Langzaam maar zeker verschijnen er in ons tuintje her en der kleine herfsttafereeltjes …
Een neergedwarreld blad van de hazelaar had een tijdelijke rustplek gevonden op het verkleurende blad van één van de hosta’s …
Tagarchief: herfstbladeren
Een druppel en geel gebladerte
Nu 5 december snel naderbij komt, valt er zelfs voor mij niet aan te ontkomen om op zoek te gaan naar wat presentjes voor deze en gene. Daartoe ben ik vanmorgen voor het eerst sinds lange tijd weer eens in het centrum van Drachten op pad gegaan. Nadat ik met wat geluk een parkeerplekje had weten te bemachtigen, heb ik een tijdlang rondgedrenteld in de grootste boekhandel die Drachten rijk is. Doodvermoeiend dat gedrentel, maar uiteindelijk heb ik toch weer een aardig cadeautje weten te vinden (hoop ik) …
Het drentel in de stad heeft me beweging genoeg opgeleverd vandaag, omdat ik daarbij nu eens geen foto’s heb gemaakt, heb ik voor dit logje een paar foto’s uit het archief getrokken, die ik in november 2008 in ons tuintje heb gemaakt …
In één van de bladeren van de beukhaag had een bladmineerder een mooi gangenstelsel aangelegd. Bladmineerders zijn de larven van insecten, die gangen graven in de bladeren. Die gangen kunnen wit of gelig tot bruin van kleur zijn, en ze kunnen verschillende patronen en vormen hebben …
Kleurenfeestje
Tekst en uitleg lijken me overbodig …
Gewoon maar even kijken en genieten …
Herfstmijmeringen
De herfstvakantie werd hier vandaag geheel in stijl afgesloten met zon, een tamelijk forse wind en relatief hoge temperaturen. In ons tuintje liep het kwik vanmiddag op tot 18,3 ºC …
In de afgelopen week heb ik met vrijwel dagelijks één of meer mooie fotokuiertjes volop kunnen genieten van het fraaie najaarsweer, en heb ik de bladeren zien verkleuren …
Met de eerste herfststorm in het vooruitzicht is het nu tijd om weer even gas terug te nemen en mijn onderdanen wat rust te geven …
De komende dagen neem ik jullie hier weer even mee terug naar de spannende gebeurtenissen die zich in de laatste dagen van oktober 2003 voordeden …
Grensoverschrijdend gedrag
Een paar maal per jaar probeer ik mezelf uit te dagen tot enig grensoverschrijdend gedrag. Als mijn onderdanen en de weersomstandigheden het toelaten, begin ik dan een fotokuier die eigenlijk te lang voor me is. Vorige week maandag was het weer eens zo ver. Op die stralende dag besloot ik voor het eerst sinds jaren weer eens een poging te ondernemen om bij de Freulevijver bij Bakkeveen (kaartje Google Maps) te komen …
Voor iemand die gezond van lijf en leden is, stelt dat met een afstand van 900 meter (en nog 100 meter meer tot aan het prieeltje) niet zoveel voor, maar ik red dat alleen als ik een topdag heb. En die had ik vorige week maandag …
De laatste keer dat ik deze wandeling heb gemaakt, dateert van november 2008. Op die dag ontdekte ik dat er halverwege de parkeerplaats en de Freulevijver een herdenkingsbankje staat ter herinnering aan Bert Wuite. Ik herinner me, dat ik daar indertijd met bijdragen van Hendrika (toen al boerin) en Geert (toen nog Heidehipper) nog een logje aan heb gewijd. Helaas is dat weblog inmiddels al geruime tijd ter ziele, maar het bankje staat er gelukkig nog steeds, en dat kwam me zowel op heenweg als op de terugweg zeer goed uit …
De prachtige tekst op het bankje stemt nog steeds tot nadenken …
