Een rondje om de kerk

Voor de laatste fotolocatie van de dag had Jetske de protestantse kerk van Wapserveen in gedachten. Het is een rechthoekige zaalkerk uit 1803, die aan de noordzijde van het Oosteinde in Wapserveen staat (Google Maps). De kerk is sinds 1965 een rijksmonument …

Een rondje om de kerk leerde dat het een eenvoudige, goed onderhouden kerk is, die omringd door bomen op een lichte verhoging in het landschap staat. De ramen zijn al even mooi en eenvoudig als de kerk zelf. De zon scheen rond drie uur ’s middags nog op de zuidgevel, zodat we aan de noordkant net wat licht door de ramen konden vangen …

Morgen bekijken we de klokkenstoel van dichtbij. Ik kan alvast verklappen dat die er een stuk minder goed bij staat dan de kerk …

De strijd tegen het water

Bomen kunnen om diverse redenen worden geveld. Zo werden in februari van dit jaar in onze straat verschillende bomen geveld vanwege ziekte. Maar gelukkig blijft het groene karakter van de wijk behouden. Alle gevelde bomen zijn in maart vervangen door nieuwe bomen. Ook een boom, die scheef voor ons huis stond moest het ontgelden. Intussen is daar een mooie jonge boom met rondom lage beplanting voor in de plaats gekomen …

De bomen langs de Eikesingel en de Kamperfoelie, die ik hier gisteren liet zien, hebben om een andere reden plaats moeten maken. Nadat de bomen met wortel en tak waren afgevoerd, is hier een vijverpartij gegraven. Dit is één van de nieuwe waterbergingen die er in de afgelopen jaren in Drachten zijn gecreëerd in het kader van de strijd tegen het wassende hemelwater. Het is goed te zien dat de vijvers tegenwoordig mooie glooiende, natuurvriendelijke oevers hebben. Dat was in de jaren 60 wel anders. Ik ervan uit, dat er rond de vijver een aantal nieuwe bomen geplant zal worden …

Geveld in de strijd tegen …

Eind oktober werd er plotseling hard gewerkt op en rond een plantsoen langs de Eikesingel in Drachten. Even dacht ik dat er groot onderhoud werd gepleegd aan de bomen. Dat bleek echter toch wat anders te liggen …

Nadat ik een parkeerplekje had gevonden, liep ik even met de camera naar het plantsoen toe. Er werd duidelijk meer aan groot onderhoud te doen. Er stonden meerdere zware machines, waarmee alle grote bomen op het plantsoen – ik schat 20-20 stuks – waren geveld. Aan de andere kant van de straat stond een grote hakselaar voor het versnipperen van de takken. Wat was hier aan de hand …?

– wordt vervolgd

Pimpelmees, mug en blad

Gisteren was ik het grootste deel van de dag aangewezen op huis en tuin, zodat ik wat kracht over zou houden voor de fysiotherapie halverwege de middag. Het was een rustige, zonnige dag die eigenlijk vroeg om een kleurrijke boswandeling. Maar als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan. En dus heb ik me eerst vooral vermaakt met de mussen en de mezen in de tuin …

Op een bloempot die op de regenton staat, trof ik het onderstaande wezentje aan. Obsidentify kwam bij beide foto’s met een andere naam, dus ik houd het eerst maar gewoon op een kleine langpootmug …

Ik zag dat kleine ding trouwens pas. toen ik naar de regenton was gelopen om een foto te maken van het mooie rode blad, dat in het tegen de bloempot groeiende mos was blijven hangen …

De Ecokathedraal en meer

De Ecokathedraal was ook dinsdag weer te groot voor me, opnieuw ben ik niet verder gekomen dan het voorste gedeelte. Mijn onderrug begint te snel op te spelen om me ontspannen verderop te durven wagen. Blijven bewegen zonder overbelasting is voorlopig het motto. Volgende keer maar zien hoe ver ik dan kan komen …

Desondanks heb ik me ook deze keer weer prima vermaakt in de Ecokathedraal. Het blijft boeiend om te zien hoe de natuur zich een weg blijft zoeken over, op en tussen de gestapelde stenen bouwwerken.

Op de weg naar huis viel er vervolgens ook weer genoeg te zien. Het Friese landschap is mooi in zijn herfstkleed, een regenboog leek dat nog eens te willen accentueren. Ook bij een weiland waar ca. 30 knobbelzwanen aan het grazen en rusten waren, heb ik nog even een tussenstop gemaakt.De laatste foto’s heb ik gemaakt bij de trambrug van Wijnjeterp en de hervormde kerk met klokkenstoel van Wijnjewoude …

Buienluchten en meer

Nadat het dinsdag een groot deel van de ochtend had geregend, brak aan het eind van de ochtend de zon door. Een blik op de buienradar leerde dat er weliswaar nog buien over de provincie zouden trekken, maar er leken toch ook wel wat zonnige periode op komst. Gewapend met mijn medicijnen, de camera en wat mondvoorraad besloot ik in de auto te stappen om een ritje te maken …

Via kleinere wegen en een paar maal een korte stop om wat foto’s te maken van de buienlucht, kwam ik uiteindelijk toch weer terecht in de Ecokathedraal. Daar hoopte ik wat foto’s te kunnen maken van de schaduwen van de kalende takken op de bouwwerken. Dat viel echter tegen, want de lucht trok al snel weer dicht.

Na een korte rondgang door het voorste deel van het project en even schuilen onder de Porta Celi om een bui te laten passeren, ben ik via ommelandse wegen terug gereden. De zon scheen af en toe weer, de bomen bleven kleuren, een paar reeën stonden te grazen bij Hemrik, de klokkenstoel van de kerk Wijnjeterp had een mooie kleurige omlijsting gekregen en het was nog steeds nat in de weilanden …

Another rainy day

Er lijkt maar geen eind te komen aan het regenachtige en winderige weer in de lage landen …

Het Woudagemaal bij Lemmer – het grootste nog werkende stoomgemaal ter wereld – draait al ruim een week volop om ervoor te zorgen dat we in Fryslân droge voeten houden. Toch staan de sloten vol en is het in weilanden en akkers een natte boel …

Ik ben blij dat ik vorige week een paar keer een mooie boswandelingen heb kunnen maken. Intussen zijn er al veel bladeren van de bomen gewaaid en zijn veel paddenstoelen verzopen …

Ook in de tuin is het een natte boel. De vijver treedt regelmatig buiten zijn oevers. Maar er zijn ook mooiere momenten. Als het niet te hard waait, hangen er tussen de buien door talloze druppeltjes te flonkeren …