden mantel weer over me heen gedrapeerd. Dat kwam natuurlijk ook nu weer op een uiterst ongelegen moment, want behalve een gezamenlijk kerstdiner stond ook de viering van Tijmen’s zesde verjaardag op het programma van Eerste Kerstdag …
Ook na een verkwikkende douche wilden mijn benen me later op de dag slechts met moeite dragen. Omdat het ook nog lang niet meeviel om mijn tijdelijk weer met watten gevulde hoofd rechtop te houden, leek het me niet wijs om me ’s middags in een gezelschap van pakweg 8 volwassen en drie kinderen in de leeftijd van 1,5 tot 6 jaar te begeven. En dus bleef ik -nadat ik Aafje had uitgezwaaid- achter met een krans, een kerststukje en twee kaarsen. En met de muziek van de Top 2000 natuurlijk, en met die muziek op de achtergrond heb ik de rest van de middag en een deel van de avond heerlijk liggen doezelen …
Nu we weer 24 uur verder zijn, is mijn hoofd weer een stuk helderder, maar een fotokuiertje zit er nog niet in vandaag. Ik nestel me zo meteen weer lekker in mijn relaxstoel, luisterend naar de Top 2000, zappend met de tv … En me verheugend op ons bescheiden kerstdiner voor twee uiteraard, want het begint hier al lekker te ruiken …
Hoewel we in beide gevallen kunnen spreken van mooi weer, kunnen de verschillen groot zijn in de aanloop naar kerst.
De eerste foto heb ik in december 2007 gemaakt bij een temperatuur van ongeveer -2 ºC in het Weinterper Skar …
De tweede foto heb ik vanmiddag rond dezelfde tijd op hetzelfde plekje gemaakt bij een temperatuur van ongeveer 7 ºC …
Dus … dit zijn de donkere dagen voor de kerst …
Nou, laat ik er duidelijk over zijn, ze bevallen me maar matig, die donkere dagen …
Ik heb vanmiddag nog wel even een ommetje gemaakt, maar ik ben niet zo lang buiten de auto geweest, want het bleef maar miezeren. Onderweg heb ik een paar buizerds kunnen fotograferen. Echt mooie foto’s heb ik daar niet aan overgehouden, daarvoor was het te grijs en te donker …
De eerste foto heb ik gemaakt in de buurt van De Veenhoop.
Nog voordat ik die wat verfomfaaide buizerd nog een keer kon kieken op z’n paal, ging hij er vandoor …
Terwijl ik later op de middag in de buurt van het Weinterper Skar over de parallelweg van de Opperhaudmare huiswaarts reed, zag ik een buizerd aan de overkant van de weg zitten. Ook hier mocht ik in eerste instantie maar één foto van maken …
Dit exemplaar was echter zo vriendelijk om slechts enkele tientallen meters verderop weer op een paaltje neer te strijken. Nadat ik stapvoets rijdend op mijn beurt ook een stuk verderop opnieuw post had gevat, kon ik hem in de herkansing nogmaals vastleggen …
Vandaag gaat onze landgenoot André Kuipers voor de tweede maal de ruimte in. Om 14:16 uur wordt hij samen met zijn collega’s de Rus Oleg Kononeko en de Amerikaan Donald Pettit met een Sojoez-raket vanaf de raketbasis Baikonoer in Kazachstan gelanceerd naar het Internationaal Ruimtestation ISS. Als alles goed verloopt kan de Sojoez vrijdagmiddag rond 17:30 uur vastgekoppeld worden aan het ruimtestation.
De ESA missie van André Kuipers heeft de naam “PromISSe” (Belofte) gekregen. Tijdens deze bijna vijf maanden durende missie zal Kuipers aan boord van het ISS diverse wetenschappelijke experimenten in verschillende studiegebieden uitvoeren. Het onderwijs wordt o.a. middels de website Ruimteschip Aarde bij de missie betrokken. De lancering wordt vanmiddag aansluitend op het NOS Journaal van 13:00 uur rechtstreeks uitgezonden op Nederland 1. Ook de koppeling van de Sojoez-capsule aan het ISS zal vrijdag aan het eind van de middag rechtstreeks door de NOS worden uitgezonden …
André Kuipers zal op Eerste Kerstdag om 12:00 uur optreden als gastpresentator bij Radio 2. Vanuit het ISS zal hij dan de aftrap verrichten van de 13e editie van de Top 2000. Om zelf niet verstoken te zijn van muziek heeft Astro André in het ISS de beschikking over de Top 2000 op een usb-stick.
