Bij het sneeuwruimen heb ik een deel van de sneeuw maandagmiddag tamelijk achteloos van het pad in de borders geschoven en gegooid …
Gistermiddag zag ik, dat een kluitje sneeuw heel mooi stond te balanceren in één van de borders. Ik kon het niet laten om even een kleine serie te maken van deze miniatuur sneeuwsculptuur …
Ergens halverwege de tuin staat nog steeds een plant met paarse bloemen fier te bloeien. Het is een Hebe-soort, misschien wel de ‘Struikveronica’ Hebe …
“Het liefst staat de struikveronica op een beschutte plek in een koele omgeving,” zo lees ik. Wel, met een gemiddelde temperatuur van -1.9 °C deze week, is dat wel aardig gelukt …
“Als je ’s zomers zo nu en dan de uitgebloeide bloemen wegknipt, is de bloeiperiode van de struikveronica relatief lang: van juli tot en met oktober.” Aangezien hij nu nog steeds staat te bloeien, kunnen we dat ook afvinken. Aafje zal vorig jaar vast al veel uitgebloeide bloemen hebben weggeknipt …
In de volgende alinea lees ik: “De struikveronica is groenblijvend, maar in beginsel niet winterhard. Gelukkig kan ze niet al te strenge winters prima overleven. Bij flinke vorst (meer dan -10 °C) heeft de plant wel bescherming nodig.” Kouder dan -8,2 °C is het hier deze week nog niet geweest. Dus eh … ik weet niet of ik dit weekend nog wel op de schaats kom, maar onze Hebe zal de winter wel overleven … 😉
Voor de liefhebber van winterse verschijnselen als sneeuw en ijs zijn het topdagen. Voor mij geldt dat zeer zeker. Gisteren heb ik eerst een wandeling gemaakt in de met sneeuw bedekte Ecokathedraal. De foto’s daarvan houden jullie nog even tegoed. Vandaag wil ik even terug naar de kern, de kern van de sneeuwvlok …
Terwijl ik gistermiddag achter de pc zat, zag ik dat het heel licht begon te sneeuwen. Met de macro-voorzetlens op mijn camera ben ik naar buiten gelopen, waar ik vervolgens enige tijd bezig geweest ben om wat van die hele kleine sneeuwvlokjes in beeld te vangen. De meeste sneeuwvlokjes bestonden op dat moment gelukkig uit één enkele ijskristal, dat maakte het in feite gemakkelijker om ze in beeld te kunnen brengen. Sommige waren onderweg naar beneden al begonnen samen te klonteren tot een wat grotere sneeuwvlok, dan zijn de structuren veel minder goed zichtbaar …
IJskristallen ontstaan in koude lucht waar veel water in zit. De watermoleculen hechten zich aan stofdeeltjes die in de lucht zweven. Sneeuw bestaat uit aan elkaar geklonterde ijskristallen. Door botsingen onderling van de ijskristallen op hun weg naar beneden groeien deze ijsdeeltjes tot sneeuwkristallen. Ongeveer 4.000 van deze uiterst minieme kristallen zijn nodig voor de vorming van één sneeuwvlok. Wanneer de lucht onder de wolk onder het vriespunt ligt, hebben we op de grond sneeuw. Is de lucht in de onderste honderden meters boven nul dan hebben we regen. Dit is het resultaat van die koude lucht gisteren, en er waren geen twee ijskristallen gelijk aan elkaar …
Bron: ‘Het ontstaan van ijskristallen, sneeuwkristallen en rijp’
Zaterdag liet ik hier een foto zien van het eerste bloeiende sneeuwklokje in de tuin. Na de sneeuwjacht kon ik dit zoekplaatje van hetzelfde sneeuwklokje maken …
Het sneeuwklokje is een ondergesneeuwd klokje geworden …
Nadat ik gisterochtend het fragiele ijsvloertje had vastgelegd, heb ik de camera nog even op de klimop gericht …
Fijne rijprandjes begonnen op te lichten zodra de zon boven de omliggende huizen klom …
Tot slot nog een tegenlichtopname van de fijne ijzige randjes …
Aafjes’ afscheid van het werk ging gepaard met een leuke financiële meevaller, dat hebben we deels geïnvesteerd in verlichting in huis en tuin. Bij de vijver stond nog altijd een zware, energie slurpende spot, die we maar zelden meer gebruikten. Daar staat nu een nieuwe Hue spot …
Gebruik makend van de beplanting op het heuveltje achter de vijver, ben ik van achter in de tuin stapje voor stapje naar voren gelopen. Zowel de minuscule sneeuwvlokjes als de kleine sneeuwrandjes deden het goed in het tegenlicht, naar mijn idee …
De heksenbol die tussen de vijver en het heuveltje staat, was ook bij deze lichte sneeuwval het kleurige middelpunt van de tuin. Jammer dat er geen echte sneeuwvlokken vielen. Ik stel me zo voor dat de ijskristallen, waaruit die zijn opgebouwd, in tegenlicht op die rode bol best mooi kunnen zijn …
Toen ik na mijn omzwervingen bij de vijver was aangekomen, heb ik vanaf het terras nog wat foto’s gemaakt, waarbij het accent op de weerspiegelingen ligt …
De sneeuw was van erg korte duur ditmaal, maar het zal duidelijk zijn dat ik er volop van heb genoten. Voor het geval dat het de rest van de winter herfst blijft, heb ik zelfs nog wat foto’s in reserve kunnen houden.
Als ik me niet vergis, hadden we gisteren voor het eerst sinds 1 februari 2019 landelijk weer een laagje sneeuw …
En als ik dan ook goed heb geteld, is dat pakweg zo ongeveer 714 dagen … ’t Is toch om te janken …
Als ‘kind van de winter’ heb ik natuurlijk wel weer geprobeerd om alles eruit te halen. Maar dat viel niet mee …
Met amper twee cm sneeuw in je tuintje doe je niet zoveel, de beltsjeblommen (fuchsia’s) stalen er de show …
Daarmee had ik het in de tuin eerst wel bekeken. Tijd voor een klein ommetje, maar dat is voor morgen …
Afanja's Weblog 