Dus … dit zijn de donkere dagen voor de kerst …
Nou, laat ik er duidelijk over zijn, ze bevallen me maar matig, die donkere dagen …
Ik heb vanmiddag nog wel even een ommetje gemaakt, maar ik ben niet zo lang buiten de auto geweest, want het bleef maar miezeren. Onderweg heb ik een paar buizerds kunnen fotograferen. Echt mooie foto’s heb ik daar niet aan overgehouden, daarvoor was het te grijs en te donker …
De eerste foto heb ik gemaakt in de buurt van De Veenhoop.
Nog voordat ik die wat verfomfaaide buizerd nog een keer kon kieken op z’n paal, ging hij er vandoor …
Terwijl ik later op de middag in de buurt van het Weinterper Skar over de parallelweg van de Opperhaudmare huiswaarts reed, zag ik een buizerd aan de overkant van de weg zitten. Ook hier mocht ik in eerste instantie maar één foto van maken …
Dit exemplaar was echter zo vriendelijk om slechts enkele tientallen meters verderop weer op een paaltje neer te strijken. Nadat ik stapvoets rijdend op mijn beurt ook een stuk verderop opnieuw post had gevat, kon ik hem in de herkansing nogmaals vastleggen …
Vandaag gaat onze landgenoot André Kuipers voor de tweede maal de ruimte in. Om 14:16 uur wordt hij samen met zijn collega’s de Rus Oleg Kononeko en de Amerikaan Donald Pettit met een Sojoez-raket vanaf de raketbasis Baikonoer in Kazachstan gelanceerd naar het Internationaal Ruimtestation ISS. Als alles goed verloopt kan de Sojoez vrijdagmiddag rond 17:30 uur vastgekoppeld worden aan het ruimtestation.
De ESA missie van André Kuipers heeft de naam “PromISSe” (Belofte) gekregen. Tijdens deze bijna vijf maanden durende missie zal Kuipers aan boord van het ISS diverse wetenschappelijke experimenten in verschillende studiegebieden uitvoeren. Het onderwijs wordt o.a. middels de website Ruimteschip Aarde bij de missie betrokken. De lancering wordt vanmiddag aansluitend op het NOS Journaal van 13:00 uur rechtstreeks uitgezonden op Nederland 1. Ook de koppeling van de Sojoez-capsule aan het ISS zal vrijdag aan het eind van de middag rechtstreeks door de NOS worden uitgezonden …
André Kuipers zal op Eerste Kerstdag om 12:00 uur optreden als gastpresentator bij Radio 2. Vanuit het ISS zal hij dan de aftrap verrichten van de 13e editie van de Top 2000. Om zelf niet verstoken te zijn van muziek heeft Astro André in het ISS de beschikking over de Top 2000 op een usb-stick.
Je kunt het komende halfjaar op verschillende manieren op de hoogte blijven van André’s ruimte-avonturen:
En bij helder weer kun je André in de komende periode regelmatig in de avonduren voorbij zien komen in het ISS:
volg @twisst55op Twitter, dan krijg je een tweetje voordat het ISS te zien is vanuit de locatie die je opgeeft
maak een account aan op Heavens Above, je kunt dan een overzicht krijgen van de ISS passages vanuit de locatie die je opgeeft:
En dan nog even iets heel anders …
Gisteren kreeg ik een mailtje van iemand van de redactie van het tv-programma “KoffieMAX“:
“Beste Jan en Aafje,
Aanstaande donderdag is vogelkenner Nico de Haan weer te gast in de uitzending van KoffieMAX.
Om zijn verhaal te ondersteunen zouden wij graag 3 foto’s van jullie website willen laten zien.
Zou het mogelijk zijn dat wij de volgende foto’s tonen in de uitzending?”
Hoewel ik het programma niet ken -ik zit zelden of nooit in de ochtenduren voor de buis- kon ik daar natuurlijk moeilijk bezwaar tegen hebben, want de naam Nico de Haan klinkt me wel vetrouwd in de oren. En dus zal o.a. deze foto morgenochtend tussen 11:00 en 12:00 te zien zijn op Nederland 1 … 🙂
Er was weinig te beleven op en rond De Leijen gistermiddag. Er zaten een paar aalscholvers op een strekdammetje in de richting van het paviljoen bij Rottevalle en er vloog af en toe een meeuw langs. Meer vogels waren er niet te zien …
Mijn gedachten dwaalden terug naar de vlaggen in het rietland achter me. Waar zouden die toch voor dienen? Voor zover ik weet, zie ik die vlaggen elk jaar eigenlijk alleen hier bij Doktersheide in het riet verschijnen …
Het leek me niet erg waarschijnlijk dat ze dienen als routemarkering voor de rietsnijders, dat ze om de bomen heen moeten rijden, zal ook zonder die vlaggen duidelijk zijn …
Even om het hoekje van het prieeltje gluren … Kijk, daar kwamen de mannen net weer aan. De bak zat nog niet helemaal vol, daarom reden de rietsnijders de zon nogmaals tegemoet …
Omdat het nooit lang meer zou kunnen duren voordat de bak vol was, besloot ik alvast terug te lopen naar de weg. Voetje voor voetje schuifelde ik over het vlonderpad, dat hier en daar nog bedekt was met een verraderlijk laagje ijs …
Toen ik weer vaste, maar nog steeds glibberige grond onder mijn voeten had, maakte ik onderweg nog even een tegenlichtopname van een boom en de steeds donkerder wordende bewolking …
