Categorie archief: Vogels

Ver weg, heel ver weg

Geplaatst op door

Van de Eanjemumerkolken was het maar een kleine 2 km rijden naar het uitkijkpunt bij Ezumakeeg Noord (kaart OpenStreetMaps) aan de westkant van het Lauwersmeergebied. Het was er rustig. Er stonden een paar auto’s op het parkeerplaatsje, en er stonden en zaten ook maar enkele vogelliefhebbers op de uitkijkheuvel …

uitzicht over het Lauwersmeergebied vanaf het uitkijkpunt

En dat was nog niet alles, ook op het water leek het uitgestorven te zijn. Alleen door maximaal in te zoomen waren er op grote afstand wat vogels te zien. Ook hier leken het vooral grutto’s te zijn. Dat is het nadeel van dit gebied, doordat het zo immens groot is, zitten de meeste vogels ver weg. Alleen een paar slobeenden vlak achter de rietkraag lieten zich wat beter zien …

uitzicht over het Lauwersmeergebied vanaf het uitkijkpunt
in de verte zijn de R.J. Cleveringsluizen te zien
alleen sterk ingezoomd zijn er in de verte vogels te zien
alleen sterk ingezoomd zijn er in de verte vogels te zien
een paar slobeenden achter de rietkraag

Maar er was nog hoop …

Via de Mieden naar de Kolken

Geplaatst op door

Nadat we ons de koffie met appeltaart hadden laten smaken en Aafje ons had uitgewuifd, besloten Jetske en ik vorige week dinsdag weer eens een ritje in noordoostelijke richting te maken. Het zou zonde zijn om daarbij niet even te stoppen in de Surhuizumermieden …

grutto's in en aan het water in de Surhuizumermieden

De grutto’s stonden nog steeds hoofdzakelijk in een grote groep bij elkaar in en aan het water. Dankzij het heldere zonnige weer waren de grutto’s al een stuk mooier en beter te zien dan bij mijn vorige bezoek. Maar actie viel er verder niet te bespeuren …

grutto's in en aan het water in de Surhuizumermieden
grutto's in de Surhuizumermieden met op de voorgrond een paar grauwe ganzen en op de achtergrond wat knobbelzwanen
grutto's in en aan het water in de Surhuizumermieden

Van de Surhuizumermieden zetten we koers naar het Lauwersmeergebied. Nadat we onderweg een afslag hadden gemist en rechtsomkeert hadden gemaakt, kwamen we per ongeluk terecht bij de Eanjumerkolken ten westen van het Lauwersmeergebied …

natuurgebied 'de Eanjumerkolken' bij Anjum in noordoost-Fryslân

De Eanjumerkolken is een kleinschalig natuurgebied van 141 hectare bij het dorp Anjum. Het gebied wordt beheerd door It Fryske Gea, de provinciale vereniging voor natuurbescherming. Met twee cultuurhistorische elementen in de vorm van eendenkooien en de verspreid liggende drinkdobben, is het een uniek gebied. De Eanjumerkolken is niet vrij toegankelijk, maar laat zich goed bewonderen vanaf de omringende wegen …

in de Eanjumerkolken, brandganzen hebben zich dit deel toegeëigend
brandganzen voor en achter een hek in de Eanjumerkolken
brandganzen, heel veel brandganzen en een windturbine

Omdat wij niet meer te zien kregen dan grote groepen brandganzen die de omringende hooilanden bevolkten, besloten we verder te gaan …

Ganzen in de berm

Geplaatst op door

Er lag nog een laatste kleine fotoserie uit het vroege voorjaar te wachten op publicatie. Tijdens een ritje in de omgeving van Earnewâld zag ik op een mooie dag de familie gans in de berm liggen. Ze bleven rustig liggen, terwijl ik de auto langzaam liet uitrollen en het raampje naar beneden liet glijden. Alleen de gans die al rechtop stond toen ik naderde, verzette een paar stappen.

