Gisteren ben ik weer eens met mijn fotomaatje Jetske op pad geweest. Jetske had vooraf laten weten, dat ze wel eens naar het opnieuw ingerichte Wikelslân bij Earnewâld wilde, waar ik onlangs de ooievaars en hun nesten fotografeerde. Om daar een fotokuier te kunnen maken, adviseerde ik Jetske om haar laarzen mee te nemen, want op verschillende paden in it Wikelslân zak je hier en daar tot je enkels in de modder …

It Wikelslân maakt net als alle natuurgebieden rondom het watersportdorp Earnewâld deel uit van Nationaal Park de Alde Feanen (de Oude Venen), een bijna 4.000 ha grote laagveenmoeras. Het is een zeer afwisselend landschap bestaande uit meren, petgaten, rietlanden, ruigten, struwelen en moerasbossen …

De landschappelijke variatie zorgt er voor een enorme rijkdom aan planten en dieren. Zo komen er in de Alde Feanen ongeveer 450 soorten planten voor en broeden er ruim 100 soorten vogels. Ik verheug me nu al op de libellen en waterjuffers die hier over enige tijd waarschijnlijk in grote aantallen zullen rondzweven …

Verschillende keren zagen we ooievaars voorbij vliegen, op zoek naar nestmateriaal of voedsel …

Op een bepaald moment wees ik Jetske op een roofvogel, die in de verte boven het rietland cirkelde. In eerste instantie dachten we dat het wellicht een kiekendief was, maar toen ik aan het eind van de middag de foto’s op de pc bekeek, kwam ik tot de conclusie dat het zeer waarschijnlijk ging om een zeearend, vanwege zijn enorme formaat ook wel een ‘vliegende deur’ genoemd …

Onlangs werd er op een dag waarop ik in het gebied was geweest bij Omrop Fryslân melding gemaakt van een zeearend in de Alde Feanen. Toen zei ik nog tegen Aafje, dat ik die nog wel eens voor mijn camera wilde hebben. Veel kans om mooie foto’s van deze imposante vogel te maken kregen we gistermiddag niet, hij gaf ons al snel het nakijken, maar mijn dag kon al niet meer stuk … 🙂