Het was maandag in de buurt van Earnewâld een echte vogeldag. Nadat ik bij één van de opnieuw uitgegraven petgaten een ooievaar had gekiekt en vóórdat ik een foto kon maken van een buizerd op zijn paaltje, vloog er nog een blauwe reiger door het beeld …
Bijna op hetzelfde plekje als waar ik vorige week een torenvalk kon portretteren, zat gistermiddag een buizerd op een paaltje in het weiland …
In tegenstelling tot de torenvalk was deze buizerd niet gediend van mijn portretfotografie. Nadat ik één foto had gemaakt terwijl hij op zijn paaltje zat, spreidde hij zijn vleugels …
Buiten bereik van mijn camera streek hij een stuk verderop weer op een paaltje neer …
Zo lang je vandaag in de zon en uit de wind bleef, zou je kunnen denken dat het voorjaar was. Tijdens een ritje en een paar korte fotokuiertjes in de omgeving van Earnewâld ben ik wel in de zon, maar niet uit de wind gebleven …
Het beeld van een ooievaar, die door één van de onlangs opnieuw uitgegraven petgaten in het Wikelslân bij Earnewâld struinde, versterkte dat voorjaarsgevoel alleen nog maar …
In het open veld maakte de strakke oostenwind echter al snel duidelijk dat het nog steeds geen voorjaar was. Maar mooi weer was het zeker …
Terwijl ik donderdagmiddag aan het Nonnepaed tussen Oudega en Garyp naar de overvliegende ganzen stond te kijken, zag ik dat er een stukje verderop een torenvalk op een dampaal zat …
Om hem wat beter in beeld te krijgen, liep ik stapje voor stapje behoedzaam in de richting van die lelijke boortoren en het elegante torenvalkje, terwijl ik af toe even halt hield om een foto te maken …
Een automobilist die van achteren over de smalle weg naderde, had blijkbaar in de gaten waar ik mee bezig was, want hij stopte even en wachtte vervolgens tot ik weer een foto had gemaakt …
Nadat ik de sympathieke automobilist met een opgestoken duim had bedankt, vervolgde die zijn weg. Omdat het valkje nog steeds op zijn paal zat, deed ik vervolgens opnieuw een paar stapjes naar voren …
Dat was net wat teveel van het goede voor de torenvalk. Nadat hij was opgevlogen en het gegak van de ganzen was verstomd, keerde de rust aan het Nonnepaed terug. Nou ja, behalve aan het eind van de weg dan …
Bij de boortoren wordt dag en nacht doorgewerkt. Omdat het voor verschillende lezers blijkbaar onbekend is, dat er ook in Fryslân nogal wat gas wordt gewonnen, kom ik daar binnenkort nog eens even op terug. U zult versteld staan …
Nu het eindelijk even echt koud winterweer is, zitten er ineens weer veel meer vogels in ons tuintje …
Qua aantal voeren de mussen net als voorgaande jaren de lijst aan, maar ook verschillende meesjes en het roodborstje laten zich regelmatig even zien …
Ook dit jaar heeft een aantal merels zichzelf echter weer uitgeroepen tot baas van ons tuintje …
De andere vogels weinig gunnend, doen de merels zich beurtelings tegoed aan de pot met pindakaas …
Terwijl hij op zijn beurt wachtte, voerde één van die merels gistermiddag even een rondedansje uit op één van de paaltjes bij de vijver …
Het heeft even geduurd, maar nu het langzamerhand toch wat kouder wordt – we hebben al twee dagen op rij met een maximumtemperatuur onder de 5 ºC gehad (!) – laat het roodborstje zich ineens weer zien in ons tuintje …
De pot pindakaas met meelwormen heeft duidelijk niet alleen een onweerstaanbare aantrekkingskracht op mussen, merels en mezen in de buurt, maar ook het roodborstje geniet ervan …
Tijdens een van mijn ritjes door het Friese weidegebied ten westen van Drachten, kwam ik op 8 oktober langs een weiland waar net een roodbont kalfje was geboren. Terwijl de moederkoe even lag bij te komen, ging het kalf bij een wat ongelukkig uitgekozen tante op zoek naar haar eerste melk. Dat zijn van die momenten die je bijblijven …
Dat was trouwens toch een mooi dag, want nog geen kilometer verderop was een prachtige, grotendeels witte buizerd even later zo vriendelijk om vrij lang op zijn gemak voor me te poseren op zijn dampaal …
Oktober was voor mijn gevoel een prima paddenstoelenmaand. Ik heb het idee, dat ik dit jaar aanzienlijk meer paddenstoelen heb gefotografeerd dan voorgaande jaren. Dit was wel een van de meest fotogenieke groepjes die ik heb zien staan, het schijnt te gaan om schubbige bundelzwammen …
Op 24 oktober trof ik de onderstaande boom aan, en zo heb ik er rond die tijd meer zien staan. Ik heb geen idee wat de betekenis hiervan is, maar ik weet wel, dat er vier dagen later in Fryslân vele duizenden bomen werden geveld door de eerste zware herfststorm die voor het eerst sinds jaren over het land trok …
Afanja's Weblog 