Om even een volledig ander beeld op het weerspiegelende ijsvloertje te krijgen, ben ik zondagmiddag even achter de pergola gaan staan. Vanaf dat standpunt kreeg ik een mooie weerspiegeling van ons huis te zien …
Ik kon het niet laten om daar voorzichtig draaiend en inzoomend nog even wat mee te spelen …
Toen de zon uit de tuin was verdwenen heb ik de heksenbol nog even verenigd met wat harde en scherpe lijnen in het ijs …
Wat was het mooi gisteren, hè!? Eindelijk een echte winterdag na een nacht met matige vorst. Mijn weerstation wist me te melden dat de temperatuur was gedaald tot -7 ºC, zo koud is het hier ruim 2 jaar niet geweest …
De vijver was weer van een mooi laagje ijs voorzien. Daar heb ik me gedurende dage weer diverse keren mee weten te vermaken, want ik houd nu eenmaal van het lijnenspel dat bij de ijsvorming ontstaat …
IJs mag dan wel de naam hebben spiegelglad zijn, het oppervalk is van nature allerminst egaal gepolijst. Het subtiele reliëf wordt zichtbaar door al kijkend gebruik te maken van licht en tegenlicht … 
– wordt vervolgd –
Formeel wordt de periode van 1 december tot 1 maart nog steeds de meteorologische winter genoemd, maar in dit geval leek het meer op een verlengde herfst. Vooral de laatste weken hadden we dat voor een groot deel te danken aan de straalstroom, die de ene stormdepressie na de andere over de oceaan naar onze contreien voerde. Het gevolg: relatief hoge temperaturen, veel regen en vooral ook heel veel wind. Ik heb er dan ook geen lyrisch verslag met mooie winterse plaatjes van kunnen maken dit jaar …
Lang leek het erop dat het de zachtste winter uit mijn meetreeks zou worden, maar dat zat er toch net niet in. De gemiddelde temperatuur kwam in ons tuintje uiteindelijk uit op 5,6° C tegen ca. 2,6 °C normaal over de periode 1971-2000. Daarmee was deze winter de op één na zachtste winter sinds ik het weer in ons tuintje in 2003 ben gaan bijhouden. Alleen de winter van 2006-2007 was met 5,7 °C nog net wat zachter.
Landelijk komt het KNMI tot een vergelijkbaar beeld. “Met een gemiddelde temperatuur van 6,4 °C tegen 3,4 °C normaal was de winter uitzonderlijk zacht. Daarmee was deze winter de op één na zachtste winter sinds het begin van de metingen in 1901, na de winter van 2006-2007 met 6,6 °C,” schrijft het KNMI in haar verslag over de winter van 2019-2020 …
Vorst van betekenis heb ik in ons tuintje helaas niet kunnen noteren deze winter. Verder dan 10 keer een lichte nachtvorst ben ik niet gekomen. De laagste temperatuur was -3,2 °C op 28 december, de hoogste temperatuur was 12,3 °C op 16 februari …
De winter van 2006-2007 mag dan zachter geweest zijn dan die van dit jaar, toen hebben we wel een paar maal wat sneeuw gehad. En toen er heeft hier en daar zelfs even een dun laagje ijs gelegen. Van dat alles was dit jaar geen sprake, de bovenstaande foto van ons ‘vijvermeisje’ met een heel iel laagje sneeuw stamt dan ook uit februari 2007 …
De neerslag viel hier afgelopen winter eigenlijk alleen maar in de vorm van regen en een paar maal wat lichte hagel. In december en januari viel ongeveer de normale hoeveelheid neerslag, maar februari was ruim driemaal zo nat als normaal. Toch kon de winter van 2019-2020 ook in dat opzicht niet echt potten breken. De bovenstaande grafiek maakt duidelijk dat er niet meer in zat dan een toch wat schamele vierde plek …
