Bladluizen op Brexitdag

Het heeft even geduurd, maar nu zijn de Britten formeel dan toch eindelijk uit de Europese Unie gestapt. Het is jammer, maar het is niet anders. Ik kan er op dit moment niet om treuren, want laten we eerlijk zijn, de Britten waren vaak toch wel dwarsliggers binnen de EU. We kunnen nu alleen maar hopen, dat er dit jaar in ieders belang goede afspraken voor de toekomst gemaakt kunnen worden, zodat we in elk geval als goede buren verder kunnen gaan …

Gelijktijdig met de Brexit lijkt het voorjaar zijn intrede in ons tuintje te hebben gedaan. De eerste sneeuwklokjes komen met hun tere witte bloemkelkjes fier opgericht vanuit de donkerste hoekjes naar boven. Op naar het licht!
In een poging om het grijs van de laatste tijd te doorbreken, vertonen de eerste krokussen hun kleur ook sinds gisteren. Toen ik de onderstaande foto gistermiddag op de pc bekeek, zag ik dat er iets op de één van de krokussen zat. Dat vroeg om nader onderzoek …

En dus ben ik meteen weer even naar buiten gegaan, nu met de macro-voorzetlens op de camera. Wat ik al vermoedde, bleek inderdaad het geval te zijn. Je maakt de gekste dingen mee in de winter van 2019-2020, er trippelden bladluizen op de krokus rond. Maar ja, met een gemiddelde temperatuur in januari van  5,4 ºC tegen normaal 2,2 ºC over de periode 1971-2000 is het voor de insectenwereld een lekker wintertje, neem ik aan  …

 

Spreeuwendans bij de Bokkumer Mar

“Hoe is het toch mogelijk dat er 1 vogel over je heen vliegt die je vol op je hoofd raakt met een lading vogelpoep, terwijl er op een ander moment een uur lang regelmatig honderden spreeuwen over en om je heen vliegen zonder dat ze je ook maar één keer raken …?”

Toen die vraag vorig weekend bij me opkwam terwijl ik de vogelpoep uit mijn haar stond te wassen, herinnerde ik me dat ik nog onbewerkte video-opnamen had van een spreeuwendans bij de Bokkumer Mar van begin november 2014. Die opnamen heb ik indertijd laten liggen, omdat ik er een dag eerder ook al een filmpje had geschoten van “Een spreeuwenzwerm bij zonsondergang”. En die zonsondergang was een stuk kleuriger dan het grijsblauwe decor waarin de show zich op de tweede avond afspeelde.

Dat laatste past echter heel goed bij het actuele weerbeeld. Bovendien voeren spreeuwen momenteel her en der ook weer meer of minder spectaculaire luchtshows op. Alle reden dus om dit filmpje, bestaand uit 1 take van 4 minuut 32 seconden, tevoorschijn te halen. Ik stond daar die avond samen met een Sovon-medewerker Romke, die probeerde om een redelijk accurate telling van de spreeuwen te produceren. Na het bekijken van het filmpje zal duidelijk zijn dat dat niet meeviel …

Waardeloos

Tot dusver vind ik het allemaal maar knap waardeloos deze week. Niet alleen is het weer schier eindeloos grijs, saai en nat. Ik heb in de tuin ook nog eens twee keer een voltreffer van een vogel te verwerken gekregen. En nee, dan bedoel ik niet dat ik een vogel netjes op de foto heb gezet, maar dat ik twee keer vol geraakt werd door vogelpoep. En dan heb ik alles wat verder tegenzat nog niet eens genoemd …

Deze druppel was weliswaar mooi helder, maar hij geeft met het oog op de toekomst niet meer inzicht dan de befaamde glazen bol. Misschien moet ik de rest van de week zekerheidshalve maar gewoon binnen blijven …

Druppeldrieluik

Het was een donkere en natte boel in de tuin gisteren. En vandaag is het al niet anders. En dat alles aan het eind van een januarimaand die ook alweer 2 of 3 graden warmer is dan het langjarige gemiddelde van eind vorige eeuw.
’t Is om te janken …

Het enige lichtpuntje dat ik erin kan zien, is dat het weer nieuwe kansen biedt om druppels te fotograferen. De mooiste hingen aan een kettinkje onder de tweede pergola. In twee uitsneden zie je door de fraaie lenswerking twee verschillende perspectieven van ons tuintje …

De gaai bij de buren

Sinds enige tijd wordt de buurt weer onveilig gemaakt door een gaai, die regelmatig luid krijsend of krassend overvliegt om vervolgens ergens neer te strijken waar wat te bikken valt. Vanuit de warme woonkamer lukte het vorige week donderdag om voor het eerst een paar foto’s van hem te maken. Dit is één van die foto’s …

