Regen van betekenis hebben we hier gisteren en vandaag niet gehad, en toch word ik elke keer wanneer ik even in de tuin ben nat…
Dat noem ik nou van de regen in de drup raken …
Van de regen in de drup
Categorie archief: Weerbeeld
Zachte rimpelingen
Na de spectaculaire overwinning van Max Verstappen rolde er zondagmiddag een kortstondige golf van vreugde over het land …
Aan het begin van de nieuwe werkweek is de rust inmiddels teruggekeerd. Met nog hier en daar wat zachte rimpelingen sukkelen we verder in de grijze en donkere dagen voor kerst …
Intussen is het gebruikelijke speculeren over een witte kerst alweer begonnen. Laat ik daar dit van zeggen: het kan nog alle kanten op … 🙂
Lichte rijp in de tuin
Na een nacht met lichte vorst en wat mist lag er vanmorgen een laagje rijp in de tuin …
Dit haalt het natuurlijk niet bij de echte ruige rijp, maar het geeft toch even een winters gevoel. Lang lijkt dat helaas weer niet te duren, vanaf morgen lijken we in ieder geval een week met maximumtemperaturen in de dubbele cijfers te krijgen …
Silhouetten aan de waterkant
Na een aantal wat actuelere foto’s heb ik voor vandaag weer een greep in het archief gedaan …
Een paar sfeerbeelden als weergave van een fotokuier op de wat grijze Tweede Kerstdag van 2007 in De Deelen. Halverwege de middag wist de zon nog net even gaatje in het wolkendek te vinden …
Veel was het allemaal niet, maar veel meer hoeft het op zo’n dag eigenlijk ook niet te zijn …
In een plas
Sinds die paar zonnige uurtjes op donderdagmiddag is het hier weer aanhoudend grijs geweest …
Daarom laat ik ’t vandaag maar weer bij een paar herfstachtige plaatjes uit het archief van begin december 2006 …
Blik op het noorden
Terug bij de auto besloot ik donderdagmiddag nog even een paar foto’s van de vierde windstreek te maken: het noorden …
Nadat de lucht de eerste helft van de middag voornamelijk lichtblauw was geweest, begonnen aan de andere kant van de Lytse Mar (Google Maps) steeds meer donkere wolken zich samen te pakken …
Zoveel reuring als zich tegen de noordelijke horizon in de lucht aftekende, zo rustig stond de windmotor aan de Westersânning er nog bij …
Terwijl ik via Earnewâld met ommelandse wegen huiswaarts reed, heb ik de auto nog een paar maal in de berm gezet om wat foto’s te maken …
Ik had zelfs nog het geluk om een zwakke regenboog in beeld te vangen …
Het duurde niet veel langer dan een uur, maar het was weer een aangenaam ritje over de Friese dreven.
Vier windstreken rond de hut
Vanaf It Nonnepaed ben ik naar de Jan Durkspolder gereden. Toen ik daar even later in de vogelkijkhut ging zitten, dreef de eerder gemelde bui, aan de zuidkant van de plas voorbij …
Aan de oostkant maakte mijn vriend de grote zilverreiger, die ik hier onlangs ook al eens aantrof, een wandeling langs de rand van zijn revier. Ik was zelf wel gecharmeerd van het gelaagde decor waarin hij zich bevond …
Het buitje – meer was het in feite niet – dreef intussen rustig over de zuidelijke oever van de plas in westelijke richting voort, vage weerspiegelingen met zich meetrekkend …
Aan de westkant van de hut heerste intussen volmaakte rust. Zelfs dat ene rietpluimpje stond tegen een vrijwel vlakke waterspiegel roerloos naast de hut …
Na een laatste blik op de bui aan de zuidkant, hield ik het voor gezien. Over het met knotwilgen omgeven pad liep ik aan de noordkant van de hut terug naar de auto …
Afanja's Weblog 