Even later kwam de rupsmaaier me zacht ronkend voorbij. De bak was vol, de 100 bossen riet werden -in afwachting van verder vervoer- in de achteruit naar de weg gebracht …
Bij de weg werden de losse bossen riet bijeengebonden tot een grote rol, die daarna uit de bak werd gekiept. Toen de mannen de bak hadden geleegd, knoopten we even een praatje aan …
Al snel kwam het gesprek op de film over de rietcultuur waar ik aan werk. De interesse van de beide mannen was meteen gewekt, en er ontspon zich een aardig gesprek. Na enige tijd kwamen ook de vlaggen in het rietland ter sprake …
Die vlaggen dienen -zoals Wieneke al vermoedde- als vogelverschrikkers. Om nog wat preciezer te zijn: ze worden -zoals Klaas al dacht- gebruikt om te voorkomen dat grote groepen (kolonies) spreeuwen het riet als rustplaats gebruiken. Hier en daar een vogeltje als de rietzanger of de kleine karekiet in het riet kan geen kwaad, maar als er een grote groep spreeuwen in het rietland neerstrijkt, dan knakt en breekt het riet, dat daarmee zijn waarde verliest …
Zo lang het om niet al te grote groepen spreeuwen gaat, zal er best een afschrikwekkende functie van die vlaggen uit gaan. Maar als honderdduizenden spreeuwen hun avonddans opvoeren en vervolgens een plekje voor de nacht zoeken -zoals dat in het voorjaar van 1994 het geval was bij Jubbega- dan is er geen houden aan … Dan helpen nog geen honderd vlaggen …
Tot slot nog even dit: het spreekt voor zich, dat Klaas als geboren rietsnijder buiten mededinging deelnam. De hoofdprijs -een gratis voettocht rond De Leijen- gaat dan ook naar Wieneke. 🙂
Ook vandaag was de lucht hier een groot deel van de dag weer staalblauw. Alleen enkele vliegtuigstrepen brachten aan het begin van de middag hier en daar wat tekening aan …
Omdat ik mijn benen ook vandaag nog niet helemaal vertrouwde, besloot ik even naar De Tike te rijden. Het prieeltje dat bij Doktersheide (kaartje) met zijn voeten in het water van De Leijen staat, zou net bereikbaar zijn, leek me zo …
Dat viel nog niet eens mee, want het eerste deel van het pad langs het rietland lag er knap drassig bij met glibberige sporen van rupsbanden. Zo te zien waren er rietsnijders aan het werk …
Het leek wel feest in het rietland. Waar ik ook keek, overal hingen kleurige wapperende en ritselende vlaggetjes …
Straks maar eens even aan die mannen vragen wat daar de bedoeling van is, want ik heb de laatste twee jaar al heel wat geleerd over de rietcultuur, maar hier weet ik het fijne nog niet van …
Eerst maar eens even mijn benen rust geven in het prieeltje. En natuurlijk even genieten van het uitzicht over De Leijen en van de gouden gloed die over de rietkragen werd gelegd…
Dat zul je nou altijd zien … Is de lucht weer eens het grootste deel van de dag helderblauw, heb ik na een slechte nachtrust volstrekt onvoldoende kracht in mijn benen om even een kuiertje in de zon te maken. Omdat een vervolg op de buiïge serie van gistermiddag niet echt past bij het weerbeeld van vandaag, maak ik er een korte terugblik op de mooie herfst van 2011 …
Met in De Bilt een gemiddelde temperatuur van 11,4 °C tegen een langjarig gemiddelde van 10,6 °C, eindigde de herfst volgens het KNMI op de negende plaats in de top tien van zachtste herfsten sinds 1901. In ons tuintje ben ik uitgekomen op een gemiddelde temperatuur van 10,8 °C, daarmee was het precies een graad warmer dan het langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000. Geen wonder dat de koeien begin september nog wel even wilden pootjebaden …
Na de natte zomer viel het op veel plaatsen niet mee om de gewassen van het zompige land te halen, vooral maïs bleef noodgedwongen langer dan normaal op het land staan. Het vee had echter geen enkel probleem met de mooie herfst, tot ver in november stonden er koeien in de nog steeds grazige groene weiden …
De herfst was gemiddeld over het land droog met 142 mm regen tegen een langjarig gemiddelde van 243 mm. Het droge karakter van de herfst werd voornamelijk veroorzaakt door november. Het was volgens het KNMI de droogste novembermaand sinds tenminste 1906 met gemiddeld over het land slechts 9 mm neerslag tegen een langjarig gemiddelde van 82 mm. In ons tuintje ben ik deze herfst uitgekomen op 163 mm neerslag, tegen langjarig (1971-2000) ca. 231 mm …
Het was een prachtige herfst, die zich zeker in de eerste week van november van zijn mooiste kant liet zien. Van 14 tot 25 november volgde een periode waarin het voor het eerst sinds lange tijd vrijwel dagelijks mistig was, maar dat kon het beeld van de mooie herfst niet overschaduwen …
En intussen is de winter zacht en regenachtig van start gegaan. Tot op dit moment is er in december in ons tuintje 112 mm neerslag gevallen, helaas is dat vrijwel alleen in de vorm van regen en wat hagel neergedaald. Een winterse witte kerst lijkt er dit jaar niet in te zitten.
Afanja's Weblog 