Ook vandaag bevinden we ons weer een kleine wereld …
Eerder deze week zette ik de auto op een mistige dag in de berm bij een weiland vol ganzen …
Meestal waggelen ze dan met z’n allen verder het weiland in, weg van de fotograaf, weg van de weg …
In dit geval steeg een groot aantal van de ganzen luid gakkend op om al snel als vage schimmen in de mist te verdwijnen …
Spiegeltje, spiegeltje bij de wei … wie staat er het mooiste bij …
Zo achter dat riet zie ik ’t niet … doe eens een stap opzij …
Sinds de hazelaar zijn bladeren laat vallen, verkeert ons tuintje echt in herfstsfeer. Het net ligt weer niet voor niets over de vijver, want het heeft al mooi wat blad opgevangen. Voorlopig moet dat net nog maar even blijven liggen, want er hangen nog heel wat bladeren aan de boom …
Nog steeds zijn er hier en daar wat andere kleuren tussen de herfsttinten te zien. Maandag liet ik hier al een paar foto’s zien van de lavendel die nog steeds in bloei staat …
Vandaag heb ik rond het middaguur een paar foto’s gemaakt van een plantje dat achter in de tuin nog vrolijk staat te bloeien tussen de herfstbladeren. Nu rest nog de vraag wat voor bloemetjes het zijn, want ik heb weer eens geen idee, en Aafje is niet in de buurt om me te helpen …
We hadden vandaag wat lichte vorst en we hadden wat lichte dooi.
Daarnaast hadden we wat mist, wat zon en wat bewolking en we hadden …
… te midden van de neerdwarrelende herfstbladeren wat bloeiende lavendel.
Die moet wel helemaal in de war zijn …
Maandagmiddag kwam ik langs de Zwartendijksterschans, een schans uit de Tachtigjarige Oorlog, die in het noordwesten van de provincie Drenthe ligt. Omdat het zonnetje op dat moment scheen, besloot ik even een kuiertje over het oude bolwerk te maken …
Tijdens mijn rondgang ontdekte ik dat er nog verschillende planten in bloei stonden. Dat was om te beginnen het geval met de brem, maar die kon ik als gevolg van de stevige wind niet scherp op de foto krijgen …
Ook het wettelijk beschermde grasklokje stond op verschillende plaatsen vrolijk te bloeien. Alweer vanwege de harde wind heb ik heel wat pogingen ondernomen, voordat ik er een paar acceptabele foto’s van had gemaakt …
Een stukje verderop hingen nog wat bramen, maar omdat die nog niet rijp waren, heb ik ze maar laten hangen …
Toen ik bijna rond was, trof ik nog wat uitbundig bloeiend vingerhoedskruid aan …
De relatief hoge temperaturen van de laatste tijd geven de herfst nog wat extra kleur, behalve met herfsttinten wordt het landschap hier en daar ook getooid met vrolijke zomerse kleuren …
Het zachte weer verveelt me nog steeds niet, het is alleen zo jammer dat de zon zich hier sinds maandag nauwelijks meer heeft laten zien, want in het grijze weer komen de herfstkleuren niet echt tot hun recht.
Aan het begin van de zomer kleurden de aardbeien zo mooi rood …
En die zomerkoninkjes waren zo lekker met een toefje slagroom … hmmmm …
Nu moeten we het doen met de rood kleurende bladeren van de aardbei …
Vast een stuk minder lekker, maar toch ook wel erg mooi …
De mannen met de helikopter en de plaats waar in de wei gewerkt wordt, waarvan ik hier gisteren en eergisteren wat foto’s liet zien, bevonden zich aan de zuidzijde van het riviertje de Tjonger. Toen ik enige tijd later mijn weg vervolgde via de Tjongervallei, trof ik ook aan de noordzijde een niet alledaags tafereel aan …
In een weiland liep een kudde buffels, waarvan er vorige week nog eentje het regionale nieuws haalde. Speels, lenig en avontuurlijk als ze zijn, was het een paar buffels in de nacht van dinsdag op woensdag gelukt om zich onder het schrikdraad door te werken en aan de wandel te gaan …
Een 54-jarige inwoonster van Oudehorne zag ’s ochtends in alle vroegte in de duisternis te laat dat er een losgebroken buffel op de weg liep en reed tegen het dier aan, meldde de politie vorige week woensdag. De auto liep schade aan de voorzijde op, de buffel kwam er met enkele schrammen vanaf, aldus de eigenaar van het dier …
Het lijken me overigens net als koeien vriendelijke en goedaardige dieren. Met hun naar achteren gerichte horens lijken ze weinig kwaads in de zin te hebben, en ze zijn net zo nieuwsgierig als pinken …
Zodra een paar van de buffels zaterdagmiddag in de gaten hadden, dat er iemand in de berm stond te fotograferen, kwam het hele gezelschap al snel in volle draf op me af …
Het duurde dan ook niet lang of bijna de hele kudde stond samengedromd voor me. Het was maar goed dat er een sloot tussen mij en het weiland lag, anders had ik waarschijnlijk heel wat natte neuzen tegen de camera gehad … 😉
De buffelhouderij is in Fryslân overigens een relatief nieuwe tak in de veehouderij. De buffelmelk wordt in Zevenaar verwerkt tot mozzarella, een van oorsprong Italiaanse zachte kaassoort, die onder andere wordt gebruikt als pizzabeleg.
Afanja's Weblog 