Maar wat voor ganzen zijn het? De meest linkse lijkt me een grauwe gans. De anderen lijken me een soort van hybride versie van de grauwe gans en de witte tamme gans. Verder kan ik er weinig van maken. Maar ik sta zoals altijd open voor suggesties …

De eerste kieviten

Geplaatst op door

Bij de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder was weinig te beleven, daarom ben ik vrijwel meteen doorgereden naar de Hooiweg aan de andere kant van Earnewâld. Bij een langzaam uit elkaar vallend hek van It Fryske Gea zette ik de auto even half in de berm om mijn medicijnen te nemen en een stukje koek te eten …

een mooi uit elkaar vallend hek van It Fryske Gea

Na enige tijd zag ik verderop een kievit neerstrijken. Toen ik even later dichterbij kwam, zag ik dat het er zelfs twee waren. Het vrouwtje deed alsof ze aan het broeden was. Daar geloofde ik echter niks van, zo dicht bij de weg. Niet veel later vlogen ze allebei op om hun heil ergens anders te zoeken. Maar mijn eerste kievit van het jaar was weer binnen …

mijn eerste kievit van het jaar
mijn eerste kievit van het jaar
de eerste kieviten van het jaar
de eerste kieviten van het jaar

Rust bij de Leijen

Geplaatst op door

Zoals ik dat meestal doe op verkiezingsdagen, ben ik gisterochtend na de koffie eerst even naar het stembureau geweest. Ondanks het mooie weer was het er stil, jammer. Dat was het even later bij de Leijen ook, maar dat vond ik prima. Ik had gehoopt de lokale rietsnijders er nog even aan het werk. Aan de sporen te zien was dat ijdele hoop, zag ik bij aankomst …

sporen in de modder naar het rietland

Onderweg naar de vogelkijkhut liep ik langs het rietland. Het riet was (nog) niet allemaal gemaaid. Dat kon twee dingen betekenen, òf het laatste deel zou later nog gemaaid worden, òf het riet zou blijven staan. Jetske en ik hadden in het najaar al eens geconstateerd, dat een deel van het riet er hier slecht uitzag. Zoals je kunt zien, staan er veel lisdodden tussen. Daar kan de dakdekker niks mee …

het rietland is gedeeltelijk gemaaid
rietland met veel lisdodden

Ik was alleen in de vogelkijkhut. Uitkijkend over het glinsterende water, zag ik dat er net een paar kuifeenden langs de hut zwommen. Op het vernieuwde eilandje was het ook nog niet erg druk. In het midden zaten een paar ganzen en helemaal links stond een aalscholver zijn vleugels te drogen …

een kijkje door een kijkopening over de Leijen
een paartje kuifeenden
het opnieuw aangelegde eiland in de Leijen
links van de boom zitten een paar ganzen op het eilandje
helemaal links op het eilandje zat een aalscholver zijn vleugels te drogen.

Een weerspiegeld eendje

Geplaatst op door

Gisteren was het rustig, grijs en bewolkt. Daarbij viel er een deel van de dag motregen. Geen weer om een ommetje te maken, maar desondanks heb ik me prima vermaakt …

een deels weerspiegeld boothuis

Ik ben weer eens afgedaald in de krochten van mijn archief. Daar kwam ik behalve wat oud videomateriaal o.a. deze eend en zijn weerspiegeling tegen. Hij zwom begin 2024 op een rustige dag langs wat boothuizen ten westen van Aldeboarn. De foto’s pasten goed bij het rustige, grijze weerbeeld van gisteren …

een eend en zijn weerspiegeling zwemmen langs een deels weerspiegeld boothuis
een eend en zijn weerspiegeling zwemmen langs een deels weerspiegeld boothuis
een eend en zijn weerspiegeling zwemmen langs een deels weerspiegeld boothuis

Maar vandaag … vandaag schijnt de zon volop. Fijne woensdag, en vergeet niet te gaan stemmen!

Een glanzend model

Geplaatst op door

Het was gelukt om de auto heel stilletjes uit te laten rollen. Intussen had ik ook het raampje soepel naar beneden laten glijden. De aalscholver bleef onverwacht netjes staan, maar de rimpelloze weerspiegeling die ik voor ogen had, werd verstoord door een passerende meerkoet …

een aalscholver met zijn weerspiegeling en een passerende meerkoet

Omdat de aalscholver ook toen nog in alle rust in zijn houding bleef staan, besloot ik van de gelegenheid gebruik te maken door nog wat verder in te zoomen op die glanzende veren. Als op verzoek draaide hij zijn kop ook nog voorbeeldig heen en weer …

een aalscholver staat zijn vleugels te drogen in een weiland
een aalscholver staat zijn vleugels te drogen in een weiland

Maar ik zag hem ook onrustig worden. Er was duidelijk geen tijd meer om te wachten op rimpelloos water. Maar ik heb met de laatste foto uiteindelijk toch een mooie serie overgehouden van dit treffen …

een aalscholver en zijn weerspiegeling