Tagarchief: fotografie

Lichtspel bij de Leijen

Geplaatst op door

Nadat ik maandag een fotokuier had gemaakt in de beslotenheid van de Ecokathedraal, ben ik dinsdag na de koffie in de auto gestapt voor een ritje naar de Leijen. Het werd tijd om weer eens een kijkje te nemen in de vogelkijkhut ‘Blaustirns’ aan het eind van Doktersheide bij De Tike …

er nadert een vaartuig waarmee de vaart wordt schoongemaakt

Toen ik over het bruggetje onderweg was naar het rietland en de vogelkijkhut, zag ik in de verte een vaartuig naderen waarmee sloten en vaarten worden schoongemaakt. Voordat hij aan mij toe was, kreeg hij telefoon, waarna hij het vaartuig even vastlegde aan de wal. Ik besloot daarom maar door te lopen naar de vogelkijkhut …

het schoonmaakvaartuig gaat voor de wal liggen, omdat de bestuurder telefoon kreeg
een boom in het rietland bij het meertje De Leijen
zicht op De Leijen in noordoostelijke richting vanuit de vogelkijkhut 'Blaustirns'
er zitten een paar aalscholvers op het boomeilandje
zicht op De Leijen in zuidoostelijke richting vanuit de vogelkijkhut 'Blaustirns'

In de hut heb ik me vooral vermaakt met het lichtspel van zonnestralen en wolken. Ze veroorzaakten samen met de wind een mooie glinstering op het water. De aalscholvers bleven intussen zitten waar ze zaten. Omdat er verder weinig te beleven viel, ben ik na enige tijd terug gelopen naar de auto om daarna koers te zetten naar de Jan Durkspolder …

zonnestralen door de wolken laten het water oplichten

Torenvalk met prooi

Geplaatst op door

Dinsdag ving ik deze torenvalk met prooi in de Jan Durkspolder in beeld. Later meer van dit moois. Vandaag trotseer ik samen met mijn fotomaatje weer en wind in een poging om weer wat nieuwe foto’s maken …

een torenvalk met prooi op een hek

Fijne dag allemaal 💨👋

Spinrag en kardinaalsmuts

Geplaatst op door

Nadat ik me voorzichtig langs de nieuwe bekleding op een hellend vlak had gewerkt, vervolgde ik mijn weg in de Ecokathedraal. Al snel was ik aangekomen op mijn rustplekje op ‘de tempelberg’ …

Op één van de vertrouwde muurtjes zittend keek ik eens om me heen. Ik zat niet ver van een muurtje waar spinrag en kleine ronde gaatjes verrieden dat er allerlei beestjes tussen de duizenden spleten en kieren in de Ecokathedraal huizen. Toen ik even wat aan één van de stenen morrelde zag ik nog net een pissebed wegglippen …

een frivole dakpan tussen de gestapelde stenen
de spleten tussen de stenen herbergen tal van kleine beestjes
de spleten tussen de stenen herbergen tal van kleine beestjes
gevallen zuilen
kardinaalsmuts in de Ecokathedraal

Nadat ik verderop nog even had rondgeneusd bij de gevallen zuilen en de kardinaalsmutsen, ben ik via de koepel teruggegaan naar voren. Daar heb ik nog even lekker in de zithoek gezeten, voordat ik via ommelandse wegen terug naar huis ben gereden. Ik had nog wel verder naar achteren kunnen dwalen, maar het leek me verstandiger nog wat kracht over te houden voor de volgende dag. ook dan leek het namelijk nog goed weer te blijven …

de koepel in de Ecokathedraal

Een andere ingang

Geplaatst op door

De afgelopen dagen heb ik meteen volop kunnen profiteren van de eindelijk weer wat lagere temperaturen. Om te beginnen heb ik maandag heb ik weer eens een kijkje genomen in de Ecokathedraal bij Mildam. Het werd in alle rust een fijne fotokuier …

tussen de los gestapelde bouwwerken in de Ecokathedraal bij Mildam

Deze keer ben ik nu eens niet door de majestueuze Porta-Celi naar binnen gegaan. Ik heb gekozen voor een zijingang. Nadat ik me via een smalle doorgang tussen twee wat jongere bouwwerken door had gewerkt, kwam ik terecht op een open ruimte die me naar rechts leidde. Daar kwam ik uiteindelijk uit bij nieuwe bekleding voor een al wat ouder deel van de Ecokathedraal …

