Veel insecten laten zich tot dusver nog niet zien in onze tuin. Maar als ze er zijn, verwen ik ze graag …
Toen er onlangs een zweefvlieg op de dotterbloem ging zitten, heb ik die beloond met een kleine portretserie …
Vrij vertaald is het een engeltje, maar in het Nederlands wordt het een lieveheersbeestje genoemd …
Alles is raar dit jaar. Zelfs onze 75e Nationale Bevrijdingsdag zullen we dit jaar zoveel mogelijk in eigen huis en tuin moeten vieren. Het wordt een viering in beperkte vrijheid. Geen festivals, geen optochten met oude legervoertuigen en geen vuurwerk. Van alle evenementen die dit jaar niet door kunnen gaan, steekt dit eigenlijk nog het meest. Niet zozeer omdat dit voor mij persoonlijk de belangrijkste feestdag van het jaar is, maar vooral vanwege het feit dat het mogelijk/waarschijnlijk een definitieve streep door de rekening is voor de laatste geallieerde veteranen die nogmaals over zouden komen voor de feestelijke viering van de vrijheid …
Ik vier Bevrijdingsdag hier vandaag op bescheiden wijze met een paar vrolijke oranje bloemen. De foto’s van de goudsbloemen hierboven heb ik onlangs in de tuin van mijn fotomaatje gemaakt. De klappertjes hieronder staan momenteel zachtjes wiegend in de wind in onze tuin te pronken …
Ondanks alle beperkingen wens ik jullie allen een fijne Bevrijdingsdag. Laten we het op waardige wijze vieren. En wat mij betreft doen we allemaal mee met het initiatief van Claudia de Breij, dat intussen ook is omarmd door het Nationaal Comité 4 en 5 mei. Om 16:55 uur (vijf voor vijf) laten we met ramen en deuren open allemaal ‘Zing, Vecht, Huil, Bid, Lach, Werk en Bewonder’ van Ramses Shaffy uit de luidsprekers klinken …
Tja, halfzon/halfschaduw …
Kortom, ’t is een twijfelgeval … 😉
De afgelopen dagen is er eindelijk weer wat regen gevallen. Met in totaal amper 15 mm zijn natuur en landbouw er nog niet echt mee geholpen, maar het stelde mij wel in staat om een oude liefhebberij weer eens op te pakken …
Het fotograferen van druppels vind ik nog altijd een uitdaging. En met het afnemen van de kracht in mijn benen en handen die er ook niet stabieler op worden, wordt die uitdaging eigenlijk alleen maar groter. Bij de minste of geringste trilling is een foto mislukt, want druppels zijn alleen mooi als ze echt strak op de foto staan.
Tussen de buien door heb ik mijn camera gistermiddag weer eens op de druppels van één van de hosta’s gericht. Dankzij een vetlaagje zijn vooral de jonge bladeren van de hosta erg dankbare planten voor druppelfotografie. De druppels liggen er als mooie ronde glazen knikkertjes op …
Veel mensen zijn op zoek naar houvast in deze onzekere tijd. Zelf kom ik weinig verder dan af en toe even een twijfelachtig houvast …
Zondagochtend heb ik weer eens een ritje naar de Jan Durkspolder gemaakt. Tot een week of zes geleden zat ik daar graag eens even in de grote vogelkijkhut. Tegenwoordig bekijk ik de wereld vanuit mijn mobiele kijkhut, en die stond zondag goed opgesteld. Al snel zag ik een bruine kiekendief over de oever van de plas zweven …
Het leverde blijkbaar niet direct iets op, want na enige tijd maakte hij zich op voor een tweede rondvlucht. Dat had hij beter niet kunnen doen …
Zodra de kiekendief tijdens deze tweede ronde te dicht bij het nest van een kievitenpaar kwam, kreeg hij een kievit achter zich aan. Maak nooit een kievit kwaad, want dat is een lastige tegenstander. Achterna gezeten door de kievit verdween de kiekendief dan ook al snel uit zicht …
Daarna keerde de rust terug in de Jan Durkspolder. Terwijl ik huiswaarts reed, bleven de vogelkijkhut en de op oude fundamenten van een boerderij gebouwde uitkijktoren ‘Romsicht’ in alle rust staan waar ze stonden …
