In weer en wind …

Zon of regen …

Het werk gaat door …

In weer en wind …

Zon of regen …

Het werk gaat door …

Tot afgelopen weekend hadden we hier deze maand alleen op 3 juni een flinke bui met regen van betekenis gehad. Dat was goed tegen het stof, en sindsdien was het weer droog …

Aan die droge periode is sinds zondag een eind gekomen. Een aantal fikse buien – soms gepaard gaand met onweer – heeft de afgelopen dagen ruim 40 mm water in ons tuintje achtergelaten. Maar ach, we zitten nog altijd onder het langjarig gemiddelde …

Gistermiddag ben ik tussen de buien door even een paar maal met de camera de tuin in gegaan. Op zoek naar fotogenieke druppels heb ik me eerst maar eens een tijdje gericht op de lange bladeren van de gele lis. Daar liggen de druppels vaak als mooie glanzende bolletjes op …

Altijd mooi om even met druppels te spelen, omdat er vaak zowel een spiegel als een lens in schuil gaat. Als je goed kijkt, zul je zien dat je behalve weerspiegelingen soms ook mooie kleine doorkijkjes voorgeschoteld krijgt …

Als jullie het niet erg vinden, blijf ik nog een bij de jonge vogels. Al geruime tijd had ik merels in ons tuintje af en aan zien vliegen met nestmateriaal. Steevast doken ze aan de achterkant van de pergola bij de schutting in de hedera, en daar had ik dan ook al eens vruchteloos gezocht om te zien waar het nestje zat …

En zo ging het de afgelopen week ook met rupsen, wormen en ander voedzaam materiaal. Dat er ergens een nestje met jongen tussen de dichte begroeiing van de klimop moest zitten, was wel duidelijk. Maar waar … Ook het intussen zacht hoorbare gepiep wanneer er verse mondvoorraad werd aangevoerd, bracht nog niet direct duidelijkheid …

Gistermiddag heb ik eens een tijdje zitten kijken wat er nu eigenlijk gebeurde, wanneer één van de ouders in de klimop was verdwenen. Toen werd duidelijk wat er zich afspeelde. De ouders duiken inderdaad aan de achterkant van de pergola in het groen. Daarna lopen ze vanaf het terras gezien al ritselend van links naar rechts het door gebladerte naar de rechterkant van de pergola. Een mooie manier om buurkatten en andere rovers op een dwaalspoor te brengen …

Bijna helemaal aan de rechterkant – bijna boven de steunpaal – zit het nestje. Nadat één van de ouders net weer was vertrokken, heb ik de camera aan het begin van de middag even voorzichtig door het groen bewogen om een paar foto’s te maken van de vier aandoenlijke reikhalzende keeltjes …

Naturetoday.com kwam vandaag met het bericht dat de natuur anderhalve maand voor ligt op schema. In ons tuintje is dat al niet anders. Eind december stond de eerste narcis al stoer te bloeien, en op dit moment hebben de merels volop nesteldrang. Ze zijn in elk geval druk bezig met het verzamelen van nestmateriaal, onze terraspoes wordt langzaam maar zeker van haar warme en heerlijk zachte moskleedje ontdaan door een paar merels …

Het is me helaas nog niet gelukt om een merel te fotograferen, terwijl die aan het mos aan het trekken was. Zodra ze me gewaarworden vliegen ze weg of ze gaan heel onschuldig iets verderop aan de rand van de vijver zitten …

En dan maar quasi onschuldig omkijken, alsof ze willen zeggen: “Aan de terraspoes komen …? Ikke …? Welnee, ik kom alleen even om een slokje water te drinken en mijn toilet te maken …”

’t Is alsof de duvel ermee speelt, uitgerekend met deze prachtige winterdagen word ik weer eens geplaagd door een scala aan geniepige pijntjes …

Een mooie winterwandeling zit er dus niet, en omdat de vogeltjes het ook laten afweten, heb ik de camera maar even op de vijver gericht …

Close-ups van het fragiele ijsvloertje dat Koning Winter vannacht heeft geprepareerd, leveren in mijn ogen weer fraaie abstracties op …

Het is geen herfst, het is geen winter en ondanks de bloeiende narcissen is het ook nog lang geen voorjaar. En dan is de zich altijd vernieuwende David Bowie ook nog dood. Kortom: het is weer zo’n dag, die weinig vrolijkheid brengt …

Het grijze weer en het naderende regenfront lokken me ook bepaald niet naar buiten vandaag. Zelfs de vogeltjes laten zich niet zien bij het voederhuisje en de pot met pindakaas …

Dan moet ik hier vandaag zelf de slingers maar weer ophangen om er nog wat van te maken. Een pimpelmeesje dat zich vorige week regelmatig even bij de pot met pindakaas en ijspegeltjes liet zien, wil daar gelukkig wel even bij helpen … 🙂

Tot 15:00 uur zitten we hier in Fryslân nog in Code Rood als gevolg van de ijzel. Maar het eind is nu toch echt in zicht, want rond het middaguur kwam de temperatuur voor het eerst sinds maandagochtend weer boven het vriespunt …

Om toch nog even wat ijzelplaatjes te maken, heb ik ook vandaag aan het eind van de ochtend weer een rondje door de tuin gemaakt …

Ditmaal heb ik ervoor gekozen om wat prille knoppen te kieken, die nog netjes zaten ingepakt in een laagje ijs …

Voorlopig zullen dit wel de laatste winters aandoende foto’s zijn, maar de winter is nog niet voorbij …