tussen de los gestapelde bouwwerken in de Ecokathedraal bij Mildam
tussen de los gestapelde bouwwerken in de Ecokathedraal bij Mildam
tussen de los gestapelde bouwwerken in de Ecokathedraal bij Mildam
tussen de los gestapelde bouwwerken in de Ecokathedraal bij Mildam
tussen de los gestapelde bouwwerken in de Ecokathedraal bij Mildam
tussen de los gestapelde bouwwerken in de Ecokathedraal bij Mildam

– morgen het vervolg

Een buizerd op een kraanvogel

Geplaatst op door

Via Akkrum en De Veenhoop vervolgden we onze weg terug richting Drachten. Terwijl we bij de Veenhoop op de Kraanlânswei reden, vroeg Jetske of ik mijn camera bij de hand had. Ze had een buizerd gespot, die prinsheerlijk op één van de van wilgentenen gemaakt kraanvogels** stond …

er staat een buizerd op één van de van wilgentenen gemaakte kraanvogels

Natuurlijk had ik mijn camera bij de hand! Rustig zette Jetske de auto op enige afstand stil. Omdat de vogel aan de rechterkant van de weg zat, kon ik er een paar foto’s van maken door het geopende raam aan de passagierskant …

de buizerd op de wilgentenen kraanvogel kijkt achterom
nog een close-up van de buizerd op de wilgentenen kraanvogel
close-up van de buizerd op de wilgentenen kraanvogel

Jetske had minder geluk. Nadat ik mijn eerste foto’s had gemaakt, opende zij voorzichtig het portier aan haar kant. Hoe voorzichtig ze ook deed, zodra mijn fotomaatje naar buiten probeerde te stappen, ging de grote vogel er vandoor. Voor mij was dat weer een gelukje, want de vogel vloog mooi op afstand langs de auto, zodat ik er ook nog een paar foto’s in volle vlucht van kon maken …

de buizerd vliegt op van de wilgentenen kraanvogel
de buizerd vliegt weg van de wilgentenen kraanvogel
de buizerd vliegt weg met op de achtergrond een bosschage

De buizerd vloog om een grote wilg heen en verdween daarna uit beeld. Voor mij was het een prachtige afsluiting van een toch al mooie dag …

de buizerd vliegt weg en verdwijnt even later uit beeld

** De kraanvogels aan de Kraenlânswei bij De Veenhoop zijn hier in 2018 geplaatst in het kader van LF2018, Leeuwarden Culturele Hoofdstad van Europa. Onder de noemer ‘WOODlandart’ zijn er indertijd meer kunstwerken in het landschap verschenen.

Bij ‘de Oude Schouw’

Geplaatst op door

Na onze kuier door Mantgum was het alweer tijd om de steven huiswaarts te wenden. Tussen Irnsum en Akkrum kwamen we langs Oude Schouw. We besloten even een kijkje te nemen bij het gerenommeerde hotel ‘de Oude Schouw’ op de oever van het Prinses Margrietkanaal. Zodra we het terrein op reden, schrok ik van de deplorabele staat van het gebouw en zijn directe omgeving …

we komen aan bij hotel-restaurant 'De oude schouw'

Waterherberg “De Oude Schouw” lag aan de oorsprong van de vroegere Middelzee en kent een rijke geschiedenis. Het is al sinds de 16e eeuw een van de oudste pleisterplaatsen van Fryslân. Op dit moment kruist de rivier de Boarne hier het omstreeks 1946 gegraven Prinses Margrietkanaal, oftewel de gekanaliseerde rivier de Wjittering. Op deze historische plek deed de waterherberg dienst als veerhuis gelegen aan de oude Rijksweg naar Leeuwarden. Hier werden gasten, reizigers, dieren, goederen en proviand door de herbergier met de veerpont overgezet …

close-up van 'De oude schouw'
de voorgevel van Hotel "De Oude Schouw" maakt een haveloze indruk

