Smeltende sneeuw

Rond één uur ben ik afgelopen nacht nog even de tuin in gelopen om wat foto’s te maken van de verse sneeuw. Op dat moment lag er ruim anderhalve centimeter sneeuw op de lampionnetjes. Daar was vanmorgen nog maar weinig van over gebleven …

Hier en daar ligt nog wat sneeuw op de beplanting, maar het meeste is inmiddels als sneeuw voor de zon verdwenen. Mussen zoeken alweer naar zaadjes tussen sneeuwresten en herfstblaadjes. Op de hortensia zie ik behalve wat sneeuw nog een laat insect tussen de bloemblaadjes lopen. Langzaam gaan sneeuw en ijs weer over in hun gebruikelijke waterige gedaante …

Sierlijk winterweer

Hoewel de meteorologische winter vandaag pas begint, kon ik gisteren al een winterse dag noteren in de tuin. Het bleef de hele dag licht mistig en met een maximumtemperatuur van -0,2°C was het een echte ijsdag …

Toen ik het gordijn van de slaapkamer opende, zag ik meteen dat er een mooi spinnenweb met een laagje rijp aan het weerstation hing. Het is de hele dag sierlijk zacht in zuchtjes wind blijven wapperen …

Wat lager in de tuin hingen de lampionnetjes met een fijn laagje rijp. Van de lampionnetjes verlegde ik mijn aandacht vervolgens naar een spinnenweb in aanbouw dat aan één van de terrasstoelen hing …

Toen ik het hart van dat spinnenweb in beeld isoleerde, leken de ijskristallen op fonkelende edelstenen. Jammer dat de zon er niet even door kwam om het beeld feestelijk af te maken …

Geveld in de strijd tegen …

Eind oktober werd er plotseling hard gewerkt op en rond een plantsoen langs de Eikesingel in Drachten. Even dacht ik dat er groot onderhoud werd gepleegd aan de bomen. Dat bleek echter toch wat anders te liggen …

Nadat ik een parkeerplekje had gevonden, liep ik even met de camera naar het plantsoen toe. Er werd duidelijk meer aan groot onderhoud te doen. Er stonden meerdere zware machines, waarmee alle grote bomen op het plantsoen – ik schat 20-20 stuks – waren geveld. Aan de andere kant van de straat stond een grote hakselaar voor het versnipperen van de takken. Wat was hier aan de hand …?

– wordt vervolgd

Op ’n houtje bijtende fungi

Het wordt tijd dat ik weer eens even opruiming ga houden in de map ‘nog te publiceren foto’s’, want het begint allemaal wat veel en onoverzichtelijk te worden. Eerst maar eens een paar paddenstoelen netjes wegwerken, zoals deze vliegenzwam. Dit was wel de mooiste die ik dit najaar heb gevonden …

Kent u de uitdrukking ‘op een houtje bijten’? De onderstaande situatie van twee paddenstoelen met een stukje dood hout deed me daar meteen aan denken …

En tot slot de nieuwe aanwas aan elfenbankjes op het stuk boomstam van de hazelaar, dat sinds maart 2021 achter in de tuin ligt …

De Ecokathedraal en meer

De Ecokathedraal was ook dinsdag weer te groot voor me, opnieuw ben ik niet verder gekomen dan het voorste gedeelte. Mijn onderrug begint te snel op te spelen om me ontspannen verderop te durven wagen. Blijven bewegen zonder overbelasting is voorlopig het motto. Volgende keer maar zien hoe ver ik dan kan komen …

Desondanks heb ik me ook deze keer weer prima vermaakt in de Ecokathedraal. Het blijft boeiend om te zien hoe de natuur zich een weg blijft zoeken over, op en tussen de gestapelde stenen bouwwerken.

Op de weg naar huis viel er vervolgens ook weer genoeg te zien. Het Friese landschap is mooi in zijn herfstkleed, een regenboog leek dat nog eens te willen accentueren. Ook bij een weiland waar ca. 30 knobbelzwanen aan het grazen en rusten waren, heb ik nog even een tussenstop gemaakt.De laatste foto’s heb ik gemaakt bij de trambrug van Wijnjeterp en de hervormde kerk met klokkenstoel van Wijnjewoude …

Buienluchten en meer

Nadat het dinsdag een groot deel van de ochtend had geregend, brak aan het eind van de ochtend de zon door. Een blik op de buienradar leerde dat er weliswaar nog buien over de provincie zouden trekken, maar er leken toch ook wel wat zonnige periode op komst. Gewapend met mijn medicijnen, de camera en wat mondvoorraad besloot ik in de auto te stappen om een ritje te maken …

Via kleinere wegen en een paar maal een korte stop om wat foto’s te maken van de buienlucht, kwam ik uiteindelijk toch weer terecht in de Ecokathedraal. Daar hoopte ik wat foto’s te kunnen maken van de schaduwen van de kalende takken op de bouwwerken. Dat viel echter tegen, want de lucht trok al snel weer dicht.

Na een korte rondgang door het voorste deel van het project en even schuilen onder de Porta Celi om een bui te laten passeren, ben ik via ommelandse wegen terug gereden. De zon scheen af en toe weer, de bomen bleven kleuren, een paar reeën stonden te grazen bij Hemrik, de klokkenstoel van de kerk Wijnjeterp had een mooie kleurige omlijsting gekregen en het was nog steeds nat in de weilanden …

Another rainy day

Er lijkt maar geen eind te komen aan het regenachtige en winderige weer in de lage landen …

Het Woudagemaal bij Lemmer – het grootste nog werkende stoomgemaal ter wereld – draait al ruim een week volop om ervoor te zorgen dat we in Fryslân droge voeten houden. Toch staan de sloten vol en is het in weilanden en akkers een natte boel …

Ik ben blij dat ik vorige week een paar keer een mooie boswandelingen heb kunnen maken. Intussen zijn er al veel bladeren van de bomen gewaaid en zijn veel paddenstoelen verzopen …

Ook in de tuin is het een natte boel. De vijver treedt regelmatig buiten zijn oevers. Maar er zijn ook mooiere momenten. Als het niet te hard waait, hangen er tussen de buien door talloze druppeltjes te flonkeren …