Skywatch Friday 445

In de Ecokathedraal (6)

Op dit moment zit ik midden in een serie blogs over mijn bezoek aan de Ecokathedraal bij Mildam (gem. Heerenveen). Deze zijn daar als ‘bijvangst’ gemaakt en als zodanig geschikt voor Skywatch Friday …

At the moment I am in the middle of a series of posts about a visit to the Eco Cathedral at Mildam (NL). These photos are made there as a bonus and as such suitable for Skywatch Friday …

De Ecokathedraal is een gebied waar mens, plant en dier op een gelijkwaardige manier eindeloos samenwerken, zonder plan vooraf en met vrije energie. Het is een plek waar natuur en cultuur samenkomen. Het is een plek waar overtollig straatmateriaal zoals stenen en betonranden een tweede leven krijgen. Ze worden er zorgvuldig opgestapeld tot metershoge bouwwerken …

The Eco Cathedral is an area where human, plant and animal work together in an equivalent way, without prior plan and free energy. It is a place where nature and culture come together. It is a place where surplus street material such as stones and concrete edges get a second life. They are carefully piled up to meter-high buildings …

Op de foto hierboven en de foto hieronder zie je een paar van die bouwwerken, die op sommige plaatsen doen denken aan overwoekerde Inca-tempels …

On the photo above and the photo below you can see a few of those structures, which in some places are reminiscent of overgrown Inca temples …

De lucht was zoals zo vaak dit jaar ook die dag weer kraakhelder. De eerste bomen hadden hun bladeren al verloren, de meeste kale takken reikten omhoog …

Like so often this year, the air was also crystal clear that day. The first trees had already lost their leaves, most bare branches reached up …

Op de laatste foto toont de kardinaalsmuts (Euonymus) zijn rode pracht. Hier pak ik morgen de rondleiding door de Ecokathedraal weer op …

On the last photo the Spindle (Euonymus) shows its red splendor. This is were I will pick up the tour in the Eco Cathedral tomorrow …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Skywatch Friday

Prettig weekend! – Enjoy your weekend!

– wordt vervolgd –

In de Ecokathedraal (5)

We laten het kleine spul even achter ons en we verlaten ‘het Hoofdpad’ van de Ecokathedraal om rechtsaf een trap op te gaan …

De top van het bouwwerk op de foto hieronder, dat op een kunstmatige heuvel is gebouwd, is mogelijk het hoogste punt van de Ecokathedraal. Maar het zal wel om die titel moeten wedijveren met de oudste bouwwerken helemaal achter in de Ecokathedraal …

Dit is momenteel niet het meest interessante deel van de Ecokathedraal, daarom dalen we meteen weer af naar ‘straatniveau’. Via een overwoekerde ‘Inca-tempel’ en een bemoste muur gaan we op zoek naar zonniger en kleurrijker plekjes. Morgen richten we de blik hier in het kader van Skywatch Friday even wat meer omhoog …

– wordt vervolgd –

In de Ecokathedraal (4)

Sjoerd schreef gisteren in een reactie dat hij eigenlijk nog ergens een huisje met dak verwacht.
Nou Sjoerd, wie weet … de dakpannen liggen in elk geval alvast klaar …

We vervolgen onze weg verder de Ecokathedraal in. Daarbij komen we o.a. langs een verbouwde rioleringsbuis die een andere functie heeft gekregen …

Voordat we weer bij een groter bouwwerk komen, passeren we wat ‘klein grut’. De grotere bouwwerken worden met zorg opgestapeld door de vaste bouwgroep van de Ecokathedraal. Tussen de grotere bouwwerken is her en der ruimte voor een kleine ‘vrijplaats’ waar bouwers en bezoekers hun fantasie de vrije loop kunnen laten met de materie. Op een paar van de foto’s is mooi te zien welke planten op diverse plaatsen als eerste op of tussen het gesteente verschijnen: mossen en robertskruid …

– wordt vervolgd –

P.S. Een gezellig Sinterklaasfeest voor allen die het feest vandaag vieren!

In de Ecokathedraal (3)

Zodra we door de Porta Celi zijn, gaan we naar links. Daar wordt al ’n paar jaar gewerkt aan een rond bouwwerk …

Het is intussen wel zo ver klaar dat we even binnen kunnen kijken …

De buitenkant ziet er vrij eenvormig uit, maar binnen is enige variatie aangebracht …

Aan de vele spinnenwebben is duidelijk te zien dat insecten en vooral spinnen zich er wel thuis voelen …

Een blik door het open dak geeft zicht op de geelbruine herfsttinten van 2018 …

Door de deuropening gaan we weer naar buiten in de richting van de Porta Celi …

– wordt vervolgd –

In de Ecokathedraal (2)

Het hek met de niet te missen waarschuwing “BETREDEN OP EIGEN RISICO” aan het begin van de Ecokathedraal zoals dat in het logje van gisteren nog te zien was, is verdwenen. Vanaf de weg betreden we nu meteen het voorportaal van de Ecokathedraal. Hier is de laatste tijd hard gewerkt …

En dan worden we middels een nieuw bord – helaas met een vervelend spelfoutje – toch nog gewaarschuwd voor mogelijke gevaren die op de loer liggen …

