Tagarchief: fietsen

Eiders op een zandplaat

Geplaatst op door

– Een virtuele vakantie 23 –

De volgende tussenstop tijdens onze buitendijkse fietstocht was bij een zandplaat. Aan de rand zat een grote groep vogels. Van afstand was moeilijk te zien wat het waren, maar dat werd m.b.v. de zoomlens al snel duidelijk. Het waren eiders, ook wel eidereenden genoemd. Deze eendensoort houdt van zout water. De meeste eiders die ons land bezoeken, zitten in de Waddenzee. Nederland ligt aan de zuidkant van zijn broedgebied.

Nadat ik de in de verte passerende tweemaster tot aardige bijvangst had geprofiteerd bijvangst, vervolgden we onze tocht weer. Beurtelings wierpen de vrouwen een blik over de schouder om te zien of ik het nog bij kon fietsen. Voorlopig ging dat nog steeds goed …

◊

◊

Fietsend langs de Waddenzee

Geplaatst op door

– Een virtuele vakantie 22 –

Daar stonden we dan op zeeniveau. Links de zeedijk, rechts de Waddenzee, en vóór ons een eindeloos lijkend fietspad. Even diep ademhalen en daar gingen we. Na een paar kilometer stelde ik voor om even een tussenstop te maken, zodat we een paar zeegezichten konden scoren. Zo gezegd, zo gedaan. Nadat ik een paar foto’s had gemaakt, vervolgden we onze tocht …

◊

◊

De andere kant van ’t eiland

Geplaatst op door

– Een virtuele vakantie 21 –

Op de derde en laatste dag van ons korte verblijf op Terschelling besloten we een fietstocht over de zuidkant van het eiland te maken, langs het Wad en tussen de weilanden door. Hoewel ik als enige in het gezelschap over een e-bike beschikte, lieten de ritjes van de voorgaande dagen zich flink voelen in mijn bovenbenen.

Het hek en vooral het waarschuwingsbord op de eerste twee foto’s kwamen me eerlijk gezegd dan ook wel goed uit. Even een moment van rust en humor. Volgens onze gids moesten we over de dijk, om dan aan de zeezijde verder naar het oosten te fietsen. De beide vrouwen stonden erop om alle drie de fietsen gezamenlijk naar boven te brengen, zodat ik mijn benen nog even kon ontzien. Wat een kanjers, hè …!?

◊

◊

Even bijtanken

Geplaatst op door

– Een virtuele vakantie 18 –

Nat en verregend kwamen we ergens rond half twee ’s middags weer bij ons vakantieverblijf aan. En daar zijn we de rest van de middag gebleven ook, want het weer lokte geenszins om weer naar buiten te gaan. Na een warme douche en een paar uurtjes met een goed boek en een hapje en een snapje, besloten we ’s avonds wat te eten in het dorp Formerum.

Onderweg passeerden we net buiten Formerum de mooie oude boerderij op de foto hieronder. In het dorp kwamen we langs ‘de Koffiemolen’. Ons doel lag nog net wat verderop in het dorp: eetcafé ‘de Rustende Jager’ …

◊

◊

IJs en zopie

Geplaatst op door

Terwijl Jetske en ik nog wat rondscharrelden op de oever van het Wad, had Aafje het zich gemakkelijk gemaakt …

110607-1623x

De foto’s die ik hier gisteren liet zijn, zijn allemaal in westelijke en zuidwestelijke richting gemaakt. Tot slot richten we de blik nog even in zuidoostelijke richting, waar we zicht hadden op een soort pier …

110607-1614x

Aan het begin van die pier staan een aantal kunstwerken van natuursteen en op een heuvel meende ik zelfs een bankje te ontwaren. Maar even onthouden, want dat is later nog wel eens een bezoekje waard …

110607-1610x

Intussen werd het tijd om de fiets weer eens op te zoeken, want mijn benen begonnen te protesteren, en Aafje zou ook wel haast uitgekeken zijn …

110607-1618x

Nou vooruit, nog een laatste foto van het Wad dan … daar kon Aafje nog best even op wachten, ze zat daar tenslotte lekker …

110607-1625x

Nog maar net weer onderweg moest ik de dames even tot rust manen. Niet dat ik het tempo niet bij kon houden, maar omdat ik toch nog even een paar plaatjes wilde schieten …

110607-1629x

Niet zo ver bij het fietspad vandaan stond een wonderlijk bouwwerk met een nog wonderlijker opschrift …

110607-1626x

IJs en zopie …
Zou het onderdeel uitmaken van het Oerol festival, dat gisteren onder erbarmelijke omstandigheden van start is gegaan …?