Kijkend naar de verkleurende bladeren die vrijwel roerloos vlak boven me hingen, heb ik een tijdlang lekker op het bankje zitten mijmeren, Het bankje was een soort kantelpunt in deze fotokuier: het was een kwestie van doorzetten tot aan de Freulevijver òf nu omkeren. Hoewel het eerste deel van de wandeling intussen al goed voelbaar was in mijn bovenbenen, besloot ik toch voor de eerste optie te kiezen. Op deze dag zou ik het met pijn en moeite kunnen redden om er te komen en dan ook nog weer de terugweg naar de auto te volbrengen … Het is maar zeer de vraag of ik volgend jaar nog eens een herkansing krijg, bedacht ik me …
En dus besloot ik mijn kuier voort te zetten. “Leven is reizen en de weg is kort”, maar ik had nog een lange weg, of beter gezegd een lang pad te gaan om mijn doel van die dag te bereiken …
Uiteindelijk kreeg ik het prieeltje op de oever van de Freulevijver in de verte in zicht. Even genieten van het uitzicht en dan door naar de andere kant van de vijver om even van mijn welverdiende rust te genieten in het prieeltje …
De Freulevijver is van oorsprong een klein meertje, dat is ontstaan als gevolg van een dijkdoorbraak van het Koningsdiep, een kleine rivier die op enkele honderden meters ten noorden van de vijver stroomt. Jonkvrouw Eritia Lycklama à Nijeholt liet die waterpartij rond 1900 vergroten. Op de oever werden een theekoepel en een botenhuis gebouwd, zodat er gepicknickt en gevaren kon worden. Het theekoepeltje en het botenhuis zijn intussen al lang verdwenen. Wat nog rest is een min of meer natuurlijk prieeltje op de plek waar vroeger de theekoepel stond. Op de bovenstaande foto is het prieeltje zichtbaar boven de houten walbeschoeiïng …
Morgen zal ik hier in het kader van Skywatch Friday wat fraaie weerspiegelingen van dit prachtige plekje tonen. Laat ik alvast zeggen, dat het de lange wandeling en bijna een week lang last van mijn benen weer ruimschoots waard was …
Goudgeel herfstbos bij Heidehuizen
Ik prijs me gelukkig dat ik gistermiddag zo’n mooie zonnige herfstkuier heb gemaakt in het bos bij Heidehuizen, want vandaag zijn we terug bij af en is het grijs en saai, waardoor de glans van de herfsttinten weer is verdwenen …
Het najaarszonnetje scheen gisteren rond het middaguur prachtig door het steeds dunner wordende bladerdek, waardoor het bos in een baaierd van goudgeel licht werd gezet dat hier en daar ook nog eens fijntjes werd gereflecteerd …
Zeker bij het maken van landschapsfoto’s foto’s maak ik maar weinig gebruik van de zogenaamde ‘portrait-stand’, maar gisteren heb ik daar toch eens een paar maal bewust voor gekozen. Hieronder hetzelfde plekje nog een keer, maar dan in de ‘portrait-stand’ …
Ik weet niet wat jullie ervan vinden, maar mijn voorkeur gaat dan toch uit naar de ‘staande’ foto hierboven. Op het plekje hieronder heb ik het ook nog eens geprobeerd met de ‘portrait-stand’, maar dat viel dan weer tegen …
Tussendoor heb ik nog wat staan experimenteren met fraaie zonneharpen die de vochtige boslucht doorkliefden, maar die bewaar ik tot morgen. Vandaag sluit ik af met de onderstaande foto van twijgjes met goudgele bladeren, die zachtjes heen en weer wiegden in de wind. Hier was de keuze niet zo moeilijk …
Herfst aan de vaart – 1
Meestal weet ik bij wijze van spreken tot op de meter waar ik een foto heb gemaakt, maar soms zou het toch wel handig zijn om GPS op mijn camera te hebben …
Deze foto’s heb ik vorige week dinsdag gemaakt tijdens een ritje door herfstig Fryslân …
De rit reconstruerend kom ik tot de conclusie, dat ze vermoedelijk zijn gemaakt bij de Compagnonsvaart in de buurt van Bontebok …
Afanja's Weblog 