Langs een nog niet zo lang geleden gestapelde muur gaan we in de richting van een imposante poort met een driehoekige doorgang …

De Porta Celi – de Hemelpoort – is na vele uren noeste arbeid en volhardend stapelen in 2014 gereed gekomen …

We passeren de Porta Celi en stappen dan eigenlijk pas echt de Ecokathedraal binnen …

– wordt vervolgd –

Acnes, een lijdensweg

Nadat het vorige week woensdag weer gillend uit de klauw begon te lopen met de pijn die weer dwars door alles heen sneed, staken mijn twee beschermengelen donderdagochtend opnieuw de koppen bijeen om de medische molen zo mogelijk even een extra zetje te geven. Het gevolg was dat ik niet gisteren, maar al vrijdagochtend met spoed de tweede corticosteroïden injectie in mijn buikwand heb gekregen.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: ook deze injectie heeft geen positief effect gehad. Met het oog op die al min of meer verwachte uitkomst, heeft de behandelend arts me wel meteen met spoed doorgestuurd naar hét expertisecentrum op het vlak van Acnes in het noorden: ziekenhuis Nij Smellinghe in Drachten. Maar ja, wat is spoed waard in dit geval …?

Er zit in elk geval weinig anders op dan voorlopig maar weer af te wachten. Omdat mijn fotomaatje vorige week tijdens haar rondgang door de Tjongerschans op de pijnpoli een bevestiging had gekregen van wat Aafje en ik al een tijdje vermoedden, namelijk dat MS de door Acnes veroorzaakte pijn nog eens extra versterkt, gooien we nu eerst alles op de pijnbestrijding. Gelukkig is de huisarts van goede wil en denkt ook hij intussen lekker mee. Met een cocktail van medicinale cannabis, fentanylpleisters en pilletjes voor de nacht sla ik me zoveel mogelijk languit zittend en liggend door de dagen heen. Zelfs een half uurtje min of meer rechtop achter de pc zitten – zoals nu – is alweer teveel. Het is onvoorstelbaar hoe weinig je kunt doen zonder dat je buikspieren ook maar even in beweging komen. Let daar maar eens op …

Vooral met het oog op die medicatie ben ik overigens toch zoooo blij met het ‘Eigen Risico’ in de zorg … NIET DUS!!! Het is toch zo’n vreugde om te moeten betalen om deze kwelling ook maar een klein beetje te kunnen verzachten. OOK NIET DUS!!! Ik ben intussen ruimschoots door mijn ‘Eigen Risico’ heen, en dat was dan de helft van mijn vakantiegeld weer. EN DAT IS DUS WEL WAAR!!!

Hopelijk wordt er in de kabinetsformatie een eind gemaakt aan dit onrechtvaardige Eigen Risico, maar ik heb daar zo mijn twijfels over …

Afijn, om van de nood een deugd te maken, zit ik deze week maar zoveel mogelijk in het zonnetje op mijn ligstoel op het terras. Om te beginnen pak ik op die manier toch nog wat vitamientjes mee. Maar wat vooral van belang is: de zonnewarmte ontspant mijn buikspieren, en dat is dan weer goed voor de rust van de voortdurend geprikkelde zenuwen in mijn buikwand.

En dan nog even dit …
Ze hebben me helaas niet van mijn klachten af kunnen helpen, maar desondanks niets dan lof voor alle deskundigheid en liefde waarmee alle betrokken medewerkers van de Tjongerschans zich gedurende de afgelopen maanden hebben ingezet.

Zo, jullie zijn eerst weer op de hoogte. Totdat ik meer weet, zal het hier eerst wel weer even stil blijven. Tot die tijd wens ik jullie alle goeds. Koester je gezondheid!

Een nieuwe poort

Het is intussen alweer een paar weken geleden, dat ik voor het laatst een fotokuiertje heb gemaakt in de Ecokathedraal bij Mildam. De Ecokathedraal is bedoeld als een werkplaats waar langdurige processen tussen mens en natuur worden bestudeerd. Door stenen, stoeptegels en ander overtollig bouwmateriaal op bijzondere wijze opeen te stapelen kan de flora en fauna zijn natuurlijke gang gaan.

Het project is in de jaren zeventig gestart door filosoof/’ecotect’/landschapsarchitect Louis le Roy (1924-2012). De bedoeling is dat het project tot het jaar 3000 blijft duren. Deze tijd is namelijk nodig om de processen te kunnen bestuderen die eindeloos doorgaan. Om de continuïteit te waarborgen is in 2001 de Stichting Tijd opgericht, die ook als doel heeft om vergelijkbare processen te starten in binnen- en buitenland. …





Bij het betreden van het terrein viel het me meteen op dat er sinds enige tijd een nieuwe toegangspoort staat. Aan weerszijden van het pad staan twee grote stapels tegels, die aan de bovenzijde taps naar elkaar toelopen …





Hoewel het er zoals bij de meeste grote bouwwerken in de Ecokathedraal tamelijk degelijk en betrouwbaar uitziet, kreeg ik toch even een wat beklemmend gevoel toen ik er doorheen liep …





En ja, eerlijk is eerlijk … het bordje is als gevolg van natuurlijke processen nauwelijks meer leesbaar, maar er wordt nog steeds gewaarschuwd …