Zo, het weekend zit er weer op en de nieuwe werkweek is weer aangebroken. Op de bouwplaats van de Peelrugtunnel betekent dat, dat de koppen weer regelmatig even bij elkaar worden gestoken om ervoor te zorgen dat de werkzaamheden volgens plan worden uitgevoerd. Er is telefonisch overleg …
Overleg in kleine kring op hetzelfde niveau …
Aan de noordkant van de bouwplaats vindt overleg achter de tralies plaats …
En zo af en toe komt er gebarentaal aan te pas om het overleg kracht bij te zetten …
Maart kende een wisselvallige en veelal grijze start, maar vanaf de vierde kregen we onder invloed van een hogedrukgebied te maken met zonnig weer en hogere temperaturen …
De hoogste temperatuur van de maand werd in ons tuintje op 8 maart bereikt met 15,1 ºC. Daarna hielden we nog geruime tijd rustig weer, waarbij de temperaturen daalden tot een laagste maximumtemperatuur van 5,4 ºC op 14 maart. Van 16 t/m 19 maart volgde opnieuw een relatief zachte periode, waarna het weer opnieuw een wisselvallig karakter kreeg …
Zesmaal heb ik in maart nog een nacht met lichte vorst kunnen noteren. Uiteindelijk kwam de gemiddelde temperatuur in ons tuintje uit op 5,6 ºC, en dat is toch weer ruim een halve graad warmer dan het langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000 …
Omdat we in maart veelvuldig onder invloed van hogedrukgebieden lagen, was het een relatief droge maand. Alleen aan het begin, maar vooral aan het eind van de maand viel er regen van betekenis. In ons tuintje heb ik in maart 48 mm neerslag opgevangen, en dat is dan toch weer 12 mm minder dan het langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000 …
Maart roerde dit jaar echt zijn staart. Op 29 maart stond aan zee af en toe een storm, kracht 9. In de kustprovincies kwamen windstoten voor tot 115 km/uur. Ook op de 31e kwam het tot storm aan zee en (zeer) zware windstoten van 100-134 km/uur in een groot deel van het land …
De afgelopen weken heb ik diverse malen uitgekeken naar lammetjes in de wei. Ik heb ze weliswaar ook wel een paar maal gezien, maar dat was steeds op een plek waar ik niet even kon stoppen om wat plaatjes te schieten …
Gistermiddag had ik meer geluk. Op het onvolprezen landweggetje tussen Pean en Soarremoarre (spreek uit als Swarre-mwarre) kwam ik langs een weiland waar ik in het verleden wel vaker lammetjes heb gefotografeerd …
Zo te zien hebben deze lammetjes tijdens of vlak na het regenachtige weer van de afgelopen tijd heerlijk in de modder liggen donderjagen …
Niet eerder zag ik zulke vieze lammetjes … Maar dat maakt niet uit, ze zijn en blijven leuk …
En hoewel we het nog zonder aangename voorjaarstemperaturen moeten stellen, lammetjes horen er toch wel bij in deze tijd van het jaar, ook als ze vies zijn … 🙂
De foto’s van de bijzondere gele borden die ik hier gisteren liet zien, had ik gemaakt vanaf de parallelweg, links op de onderstaande foto. Omdat ik de foto’s bewust zo had gemaakt dat het wegdek niet goed te zien was, kreeg het logje in zekere zin toch een 1 apriltwist. Dat is ook de reden waarom ik me niet heb bemoeid met jullie vermakelijke reacties, het zou zonde zijn om te snel duidelijkheid te bieden … 🙂
Frank van den Hoven liet zich ook ditmaal weer niet met een kluitje in het riet sturen. Zijn reactie luidde:
“Weer zo’n (voor iemand die ter plekke niet bekend is) mysterie:
– Het ziet eruit als een weg in aanleg waar je überhaupt niet geacht wordt op te rijden, tenzij als wegwerker.
– Maar als het wel mag, mag je er dus niet draaien en keren. Maar volgens mij zijn dat synoniemen en had men net zo goed alleen 1 van deze 2 woorden kunnen gebruiken. Want als je draait, keer je ook en andersom.