110607-1627x

Naar het Wad

Geplaatst op door

Blijkbaar zijn er mensen die denken dat we nog steeds op Terschelling zitten, maar niets is minder waar. We hebben maar drie dagen op dat prachtige Waddeneiland gezeten, maar daar hebben we dan ook het uiterste uit gehaald. Ik heb er zo’n 400 foto’s aan overgehouden, en daarvan heb ik er tot nu toe nog geen vijftig gepubliceerd. Daarom mijmer ik voorlopig nog maar even door over onze minivakantie, dat bevalt me zeker met het huidige herfstachtige weer heel goed. Wie intussen uitgekeken is op de plaatjes van Terschelling, die moet maar een goed boek pakken of zo, ik weet het anders ook niet …

110607-1540x

De uren op het strand en in de duinen hadden me goed gedaan. Zo goed zelfs, dat ik het op de terugweg aandurfde om nog even een kleine omweg te maken op de fiets. Vlak voordat we weer bij ons vakantieverblijf waren, leek het me een goed plan om nog even een afslag naar links te nemen, zodat we nog even bij de Waddenzee konden kijken …

110607-1545x

Onze bungalow stond weliswaar vlak tegen het Wad aan, maar vanaf het park konden we vanwege een hinderlijke prikkeldraadversperring niet tot op de oever komen. Nu we er toch bijna langs kwamen, kon dat stukje extra fietsen er nog wel bij …

110607-1546x

We volgden het fietspad dat langs de oever van het Wad loopt, totdat we ter hoogte van onze bungalow waren. Daar vandaan hadden we zicht op de Brandaris, die met z’n 55 meter hoog boven West-Terschelling uittorent, en die ’s nachts zijn lichtbundel ver over land en zee laat schijnen …

110607-1557x

Boeiender was het zicht op de Waddenzee zelf, waar gladde spiegelingen, zachte rimpelingen en felle schitteringen elkaar speels afwisselden …

110607-1606x

Ver weg en dichterbij passeerde een keur aan zeilschepen …

110607-1552x

De schuit op de onderstaande foto stal toch wel de show met zijn kleurrijke fok. Het plaatje werd gekompleteerd met een eenzame Wadloper en de veerboot, die in de verte met een fraaie luchtspiegeling naderbij komt …

110607-1555x

Jetske, turend over de Waddenzee …
Ja, die heeft ook wel oog voor wat mooi is, maar dat wisten we al …  🙂

110607-1612x

Aan de voet van de Brandaris

Geplaatst op door

Eerder deze week heb ik me dagelijks beperkt tot het plaatsen van slechts één of enkele foto’s en een kort stukje begeleidende tekst over ons uitstapje naar Terschelling. Bloggen gaat intussen prima vanaf de iPad, maar ik vond het ook wel eens lekker om een paar dagen bijna helemaal niet met internet bezig te zijn, temeer daar ik goed gezelschap was.. Vanaf vandaag zal ik eens wat meer vertellen en vooral laten zien van de geweldige dagen die we op Terschelling hebben gehad.

Laat ik eens beginnen mijn reisgezelschap voor te stellen. Net als twee jaar geleden had ik het genoegen om een paar dagen op Terschelling te zijn samen met Aafje en mijn fotomaatje Jetske. De relatie van Jetske en mij rust al bijna vijf jaar op de stevige basis van onze gezamelijke hobby, de fotografie. Daaruit heeft zich in de loop der jaren een fijne vriendschap ontwikkeld, die ik ten zeerste koester. Dat Aafje en Jetske gedurende die tijd ook prima met elkaar bleken te klikken, geeft die vriendschap nog meer waarde. Aafje en ik hoefden dan ook niet lang na te denken over Jetske’s voorstel om weer eens een paar dagen samen op Terschelling door te brengen.

Maandag 6 juni kwamen we rond 13:30 uur aan op een druilerig Terschelling. Dat was twee jaar geleden wel anders, toen was het tropisch warm en hebben we meteen de verkoeling van strand en zee opgezocht. Ditmaal hebben we eerst maar een terrasje opgezocht om te schuilen voor de miezerige regen en maar vast wat extra vitamientjes tot ons te nemen …

110606-1404x

Omdat we op een terras aan de voet van Neerlands oudste vuurtoren de Brandaris zaten, zag ik mijn kans schoon om wat foto’s te maken van die oude reus …

110606-1357x

Het viel nog niet eens mee om de volledige 55 meter in beeld te krijgen …

110606-1359x

Veel meer dan dit heb ik er niet van kunnen maken in het miezerige weer …

110606-1403x

Het was alweer een hele tijd geleden dat ik voor het laatst had gefietst, maar na twee glazen vitaminerijk sinaasappelsap moest ik er toch weer aan geloven. Onderweg naar ons huisje werd ik bij West-Terschelling meteen al geconfronteerd met een forse kuitenbijter, maar dankzij de trapondersteuning wist ik de top te overwinnen en ons huisje te bereiken. Voor een eerste dag had ik daarmee wel voldoende lichaamsbeweging gehad. ’s Avonds hebben we het gezellig en behaaglijk gemaakt bij de als open haard vermomde gaskachel. En dat was geen straf.  🙂