Reeën tussen Wâldwei en Swartewei

Zodra ik mijn blik afwendde van de klaprozen, verscheen er een tweede verrassing in mijn blikveld …

Een ree liep rustig door het weiland. Bij de boomwal bleef hij om zich heen kijkend staan …

Toen ik me van het beeldscherm van mijn camera losgerukt had, zag ik wat dichterbij nog een ree …

Nee, het waren er zelfs twee. En wat het nog mooier maakte, het waren niet zo maar reeën, maar een paar mooie kalveren …

Korte tijd later verscheen ook pa reebok op het toneel …

Eén van de kalveren keek naar de reebok, terwijl de andere zich het hooi lekker liet smaken …

Maar al snel keken ze allebei naar het aangrenzende weiland, zou er dan nog meer komen …?

Jazeker, er komt nog meer … morgen!

Hoe ik ’t liever zie

Naar aanleiding van de foto’s van de ooievaars tussen die grote rollen in plastic verpakt hooi bedacht ik me, dat ik het eigenlijk veel liever zo zie …

Het scheelt een zee aan plastic en het oogt ook nog eens een stuk vriendelijker …

Maar ja, deze foto’s heb ik vandaag precies 15 jaar geleden gemaakt. De kans dat deze boer nog op dezelfde manier werkt, lijkt me helaas niet erg groot …

Tussen de rollen hooi

Nadat ik het veld met de orchissen achter me had gelaten, kwam ik enkele honderden meters verderop aan de zuidkant van het Weinterper Skar langs een weiland met rollen hooi. Waar de boer aan het werk is (geweest), daar valt wat te smikkelen. En dus was er een groepje ooievaars aan het foerageren …

Ze lieten zich niet hinderen of storen door passerende fietsers en voorbij razende tractoren. Deftig voortstappend en zorgvuldig om zich heen spiedend, werden vooral de laagste stroken van het weiland gescand op kikkers en ander lekkers …

Nummer vijf!

Nadat ik het voorjaar de kievit, de grutto, de tureluur en de scholekster al had kunnen fotograferen, kreeg ik vorige week zondag onderweg van Wirdum naar huis ineens een wulp voor de lens. Hij gaf me maar één kans om een foto te maken, meteen daarna ging hij op de wiek.

Maar ik ben er blij mee, want met die ene foto van de wulp heb ik dit jaar de ‘grutte fiif fan de Fryske greiden’, oftwel debig five van de Friese weilanden’, compleet. En dat overkomt me niet zo vaak, want de wulp laat zich in mijn rayon maar weinig zien …

Koeien en bloemen

Na afloop van ons bezoek aan de Ecokathedraal zijn Aafje en ik via landelijke wegen huiswaarts gereden …

We waren nog maar nauwelijks onderweg, toen ik Aafje vroeg om een tussenstop te maken …

In een weiland aan de Tjongervallei liep een koppel fotogenieke koeien …

De bloemen in de berm zorgden hier en daar voor een mooie omlijsting of een leuk accent …

In plaats van bollenvelden

Bollenvelden hebben we in de buurt van Drachten niet. Daarvoor moet ik naar de Noordoostpolder of naar het noorden van de provincie, waar hier en daar ook nog wel eens een veldje te vinden is …

Maar als jij onder juiste omstandigheden ergens rondom Drachten door de weilanden rijdt, kun je toch hier en daar de indruk krijgen in de verte een veld narcissen of gele tulpen te zien …

Maar dichterbij gekomen blijkt het dan toch niet te gaan om tulpen of narcissen, maar om paardenbloemen. En laat dat in mijn optiek nu net één van de meest onderwaardeerde bloemen zijn …

Hoe mooi een paardenbloem is, zie je pas door een macrolens, zoals op de foto hier rechtsboven. En zelfs als hij uitgebloeid is, is het één en al schoonheid …