Categorie archief: Natuur

Honderden smienten

Geplaatst op door

Na de fotosessies met de reeën en het spel van zon, wind en wolken reden we naar het eind van de weg, waar fotomaatje Jetske de auto parkeerde. Daarna liepen we naar de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder…

Vooral wolken en water bepaalden in eerste instantie het beeld. In de verte dobberden enkele honderden smienten op het water. Meestal zitten ze helemaal aan de zuidkant van de plas, ver weg van gluurders in de kijkhut. De zuidwestelijke wind voerde ze die dag echter steeds verder in onze richting …

De smienten, die ook wel fluiteenden worden genoemd, brengen hier de winter door. In het vroege voorjaar trekken ze naar hun broedgebieden in Scandinavië en Siberië. Waarom ze ook wel fluiteenden worden genoemd, ontdekten we even later …

Op het moment dat we ze net wat beter konden bekijken, ging het hele spul luid fluitend op de wiek. Ze vlogen een klein stukje naar het zuiden en landden daar weer op het water. Zodra ze opnieuw te dicht bij ons dreigden te komen, vlogen ze weer op. Dat spel herhaalde zich een aantal keren, en dat leverde vooral tegen de achtergrond van de boerderij en de windmotor mooie beelden op …

Links en rechts van de weg

Geplaatst op door

Het is intussen alweer drie weken geleden, dat Jetske en ik samen een ritje en een fotokuiertje maakten. Het was een dag met wisselend bewolkt weer. Toen wij in de buurt van Earnewâld een eerste tussenstop maakten, trok er een bui ten noordoosten van ons langs …

Ten zuiden van de weg zat een stuk verderop een buizerd op een paaltje. Het lukte Jetske om hem daar mooi scherp op de foto te krijgen, ik was een fractie te laat. Uitgerekend op het moment dat ik er een foto van wilde maken, kwam de vogel in beweging. Het gevolg was een onscherpe foto, maar in zijn vlucht laag over het weiland kon ik nog wel een foto van hem maken. Een moment later passeerde aan de andere kant van de weg een groepje brandganzen …

Ik hoopte Jetske ergens langs de route een sprong reeën te kunnen laten zien. Lang leek dat ditmaal niet te lukken, maar gelukkig liep er op de laatste plek waar ik ze verwachtte een klein groepje rond. Het waren er maar 5 en ze stonden ver weg – niet meer dan stipjes in de verte op de foto linksonder – maar het waren reeën. Gelukkig hebben we allebei een krachtige zoomlens, zodat er vrijwel altijd wel wat van overblijft …

Korte tijd later naderden we de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder. Op de Westersânning zette Jetske de auto even stil, zodat we wat foto’s konden maken van zon, wolken en weerspiegelingen …

Jetske was uit de auto gestapt om haar foto’s te maken. Ik maakte het mezelf makkelijk door een paar foto’s door het geopende autoraam te maken. De jacobsladders waren de moeite waard …

Koolmees plundert tafelstukje

Geplaatst op door

Er hangt en ligt in onze tuin op verschillende plaatsen allerlei voer voor de vogels. Dit koolmeesje leek daar niet genoeg aan te hebben. Hij liet zich onlangs betrappen terwijl hij Aafjes’ tafelstukje op één van de terrastafeltjes aan het plunderen was …

Een appeltje voor meneer

Geplaatst op door

Terwijl mevrouw merel zich gistermorgen in haar frisse ochtendbad wentelde, deed meneer zich tegoed aan de halve appel op de voedertafel …

Zowel de nieuwe voedertafel, die we daar vorig voorjaar hebben ingericht, als het halve appeltje dat er de laatste tijd vaak op ligt, is wel een succes …

Eigenlijk ontbreken alleen de wat fotogenieker winterse omstandigheden nog …

In bad met mevrouw merel

Geplaatst op door

Na mijn eerste ochtendkuier nestelde ik me vanmorgen even op het terras. Niet dat het zulk lekker weer was, dat ik lekker in de zon koffie kon drinken, maar een minuut of wat met de camera in de aanslag bij de vijver zitten, wil nog wel eens lonen …

De voorzienigheid was blijkbaar met me, want ik was nog maar net gaan zitten, toen er twee merels verschenen. De heer merel ging in de voederhoek zitten, waar hij gretig van de halve appel begon te snoepen. Ik koos echter voor mevrouw merel, zij streek bij de vijver neer voor een ochtendbad …

Pas nadat ze enige tijd uitgebreid had zitten poedelen, leek ze in de gaten te hebben, dat ik haar al die tijd op de korrel had. Ze wierp me een afkeurende blik toe en verdween dan in de richting van de prunus …

Blue Monday

Geplaatst op door

Volgens Twitter is het vandaag ‘Blue Monday’, de zogenaamd meest deprimerende dag van het jaar. Nu heb ik normaal gesproken niet zoveel met dat soort dagen – ik ben al lang blij dat ik op deze dag niet verplicht ben om iets met hoge korting te kopen – maar gisteravond kregen we een telefoontje, dat toch een donkere schaduw over de dag werpt …

Maar zoals Ede Staal al schreef en zong:

” ’t Het nog nooit, nog nooit zo donker west
Of ’t wer altied wel weer licht”

En zo was het ook vandaag. Het werd gewoon weer licht, tijdelijk was de lucht zelfs even helemaal helderblauw. Een groepje meeuwen kwam gewoon weer even kijken of de buurman van enkele huizen verderop misschien wat voor ze in de tuin had laten liggen …

Dus ja, het wordt altijd wel weer licht, zelfs op ‘Blue Monday’ …

Vijfsprong aan de Swartewei

Geplaatst op door

Nadat ik de drie paardjes achter me had gelaten, reed ik via de gebruikelijke binnenwegen huiswaarts. Ik hoopte rond dit tijdstip ergens langs de route nog een sprong reeën te kunnen spotten. Het was tenslotte zo ongeveer lunchtijd …

Ik moest er even op wachten, maar bij de laatste van de drie plekken waar ik langs deze route regelmatig reeën zie, was het geluk weer met me. Precies op het moment dat ik er passeerde, kwamen de vijf reeën die ik hier wel vaker heb gespot, voorzichtig en oplettend uit een kleine bosschage tevoorschijn. En weet je wat nog het mooist was? De scène speelde zich af aan lijzijde, zodat ik er enige tijd lekker met het zijraampje open naar kon zitten kijken …

En dan nog even dit …

Jullie hebben gisteren vast de beelden wel gezien van die enorme vulkaanuitbarsting onder de zeespiegel bij het eiland Tonga. Na die uitbarsting trok er een zware schokgolf over het aardoppervlak. Nadat hij met een snelheid van 1.000 km/u over de aarde was getrokken, werd de schokgolf gisteravond rond 20:00 uur geregistreerd door mijn weerstation. De luchtdruk daalde plotseling ruim 2 hPa, om daarna weer op te veren. Rond 2:00 uur vannacht kwam hij nogmaals langs, maar dan vanaf de andere kant van de aarde en een stuk minder duidelijk …