Je kunt het komende halfjaar op verschillende manieren op de hoogte blijven van André’s ruimte-avonturen:
En bij helder weer kun je André in de komende periode regelmatig in de avonduren voorbij zien komen in het ISS:
volg @twisst55op Twitter, dan krijg je een tweetje voordat het ISS te zien is vanuit de locatie die je opgeeft
maak een account aan op Heavens Above, je kunt dan een overzicht krijgen van de ISS passages vanuit de locatie die je opgeeft:
En dan nog even iets heel anders …
Gisteren kreeg ik een mailtje van iemand van de redactie van het tv-programma “KoffieMAX“:
“Beste Jan en Aafje,
Aanstaande donderdag is vogelkenner Nico de Haan weer te gast in de uitzending van KoffieMAX.
Om zijn verhaal te ondersteunen zouden wij graag 3 foto’s van jullie website willen laten zien.
Zou het mogelijk zijn dat wij de volgende foto’s tonen in de uitzending?”
Hoewel ik het programma niet ken -ik zit zelden of nooit in de ochtenduren voor de buis- kon ik daar natuurlijk moeilijk bezwaar tegen hebben, want de naam Nico de Haan klinkt me wel vetrouwd in de oren. En dus zal o.a. deze foto morgenochtend tussen 11:00 en 12:00 te zien zijn op Nederland 1 … 🙂
Er was weinig te beleven op en rond De Leijen gistermiddag. Er zaten een paar aalscholvers op een strekdammetje in de richting van het paviljoen bij Rottevalle en er vloog af en toe een meeuw langs. Meer vogels waren er niet te zien …
Mijn gedachten dwaalden terug naar de vlaggen in het rietland achter me. Waar zouden die toch voor dienen? Voor zover ik weet, zie ik die vlaggen elk jaar eigenlijk alleen hier bij Doktersheide in het riet verschijnen …
Het leek me niet erg waarschijnlijk dat ze dienen als routemarkering voor de rietsnijders, dat ze om de bomen heen moeten rijden, zal ook zonder die vlaggen duidelijk zijn …
Even om het hoekje van het prieeltje gluren … Kijk, daar kwamen de mannen net weer aan. De bak zat nog niet helemaal vol, daarom reden de rietsnijders de zon nogmaals tegemoet …
Omdat het nooit lang meer zou kunnen duren voordat de bak vol was, besloot ik alvast terug te lopen naar de weg. Voetje voor voetje schuifelde ik over het vlonderpad, dat hier en daar nog bedekt was met een verraderlijk laagje ijs …
Toen ik weer vaste, maar nog steeds glibberige grond onder mijn voeten had, maakte ik onderweg nog even een tegenlichtopname van een boom en de steeds donkerder wordende bewolking …
Even later kwam de rupsmaaier me zacht ronkend voorbij. De bak was vol, de 100 bossen riet werden -in afwachting van verder vervoer- in de achteruit naar de weg gebracht …
Bij de weg werden de losse bossen riet bijeengebonden tot een grote rol, die daarna uit de bak werd gekiept. Toen de mannen de bak hadden geleegd, knoopten we even een praatje aan …
Al snel kwam het gesprek op de film over de rietcultuur waar ik aan werk. De interesse van de beide mannen was meteen gewekt, en er ontspon zich een aardig gesprek. Na enige tijd kwamen ook de vlaggen in het rietland ter sprake …
Die vlaggen dienen -zoals Wieneke al vermoedde- als vogelverschrikkers. Om nog wat preciezer te zijn: ze worden -zoals Klaas al dacht- gebruikt om te voorkomen dat grote groepen (kolonies) spreeuwen het riet als rustplaats gebruiken. Hier en daar een vogeltje als de rietzanger of de kleine karekiet in het riet kan geen kwaad, maar als er een grote groep spreeuwen in het rietland neerstrijkt, dan knakt en breekt het riet, dat daarmee zijn waarde verliest …
Zo lang het om niet al te grote groepen spreeuwen gaat, zal er best een afschrikwekkende functie van die vlaggen uit gaan. Maar als honderdduizenden spreeuwen hun avonddans opvoeren en vervolgens een plekje voor de nacht zoeken -zoals dat in het voorjaar van 1994 het geval was bij Jubbega- dan is er geen houden aan … Dan helpen nog geen honderd vlaggen …
Tot slot nog even dit: het spreekt voor zich, dat Klaas als geboren rietsnijder buiten mededinging deelnam. De hoofdprijs -een gratis voettocht rond De Leijen- gaat dan ook naar Wieneke. 🙂
Afanja's Weblog 