Hoewel de meeste reacties luidden dat het mooie foto’s waren, was ik er zelf niet helemaal tevreden over. Voor mijn gevoel gaan er toch wat details verloren door het HR++ glas in de schuifpui. Daarom besloot ik aan het eind van dat logje om de strijd aan te gaan, ten einde hem buitenshuis te kunnen verrassen. Henk Jonkvorst liet nog even subtiel weten, dat het dan toch wel mooier zou zijn om zo’n vogel staand op een tak te vereeuwigen dan hangend aan een voedernetje. Kortom: ‘the game was on …’

Vanaf dat moment ging ik regelmatig even naar buiten om een tijdje rustig tegen de muur van de bijkeuken leunend het voederhoekje achter in de tuin in de gaten te houden. Zo ook zaterdagmiddag even na tweeën, amper 3 uur nadat Henk zijn suggestie had gedaan. Veel interessants viel er ook op dat moment weer niet te zien, maar de aanhouder wint …

Ik voelde het eerder dan dat ik het zag …, een beweging in één van de bomen bij de buurvrouw scheef achter ons. Zodra ik hem zag, richtte ik mijn camera in die richting. Daar stond de gaai op de tak van een boom. Eerst nog met de kop zijwaarts van me afgewend, maar vrijwel meteen richtte hij zich op en draaide met iets in zijn snavel parmantig mijn kant op. De foto hierboven en twee hieronder zijn de eerste 3 van een serie van 8. Daarna vloog hij weg, mij gelukkig achterlatend ,,,

Volgende oefening: ‘vang’ de gaai op een boomtak met een mooiere achtergrond.   🙂

Herdenkingsdag voor de Holocaust

Voorbereiding en publicatie van de herdenking van de Holocaust en het daar schijnbaar al dagenlang bij horende grijze weer hebben me in een wat sombere stemming gebracht. Daarom neem ik jullie vandaag in het kader van de Internationale Herdenkingsdag voor de Holocaust nog even mee naar het Van Haersmapark in Drachten …

Aan de rand van de waterpartij vooraan in het park staan de Drachtster oorlogsmonumenten gegroepeerd. Op de foto hieronder staan van links naar rechts het Joods monument, het zigeunermonument en scheef daarachter het oorspronkelijke monument ter nagedachtenis aan Drachtster 16 medeburgers die tijdens de bezettingsjaren door oorlogshandelingen zijn omgekomen …

Behalve de Joden werden ook de zigeuners op systematische door de nazi’s vervolgd en vermoord. Het Drachtster zigeunermonument is een schepping van beeldhouwster Roelie Woudwijk. Het stelt een woonwagen voor waar een breuk in zit. Dit symboliseert de breuk die geslagen is in het leven van de zigeuners. De ronde sokkel waarop het beeld rust verbeeldt de wereldbol, die symbool staat voor reizende volkeren over de wereld.

Het zigeunermonument is op 18 januari 2007 onthuld, ter nagedachtenis aan de zeven leden van de Romafamilie Mirosch, die in 1944 werden gedeporteerd en in concentratiekamp Auschwitz werden vermoord. Het zigeunermonument staat tevens symbool voor alle Sinti en Roma die in de Tweede Wereldoorlog door de bezetter zijn gedeporteerd en vermoord …

Naast het zigeunermonument staat het Joods monument. De granieten sculptuur is ontworpen door de Drachtster journalist Hotze Rusticus – Aafjes’ vader – en bestaat uit 15 afgekapte zuilen van verschillende lengtes. Op elke zuil staat de naam van een Joods oorlogsslachtoffer met daarboven een goudkleurige davidster …

De afgekapte zuilen symboliseren de afgebroken levens van de 15 Joodse inwoners van Drachten die in de Tweede Wereldoorlog zijn omgekomen. Met de verschillende lengtes heeft de ontwerper de leeftijden van de slachtoffers aangegeven …

15 Drachtster Stroffelstiennen

Ieder jaar wordt in ons land op de laatste zondag van januari stilgestaan bij de slachtoffers van de Holocaust. De Nationale Holocaust Herdenking (voorheen de Auschwitzherdenking) vindt jaarlijks plaats in Amsterdam. De herdenking bestaat uit een stille tocht vanuit het Amsterdamse Stadhuis naar het Auschwitzmonument in het Wertheimpark.

