Nog een wandelaar …
Gedecoreerde heg …
Duinvorming …
Op smalle bandjes …

Nog een wandelaar …
Gedecoreerde heg …
Duinvorming …
Op smalle bandjes …

Nog steeds wijst alles erop dat we vandaag de winter in duiken. Maar of het tot de helse winter komt, die ons de afgelopen dagen in de landelijke media is voorgespiegeld, dat moet allemaal nog. De onderstaande druppel geeft niet echt een helder beeld over de toekomstige ontwikkelingen, maar ik weet wel dat de temperatuur hier intussen is gedaald tot 0,3 ºC en de gevoelstemperatuur ligt rond -4 ºC …

Voor de schaatsers lonkt er zeker perspectief voor de komende week. Het ondergelopen land bij De Headammen ligt er helemaal klaar voor. Na twee nachten met matige vorst verschijnen hier vaak al de eerste schaatsers om zich op glad ijs te wagen. En als het vervolgens nog een paar dagen lekker koud blijft, kun je hier vandaan via Earnewâld alle kanten op. En daar ziet het zeker naar uit met overdag lichte en ’s nachts matige tot strenge vorst. De sneeuw lijkt hier geen spelbreker te zijn om de ijsgroei te temperen, nu alleen nog hopen dat de wind na morgen snel gaat liggen. Maar hoe het ook uitpakt, de kenners kiezen niet meteen voor die uitnodigende route richting Earnewâld op de middelste foto, dat is een sloot en die zou wel eens verrassend diep kunnen zijn … 😉
Maar goed, ik schaats niet meer. Ik verheug me meer op fotogenieke sneeuwwandelingen. Samen met het eerste bloeiende sneeuwklokje heb ik daaromtrent vanmorgen echter een paar traantjes weggepinkt. Het eerder deze week aangekondigde pak sneeuw sneeuw lijkt ons namelijk opnieuw niet te worden gegund. Van een centimeter of 30 is het voor onze omgeving intussen teruggebracht tot 5 à 10 centimeter. En van lekker wandelen is in een sneeuwjacht ook al geen sprake …
Maar goed, het is en blijft natuurlijk wel weer, en dat kan zeker in een situatie als vandaag en morgen knap grillig zijn. Ik blijf de ontwikkelingen volgen en ik laat me graag verrassen. Voor wie op de hoogte wil blijven van de actuele temperaturen, dit is het linkje naar mijn weerstation: Meteo Afanja – Drachten (ook terug te vinden in de linker kolom onder het kopje ‘Afanja op internet’.
Zoals ik gisteren al vertelde, heb ik maandagavond even gespeeld met het gekleurde tegenlicht van de Hue-spot, die bij de vijver op het terras staat. Die spot kan behalve gewoon wit licht ook talloze kleuren licht over tuin en vijver laten schijnen. Met deze foto ben ik gisteren geëindigd …

Daarna heb ik een even soort lichtcarrousel laten draaien met op de voorgrond achtereenvolgens nogmaals het silhouet van de uitgebloeide bloemen en van de metalen lisdodden, die als tuinornament achter de vijver staan. Ook van de heksenbol is nog een glimpje te zien …
Voor alle duidelijkheid: we maken er niet elke avond een kermis van, normaal gesproken brandt er alleen (gedimde) wit licht. Maar in de loop van deze kille en grijze week ben ik bij het zien van de weerkaarten stilaan in een zekere staat van opwinding geraakt. Er tekent zich een klassieke wintersituatie af, waarbij we vanaf morgen diep de winter in duiken. Eindelijk kunnen we ons eens ergens anders mee bezighouden dan met Corona. Daar kan best even wat feestelijk licht bij ter doorbreking van de schier eindeloze grijsheid van de afgelopen dagen.
UPDATE: Omdat blijkbaar niet iedereen de diashow kon zien, hieronder nog even een paar van de foto’s:




Dat mooie, gladde ijsvloertje in de vijver heeft er maar één dag gelegen. Zondagavond heb ik er nog een tijdlang gespeeld met het gekleurde tegenlicht van de Hue-spot over het glanzende ijs. De foto’s die dat heeft opgeleverd, bewaar ik nog even. Vandaag volg ik nog even de loop der dingen …

Terwijl de temperatuur maandagochtend opliep tot een maximum van 2,4 ºC rond het middaguur, viel er wat lichte korrelhagel. Daardoor had het ijs zijn magische glans al snel verloren. Wat restte was een soort dof en grijs papijs …
Toen het tegen de avond opnieuw begon te vriezen, kreeg het ijs weer enige glans. Daar heb ik ’s avonds het gekleurde tegenlicht van de Hue-spot nog maar eens op gericht. Dit is één van de foto’s die ik er ’s avonds van heb gemaakt …
Morgen meer kleur …?
Toen we hier in het noorden in december 2009 een pak sneeuw hadden, hingen er boven de dik besneeuwde vijver nog een aantal fris en vrolijk uitziende lampionnetjes …

Op een echt pak sneeuw wachten we deze winter nog steeds. Maar ik kreeg zondag wel de kans om een paar van de lampionnetjes opnieuw in winterse omstandigheden te fotograferen. Ditmaal hingen ze boven het dunne laagje ijs op de vijver …
De lampionnetjes hangen er nog, maar het ijs is sinds vanmorgen weer uit de vijver verdwenen. Gelukkig heb ik de foto’s nog, zodat ik tot de volgende koude periode nog wel vooruit kan met wat ijzige en vooral ook kleurige foto’s …

Om even een volledig ander beeld op het weerspiegelende ijsvloertje te krijgen, ben ik zondagmiddag even achter de pergola gaan staan. Vanaf dat standpunt kreeg ik een mooie weerspiegeling van ons huis te zien …
Ik kon het niet laten om daar voorzichtig draaiend en inzoomend nog even wat mee te spelen …
Toen de zon uit de tuin was verdwenen heb ik de heksenbol nog even verenigd met wat harde en scherpe lijnen in het ijs …
Wat was het mooi gisteren, hè!? Eindelijk een echte winterdag na een nacht met matige vorst. Mijn weerstation wist me te melden dat de temperatuur was gedaald tot -7 ºC, zo koud is het hier ruim 2 jaar niet geweest …

De vijver was weer van een mooi laagje ijs voorzien. Daar heb ik me gedurende dage weer diverse keren mee weten te vermaken, want ik houd nu eenmaal van het lijnenspel dat bij de ijsvorming ontstaat …
IJs mag dan wel de naam hebben spiegelglad zijn, het oppervalk is van nature allerminst egaal gepolijst. Het subtiele reliëf wordt zichtbaar door al kijkend gebruik te maken van licht en tegenlicht … 
– wordt vervolgd –