– Zo te zien kún je niet eens draaien/keren op deze smalle weg? Of zou dat ergens verderop wel kunnen, maar is dat verboden omdat het gevaarlijk is ivm tegenliggers …?”
Om duidelijkheid te verschaffen, heb ik me vandaag – warm en veilig gekleed in de reflecterende werkjas, die ik onlangs van mijn voormalige garagehouder heb gekregen – tussen verkeer en werkverkeer gewaagd om het nu goed in beeld te brengen …
Die gele borden flankeren het nieuwe wegdek van de oostelijke rijbaan van de N381 richting Drachten ter hoogte van het Weinterper Skar. Deze nieuwe rijbaan is van zuid naar noord werkend aangelegd, en de borden zijn dan ook bedoeld voor het werkverkeer, dat hier niet mocht draaien èn keren. Over achteruit terug rijden wordt gek genoeg niet gesproken …
De laatste twee foto’s van het maagdelijke asfalt heb ik vanmiddag tussen het Weinterper Skar en Drachten gemaakt. De foto hierboven biedt zicht in zuidelijke richting, waar in de verte nog wordt gewerkt bij de brug over het Koningsdiep. De onderstaande foto biedt zicht in noordelijke richting, waar Drachten aan de horizon ligt …
Dit eerste deel van de vernieuwde N381 gaat 7 april a.s. open voor verkeer in beide richtingen. Daarna kan worden begonnen met de vernieuwing van de westelijke rijbaan.
Het weekend is weer voorbij en dus wordt er ook in en rond de bouwput van de tunnel in aanbouw aan de Peelrug weer volop gewerkt. Een continue stroom van grote gele trucks voert aan de westkant van de bouwput zwarte aarde aan …
Terwijl ik stond toe te kijken hoe een rupskraan de bulten zwarte aarde aan de zuidkant omvormde tot een mooi egaal hellend talud, werd mijn blik naar een beweging aan de noordkant getrokken …
Op wat ik maar het noordelijke bruggenhoofd zal noemen, was iemand gekleed in een regenpak druk in de weer met een hogedrukspuit …
De man zal blij zijn met het feit dat de stofwolken, die de trucks enkele weken geleden voortdurend opwierpen, zijn neergedaald, want anders had hij aan de gang kunnen blijven …
De stoffige paden zijn na de regen van de laatste dagen hier en daar veranderd in modderpoelen …
Het is maar goed dat er rijplaten liggen, anders zou de continue stroom trucks ongetwijfeld zo af en toe tot stilstand komen …
Op de Wolwarren tussen Oudega en de Hooidammen zette ik de auto vrijdag rond het middaguur even in de berm om te genieten van het licht over het moerasland aan de linkerkant van de weg …
Toen ik na enige tijd verderop in het land een beweging gewaar werd, besloot ik eens goed in te zoomen …
Jawel, daar liepen onmiskenbaar twee lepelaars (leppelbekken in het Fries) naast elkaar door het moerasland …
Het was lang geleden dat ik hier in de buurt voor het laatst een lepelaar binnen het bereik van mijn camera had, realiseerde ik me …
Intussen heb ik even opgezocht, dat de laatste keer 3 maart 2012 was. Omdat ik die dag met Tijmen op pad was, was het zijn eerste lepelaar …
Precies twee weken later dan vorig jaar zag ik gisteren in precies hetzelfde weiland bij Oudega de eerste koeien weer grazen …
Het kan dan ook niet anders of het moeten weer precies dezelfde koeien zijn: gemengd bont …
En toch was niet alles precies hetzelfde, vorig jaar was het zonnig met een temperatuur van 14 ºC, gisteren was het slechts 7 graden …
Ondanks de grijsheid en de lagere temperaturen van dit moment, ben ik toch wel blij dat de eerste koeien weer in de wei lopen …
Voor mij zijn grazende koeien onafscheidelijk verbonden met het Friese platteland …
Ik hoop dan ook vurig dat dit beeld behouden blijft, ondanks de groei van het aantal ligboxstallen en het formaat ervan …
Afanja's Weblog 