Onderweg naar de Jan Durkspolder zag ik maandagmiddag in een weiland aan de ‘Alle om Slachte’ een aantal paarden staan …
Ik liet de auto even in de berm uitrollen om een paar foto’s te kunnen maken. De meeste paarden stonden rustig te grazen aan de linkerkant van het boompje, een stukje naar rechts stonden nog een paar paarden …
Ik denk, dat het gevlekte paard ergens last van had en troost zocht bij de ander. Die wendde zich vervolgens naar het gevlekte paard … ‘Tútsje derop …?’ Kusje erop …?
Had ik jullie al verteld, dat ik anderhalve week geleden de sprong reeën in de buurt van de Gariperwei weer heb getroffen? Het is wel zo!
In februari en maart zag ik ze een paar maal tussen de stoppels in een maïsakker, nu waren ze uitgeweken naar een sappig weiland daarnaast. Ik heb de auto maar even weer in de berm gezet, want hoewel ze vrij ver weg waren, geniet ik toch altijd weer van die ranke dieren …
Een zo te zien zwangere ree had me meteen in de gaten, de rest van het gezelschap ging onverstoorbaar door met de dagelijkse bezigheden. De bokken bleven grazen, een paar andere geiten lagen te rusten in het gras. Bambi was weer in het gezelschap van Stampertje …
Al snel kwamen ze allemaal in beweging en begonnen ze al grazend in de richting van de boomsingel te lopen. Voor mij was dat het sein om mijn weg te vervolgen …
Vorige week zaterdag heb ik samen met mijn fotomaatje Jetske een paar uurtjes op en rond het ijs doorgebracht. We besloten eerst maar eens bij de Headammen te kijken. Dat is de locatie die ik begin februari in het logje ‘Wachtend op de winter’ al omschreef, en waarvan ik verwachtte dat we er de eerste schaatsers zouden zien. Toen we bij Opeinde over de brug kwamen, zag ik dat alleen eenden en wat meeuwen zich op het ijs van het Opeinderkanaal waagden …
Op de Wolwarren maakten we een korte tussenstop om een paar foto’s te maken van de windmotor bij de ijsvlakte waar we 5 jaar geleden samen op de valreep een paar schaatsers hadden gefotografeerd. Nu was de maagdelijk witte vlakte leeg. Kijkend daar de stroom auto’s die ons tegemoet kwam, vermoedde ik dat dit de vroege schaatsers waren, die terugkeerden vanaf de Headammen …
Korte tijd later zagen we dat de gemeente Smallingerland het parkeren uitstekend had geregeld om een chaos op en langs de smalle weg te voorkomen. Nadat een vriendelijke verkeersregelaar ons een plekje had gewezen, gingen we te voet op weg naar het ijs …
Niet veel later bereikten we de Aldheadamsleat in Nationaal Park de Alde Feanen. Eenmaal voorbij het bordje ‘Rustgebied’ was het even gedaan met de rust. Maar wat was het een mooie – tijdelijke – verstoring van de rust …
– wordt vervolgd –
Tijdens mijn ritje op weg naar de rust in de Jan Durkspolder, zag ik gisterochtend de eerste koeien van dit jaar weer buiten lopen. Ze liepen weer in dezelfde wei waar ik dat jaarlijkse primeurtje wel vaker heb gehad …
De aanblik van een koppel gemengd bont vee onder een strakblauwe hemel, en dan ook nog eens in een weiland dat wordt omgeven door boomsingels, maakt mij in deze duistere tijd extra blij …
In een weiland aan de Peansterdyk bij Goëngahuizen stond een blauwe reiger. En hij was niet alleen …
Stapje voor stapje sloop een grote zilverreiger dichterbij …
Op nog geen meter afstand van de blauwe reiger hield hij halt …
Een tijdlang bleven ze zij aan zij over het lage land staan turen. Uiteindelijk gingen ze ieder hun weg …
En ik ook …
Nadat de mist van de jaarwisseling was opgetrokken, zijn wij weer voor een paar dagen afgereisd naar het huis van de kinderen aan de Bonke. Pa en ma wilden er graag samen even een paar dagen tussenuit. Aan ons de schone taak om een paar dagen op huis, hond en kleinzoons te passen …
Dat vinden wij normaal gesproken helemaal geen straf. Tijdens diverse ‘oppasdiensten’ heb ik daar de laatste jaren al heel wat mooie foto’s kunnen maken zonder dat ik er veel voor hoefde te doen. Hoewel het er begin dit jaar af en toe flink waaide, kwamen de foto’s me er ditmaal vanwege de aanhoudende regen bepaald niet aanwaaien …
Onze nationale vogel, de grutto, is door het publiek uitgekozen tot Vogel van het Jaar. Dat werd gisteravond bekend gemaakt in ‘De Wereld Draait Door’. Het televisieprogramma heeft deze verkiezing samen met Vroege Vogels en de Vogelbescherming georganiseerd, naar voorbeeld van de vergelijkbare verkiezing in Nieuw-Zeeland en Australië …
Afgelopen voorjaar heb ik deze prachtige weidevogel, die in Fryslân ook wel bekend is als ‘Kening fan de Greide’ (Koning van de Weide), bij verschillende gelegenheden geportretteerd. Deze serie heb ik eind juni gemaakt bij de Surhuzumer Mieden …
Naar verluidt zijn er in de meeste delen van Fryslân dit jaar iets meer grutto’s tot broeden gekomen dan vorig jaar. Maar over de hele lijn gaat het nog steeds erg slecht met de grutto en andere weidevogels. We zullen tot volgend voorjaar moeten wachten, voordat ze zich weer in onze contreien laten zien …
Afanja's Weblog 