Het is maar goed dat we ook in de 21e eeuw nog steeds terug kunnen vallen op de vertrouwde stampende stoommachines van het 100 jaar oude Ir. D.F. Woudagemaal bij Lemmer. Het grootste nog werkende stoomgemaal ter wereld moet er in natte tijden als deze nog altijd voor zorgen dat we in Fryslân droge voeten houden. Op dit moment draait het gemaal alweer twee weken op volle toeren. Voor belangstellenden is het gemaal ook vandaag nog in actie te zien …
Nadat ik vorig jaar juli op een warme zomeravond vanwege een dicht wolkendek vruchteloos had uitgekeken naar de volledige maansverduistering, kreeg ik afgelopen nacht een herkansing. Omdat er rond het tijdstip van de verduistering matige vorst op het programma stond, zag ik het niet zo zitten om de wekker ervoor te zetten. Ik gokte erop dat ik wellicht tussen half zes en half zeven wel wakker zou worden voor een sanitaire stop. In dat geval had ik me voorgenomen om er maar het beste van te maken. En zo geschiedde …
En dus stond ik vanmorgen in alle vroegte bij een temperatuur van ruim -5 ºC met mijn nieuwe camera op het statief in de achtertuin. En toen kwam ik er dus achter, dat de menu-structuur van mijn nieuw camera toch echt heel anders in elkaar zat dan bij zijn voorganger het geval was. Ondanks mijn zondagse voorstudie was ik vanmorgen grotendeels aangewezen op gevoel en improvisatievermogen. Van de bijna 100 foto’s die ik heb gemaakt, heb ik de twee beste eruit gehaald. En dat heeft met enige nabewerking tot deze resultaten geleid …
Nu heb ik van Blue Monday nog nooit veel last gehad, maar vandaag slaat die depressiviteit al helemaal nergens op. Of het moest al zijn vanwege het feit dat de temperatuur intussen is opgeklommen tot bijna anderhalve graad in de plus en dat er sneeuw dreigt te vallen. En dat zijn geen goede ontwikkelingen voor de liefhebbers van natuurijs. We wachten het maar weer af.
Oktober was al de zevende maand op rij die een stuk zachter was dan normaal. In ons tuintje kwam de gemiddelde temperatuur uit op 12,4 ºC tegen een langjarig gemiddelde van ca. 9,9 ºC over de periode 1971-2000. Vooral de tweede decade van oktober was het erg warm voor de tijd van het jaar. De hoogste temperatuur kwam uit op een zomerse 25,5 ºC op 13 oktober …
In totaal heb ik in oktober 10 warme dagen (maximumtemperatuur 20,0 °C of hoger) en 1 zomerse dag (maximumtemperatuur 25,0 °C of hoger) kunnen noteren. Normaal kent oktober twee warme dagen, zomerse dagen zijn in oktober zeldzaam. De laatste dagen van oktober verliepen een stuk kouder dan we gewend waren. Op 28 oktober kwam het in een groot deel van het noorden en oosten van ons land tot de eerste nachtvorst. Ons tuintje is tot nu toe vorstvrij gebleven, verder dan 1,1 °C is het kwik er nog niet gezakt …
Het mooie weer verlokte een groep kieviten op 12 oktober tot een potje pootjebaden tussen de eenden in de Jan Durkspolder. Dat zijn zo te zien overigens geen gewone eenden, het lijken me eerder smienten …
Geheel in lijn met de meeste voorgaande maanden, was het ook in oktober weer te droog. In ons tuintje is in oktober maar 28 mm regen gevallen, tegen ca. 74 mm gemiddelde over de periode 1971-2000 …
Dat droge weer kwam de boeren in dit geval wel goed uit, denk ik. Akkerbouwers konden met hun zware machines het land op om te oogsten wat er te oogsten viel. De meeste veehouders hebben in oktober nog een keer een snee gras van het land kunnen halen, waarmee ze de eerder vanwege droogte gemiste grasoogst enigszins hebben kunnen compenseren …
Koud, hè …!?
Brrrrrr …
IJs- en ijskoud …
Koud, hè …!?
Berenkoud!
Afanja's Weblog 