Ik had dit jaar al een paar keer een hommel zien en horen vliegen, maar een foto had ik er nog niet van kunnen maken. Nadat ik gistermorgen de toen nog droge katjes van de hazelaar van het paadje had geveegd, ging ik even op het terras zitten. Ik zat nog maar net, toen er iets verderop een aardhommel neerstreek. Hij was nog zo vriendelijk om even te blijven zitten voor een paar foto’s ook …
Vandaag maakt motregen het te nat, zowel voor hommels als voor het opvegen van droge katjes.
Anderhalve week geleden hadden we hier code oranje vanwege ijzel. Vandaag werden we wakker met code rood. Ik hoorde het eigenlijk meteen, toen ik mijn ogen opende. Het was stil op straat. Geen hoorbaar verkeer in de wijk, maar ook geen geruis van de A7.
Buiten was meteen duidelijk waarom: Fryslân gaat schuil onder een laagje ijs, dat vrijwel iedere beweging op straat onmogelijk maakt. Ik ben zekerheidshalve niet verder gegaan dan het randje van het terras. Op verschillende plaatsen in het noorden worden schaatsers op straat gesignaleerd: de zogenaamde straatsers. Voor hen gelden de normale voorrangsregels: verkeer van rechts heeft voorrang …
Donderdag heeft het hier met tussenpozen een groot deel van de dag licht gesneeuwd. Dat ik er overdag nog steeds niet toe kon komen om naar buiten te gaan om te fotograferen, is tekenend voor mijn vermoeidheid van de laatste tijd. Dat is me als kind van de winter me nog niet eerder overkomen. Maar er is altijd hoop …
Het bloed blijft kruipen waar het niet kan gaan. Nadat Aafje naar bed was gegaan, lokte de gestaag, in het licht bij de vijver neerdwarrelende sneeuw, me ’s avonds laat toch naar buiten. En ik besloot het dan ook maar meteen goed te doen, blootsvoets. Niet ver hoor, even tot achter in de tuin …
In vroeger jaren liep ik bij voorkeur op blote voeten in en rond huis. Sinds ik MS heb, heb ik echter veel eerder en vaker last van koude voeten. Maar als ik even blootsvoets in de sneeuw heb gelopen, dan heb ik de rest van de avond meestal heerlijk warme, tintelende voeten. En zo was het ook ditmaal …*
* ’t is een wondere wereld
Veel was het niet, maar ook vandaag werden we hier weer wakker met een laagje sneeuw. Onder normale omstandigheden zou ik één dezer dagen vast een ritje naar Mildam hebben gemaakt om daar ‘Sneeuwrandjes in de Ecokathedraal’ te fotograferen. Om dat te compenseren heb ik vanmorgen weer eens gebruik gemaakt van de patronen die er bij een dun laagje sneeuw vaak op het terras ontstaan …
Flinters om de Verbena hinne yn’e tún …
Vlinders rond de Verbena in de tuin …
Tegen vier uur ’s middags waren we terug aan het begin van onze rondgang door het Waterloopbos. Paviljoen ‘Proeflab’ lonkte, maar ik maakte nog even een klein ommetje …
In het verlengde van het paviljoen lag een speelveldje voor kinderen met in de hoek een zandbak en plekje waar met water gespeeld kon worden. Naast het veldje lag een oude boomstam. Die zou als bankje kunnen dienen, ware het niet, dat hij op dat moment volledig omgeven was door margrieten …
Jetske stond intussen op me te wachten op het terras. Tijd dus om die kant op te gaan en mijn voorkeur voor een plekje in de schaduw kenbaar te maken …
Onder het genot van een verkoelende versnapering blikten we op een lekker koel plekje in de schaduw terug op deze mooie dag …
Voordat Aafje vorige week begon aan een opruimronde in de tuin, heb ik nog even een fotoserie gemaakt van de tuin in beginnende herfsttooi …
De bloemen en planten hebben hun best weer gedaan om de tuin kleur en fleur te geven dit jaar. Ze zijn nu aan hun rust toe. Vanaf het moment dat de varens en de hosta’s hun grote bladeren lieten hangen, namen paddenstoelen her en der bezit van de tuin …
Zelfs in de grote bloempot achter in de tuin verscheen onlangs een grote paddenstoel, waarvan er dit jaar voor het eerst een groot aantal achter in de tuin staan …
Afanja's Weblog 