Tussen de mist- en nevelflarden door is het tijd voor wat frissere kleuren. Daarom vandaag even een paar dronefoto’s rond het thema lijnen in het boerenland, die ik eind november heb gemaakt in de Kop van Overijssel …





Tussen de mist- en nevelflarden door is het tijd voor wat frissere kleuren. Daarom vandaag even een paar dronefoto’s rond het thema lijnen in het boerenland, die ik eind november heb gemaakt in de Kop van Overijssel …





Na de eerste stop van de dag aan het begin van De Deelen vervolgden we onze weg naar de parkeerplaats aan het eind van de weg. Daar vandaan maakten we twee hele korte kuiertjes door de nevel die tussen de bomen en boven het water hing …

Aan de overkant van het petgat zagen we een eend van wal steken. “Krakeenden,” fluisterde Jetske me meteen toe. Al snel verscheen er een tweede exemplaar, korte tijd later gevolgd door nog een paartje. Gevieren vervolgden ze hun weg over het stille en nevelige water in De Deelen …





Zoals elk jaar heeft Aafje weer een net over de vijver gespannen vanaf het moment dat de eerste herfstbladeren begonnen te vallen. Door de regen van de afgelopen dagen is het deels in het water gaan hangen. Ik vind het vaak wel een mooi object om even wat abstracte foto’s te maken …





Het leek een mooie dag te worden, toen ik vrijdagochtend mijn eerste rondje door de tuin liep. De lucht was voor verandering eens helder. Lang zou dat echter ook die dag weer niet duren.
Toen Jetske en ik anderhalf uur later Drachten achter ons lieten om een ritje te maken, was de lucht aan alle kanten dichtgetrokken. Ook op de Hooivaartsweg, de weg naar De Deelen, was het mistig. Het eerste petgat waar we even stopten, leek in de verte in het niets op te gaan. ‘Villa Sterk’, de moderne stolpboerderij van boekenhandelaar en kunstliefhebber Steven Sterk, ging met het mistige weer nog meer op in de omgeving waar het voor is ontworpen …





Wat is dit nu weer …?

Laten we maar even uitzoomen …
Een week of vier geleden zat ik tijdens een korte fotokuier even op een bankje. Toen ik me even voorover boog, zag ik tussen mijn voeten een klein roestbruin herfstblaadje op het schelpenpaadje liggen …

Ongeveer anderhalve meter verderop lag nog zo’n herfstblaadje. In tegenstelling tot het eerste blaadje, lag dit exemplaar ondersteboven op de grond met het bladsteeltje omhoog wijzend …

Tot zover deze observatie. Fijne zondag verder!
Ik kwam net terug van de gakkende poortwachters, toen Jetske op het punt stond om weer terug te lopen naar de weg. Ik had nog net tijd om roepend te vragen, of ze nog even voor me wilde poseren aan de voet van die enorme woudreuzen …



Ik heb er geen verstand van, maar vermoedelijk worden deze lange, kaarsrechte bomen alleen voor speciale doeleinden gekapt. Ze lijken me met een lengte van ongeveer 16 Jetskes bijvoorbeeld uitstekend geschikt om als mast van een skûtsje of een ander zeilschip te dienen, om maar eens wat te noemen …