We liepen voor het haveloos uitziende hotel langs naar de waterkant. Ten westen van ons zagen de brug ‘Aldskou’ over het Prinses Margrietkanaal, aan de oostkant liep het kanaal richting Grou. Daar hadden we ook zicht op het terras aan het water, hoewel er geen gasten te zien waren, zag het terras er pico bello uit …

de brug 'Aldskou' over het Prinses Margrietkanaal bij Oudeschouw
zicht op het Prinses Margrietkanaal met uiterst rechts het terras van het restaurant

Terwijl we daar stonden, naderde vanuit oostelijke richting het plezierjacht ‘Wite Swaen’. We keken de boot na tot hij onder de brug uit zicht verdween. Daarna liepen we langs de haveloze voorgevel van het hotel terug naar de auto …

een plezierjacht nadert Oudeschouw over het Prinses Margrietkanaal
het plezierjacht 'Wite Swaen' passeert Oudeschouw
de boot passeert de brug 'Aldskou'

Het is jammer, ‘de Oude Schouw’ is vergane glorie. De laatste eigenaren schijnen er o.a. met verschillende (ver)nieuwbouwplannen alles aan te hebben gedaan om het schip te keren. Keer op keer sneuvelden plannen echter als gevolg van bestuurlijke beslissingen. Intussen staat ‘de Oude Schouw’ te koop via Makelaardij Hoekstra …

de haveloos uitziende voorgevel van hotel 'De Oude Schouw'

– wordt vervolgd

Rond de terp van Mantgum

Geplaatst op door

Na kort overleg op het bankje bij Uniastate in Bears besloten Jetske en ik op goed geluk om een kijkje te nemen in het ongeveer 5 km verderop liggende Mantgum. Mantgum is één van de vele dorpen die zijn ontstaan op de oever van de vroegere Middelzee. Ook in Mantgum parkeerde Jetske de auto opnieuw aan de voet van de terp. Nadat we waren uitgestapt, maakte ik meteen een foto maken van de ‘Bewaarschool’ en daarnaast een mooie villa met een rood dak …

een huis met het opschrift 'Bewaarschool' en een mooie villa

Voor een gezond mens is het een fluitje van een cent om de gemiddelde Friese terp op te lopen, maar voor mij was deze terp weer een flinke kuitenbijter. Voor de kerk, die ook hier Mariakerk heet en natuurlijk bovenop de terp staat, hadden we niet naar Mantgum hoeven rijden. De toren stond in de steigers voor een restauratie en het gebouw zelf uit ongeveer 1500 leek op het eerste oog weinig extra’s te bieden te hebben …

de toren van de Mariakerk in Mantgum staat in de steigers
de ingepakte kerktoren in Mantgum

We besloten een stukje verder het dorp in te lopen. Vlak naast de kerk stonden twee mooie kleine huisjes (of zou het er één zijn?) met een voortuin naar mijn hart. Ik kon de vraag op het bordje in de tuin, waarmee ik deze serie begon, dan ook zonder meer bevestigend beantwoorden …

twee huizen en de kerktoren van Mantgum in de steigers
twee kleinere huizen met een mooie voortuin
in de tuin staat een bordje met het opschrift 'Wie u ook bent, is het zo naar uw zin?'

Omdat het intussen echt lekker weer was geworden, slenterden we op ons gemak al fotograferend verder. Het dorp bestaat uit veel kenmerkende dorpswoningen. Mantgum trok ooit veel renteniers, de vaak fraaie rentenierswoningen zijn er in allerlei soorten en maten. Vrijwel al die mooie huizen hebben ruime tuinen met vaak prachtige smeedijzeren hekken en hier en daar monumentale bomen …

een mooi wit huis met een grote voortuin
huizen met fraai hekwerk langs de Seerp van Galemawei
een huis met een grote voortuin en sierlijk hekwerk
huizen achter een sloot die bedekt is met eendenkroos
een groot huis achter een sloot en een mooi smeedwerkhek voor de oprit
een huis met sierlijk smeedwerk op de eerste verdieping

Aan de rand van de oude dorpskern vond ik het welletjes. Mijn onderdanen waren aan het eind van hun draagkracht. Jetske was zo lief om de auto op te halen, zodat ik de terp niet weer hoefde op te lopen …

Jetske loopt terug naar de terp om de auto op te halen

– wordt vervolgd