Johan en ik hadden ons voorgenomen om eerst een kijkje te nemen bij Paesens en Moddergat, om daarna eventueel nog even door te rijden naar Lauwersoog. Het scheelde niet veel of we hadden ons eerste doel niet eens bereikt, want al pratend over de ditjes en datjes des levens heb ik blijkbaar ergens een verkeerde afslag genomen. Gedurende korte tijd had ik even geen idee waar we precies zaten, en Johan al evenmin. Tegen de tijd dat ik bijna zo ver was op de hulp van TomTom in te roepen, herkende we echter vrijwel gelijktijdig het landschap. En zo stonden we om 13:00 uur toch bovenop de zeedijk bij Paesens en Moddergat …

Daar wachtte ons een aangename verrassing: het was hoog water, en hoewel Johan en ik hier in het verleden allebei verschillende keren zijn geweest voor een fotosessie, waren we hier geen van beiden eerder bij vloed geweest. Dat was mooi, want het leverde toch een heel ander landschap op …

Een tweede verrassing was het mooie licht, dat over het Wad lag. Het zonlicht werd blijkbaar net voldoende gefilterd door de bewolking en weerkaatst door het wateroppervlak, om een bijzondere zweem van blauw in het licht te krijgen. Dit licht, dat je in het binnenland nergens aantreft, kennen we allebei goed van de Noordfranse kust. Geweldig om het nu ook hier te ervaren en te fotograferen …

Morgen nog een paar foto’s, gemaakt vanaf de voet van de dijk, vlak boven de waterlijn.