Op 27 januari 2020 is het 75 jaar geleden dat concentratie- en vernietigingskamp Auschwitz, hét internationale symbool van de Holocaust, werd bevrijd. Dit alles was voor mij reden om vandaag stil te staan bij de Joden die vanuit Drachten zijn weggevoerd en vermoord. Daarbij heb ik de Drachtster Stroffelstiennen als uitgangspunt genomen …

Stolpersteine (Struikelstenen, Stroffelstiennen), zijn een idee en ontwerp van de Duitse kunstenaar Gunter Demnig, om alle vermoorde Joodse slachtoffers te herdenken en te voorkomen dat ze worden vergeten. In elke steen zijn de naam,  het geboortejaar, de datum en het kamp van overlijden van een door de nazi’s vermoorde Joodse medeburger gegraveerd. De stenen liggen in voetpad of trottoir voor de toenmalige woningen van de slachtoffers.

Drachten had ten tijde van de Tweede Wereldoorlog maar een kleine Joodse gemeenschap. Van de vier Joodse gezinnen, die tijdens de oorlog in Drachten woonden, zijn alle vijftien gezinsleden op transport gesteld en vergast in een vernietigingskamp. Van drie families zijn er geen nabestaanden meer. Er is maar één klein Joods meisje, dat de oorlog heeft overleefd en zij is nog in leven: Hennie Zilverberg. Hennie is de kleindochter van Hinderika Zilverberg-Mozes en is tijdens de oorlog in Drachten en Kollumerzwaag ondergedoken geweest.

Vrijdagochtend heb ik een rondje door het centrum gemaakt om wat foto’s te maken van de 15 Stroffelstiennen die Drachten telt. Beter Wonen is het meest authentieke stukje Drachten en verkeert als enige van de 4 adressen nog in dezelfde staat als in de Tweede Wereldoorlog. Daarom heb ik alleen van deze straat een omgevingsfoto toegevoegd (zie boven) …

Beter Wonen 19

hier woonden:

Hinderika Zilverberg-Mozes
Geboren 18 januari 1890
Gedeporteerd 1943 uit Westerbork
Vermoord op 30 april 1943 in Sobibor

Anna Zilverberg
Geboren 5 maart 1921
Gedeporteerd 1942 uit Westerbork
Vermoord op 23 november 1942 in Auschwitz

Sara Zilverberg
Geboren 19 november 1926
Gedeporteerd 1942 uit Westerbork
Vermoord op 23 november 1942 in Auschwitz

—–

Stationsweg 113a

hier woonden:

Mozes Turksma
Geboren 26 juli 1885 te Smallingerland
Gedeporteerd uit Westerbork in 1942
Vermoord op 3 september 1942 in Auschwitz

Betje Turksma – Benninga
Geboren 8 januari 1885 te Eenrum
Gedeporteerd uit Westerbork in 1943
Vermoord op 14 mei 1943 in Sobibor

Dora Jacoba Turksma
Geboren 20 april 1921 te Smallingerland
Gedeporteerd uit Westerbork in 1942
Vermoord op 23 november 1942 in Auschwitz

—–

Kerkstraat 3

hier woonden:

Jacob Turksma
Geboren 9 april 1888 in Smallingerland
Gedeporteerd uit Westerbork in 1943
Vermoord op 14 mei 1943 in Sobibor

Rosette Turksma – Benninga
Geboren 18 augustus 1886 in Eenrum
Gedeporteerd uit Westerbork in 1943
Vermoord op 14 mei 1943 in Sobibor

Betsie Mok – Turksma
Geboren 11 september 1923 in Smallingerland
Gedeporteerd uit Westerbork in 1943
Vermoord op 9 juli 1943 in Sobibor

David Julius Turksma
Geboren 19 mei 1925 te Smallingerland
Gedeporteerd uit Westerbork in 1942
Vermoord op 28 februari 1943 in Auschwitz

Simon Turksma
Geboren 12 februari 1927 te Smallingerland
Gedeporteerd uit Westerbork in 1943
Vermoord op 14 mei 1943 in Sobibor

—–

Noordkade 106b

hier woonden:

Veronica Esje van Leer – Zwarts
Geboren 5 augustus 1900 te Raalte
Gedeporteerd uit Westerbork in 1942
Vermoord op 23 november 1942 in Auschwitz

Mozes van Leer
Geboren 20 augustus 1927 te Smallingerland
Gedeporteerd uit Westerbork in 1942
Vermoord op 28 februari 1942 in Auschwitz

Vrougje van Leer
Geboren 8 november 1928 te Smallingerland
Gedeporteerd uit Westerbork in 1942
Vermoord op 23 november 1942 in Auschwitz

Dina van Leer
Geboren 9 juni 1932 te Smallingerland
Gedeporteerd uit Westerbork in 1942
Vermoord op 23 november 1942 in Auschwitz

Dit mogen we nooit meer laten gebeuren! Laten we attent blijven, giftige monsters steken overal de kop op.

—–

Overige informatie en persoonlijke verhalen over de betreffende personen zijn te lezen op:

Stroffelstiennen voor 15 Joodse Drachtsters