Weerbeeld augustus 2014

De warmte die juli dit jaar kenmerkte, werd in augustus nog enige tijd voortgezet. In de eerste week van augustus, die nog zonnig en warm verliep, heb ik nog vier zomerse dagen (maximumtemperatuur 25,0 °C of hoger) kunnen noteren. Zelfs aan het Wad was het in die eerste week nog zomers …

140805-1346x

Daarna was het echter snel gedaan met de warmte. Op twaalf dagen werd zelfs de grens van de 20 graden niet gehaald, regelmatig bleef de maximumtemperatuur zelfs steken bij 15 of 16 graden. Normaal telt augustus in onze contreien ca 20 warme dagen (maximumtemperatuur 25,0 °C of hoger), dat waren er dit jaar dankzij de warmte aan het begin van de maand nog 18. Het aantal zomerse dagen bleef steken op 4, normaal zijn dat er zes …

140920-temp-augustus
Zowel in ons tuintje als bij het KNMI in De Bilt kwam de gemiddelde temperatuur in augustus uiteindelijk uit op 16,1 ºC. Daarmee was het in ons tuintje een halve graad koeler dan normaal over de periode 1971-2000. Als je het zo bekijkt, dan zijn we er in het noorden niet eens zo gek vanaf gekomen met de temperatuur, want in De Bilt was het ruim 1 graad koeler dan normaal. Augustus was de eerste maand van dit jaar die koeler verliep dan het langjarig gemiddelde …

140816-1447x

Vanaf de tweede week van augustus bepaalden wolken en buien veelal het weerbeeld. In ons tuintje bleef het op 17 dagen achtereen niet droog, en dat mogen we voor augustus toch zeker opvallend noemen. Behalve koel was het in augustus dus ook erg nat. Gemiddeld viel er over het land 131 mm tegen 78 mm normaal. In ons tuintje heb ik 142 mm kunnen aftappen, tegen normaal over de periode 1971-2000 ca. 60 mm …

140920-neerslag-augustus

De regionale verschillen waren echter ook nu weer groot. In het zuiden was het met op sommige plaatsen 210 mm neerslag nog een stuk natter, terwijl het in een strook over Overijssel, Drenthe en Groningen met minder dan 75 mm regen aanzienlijk droger was …

140823-1447x

In augustus 2013 kwam ik in ons tuintje uit op een gemiddelde temperatuur van 17,5 °C en er viel toen 34 mm neerslag.

Een kever met vele lifters

“Kijk eens … er zit hier een heel raar beestje,” zei Aafje terwijl ik nog met het hagedisje bezig was. Ik keek in de richting die ze aanwees …

140915-1420x

Daar zat achter het bankje inderdaad een vreemd beestje, dat heen en weer liep over een zacht heen en weer wiegend langwerpig blad …

140915-1419x

Omdat het beestje vlak achter het bankje zat, moest ik me even in moeilijke bochten wringen om het beestje goed in beeld te kunnen krijgen …

140915-1423x

Zodra ik het beestje goed scherp in beeld had, zag ik dat het niet zo zeer een vreemd beestje was, maar dat het ging om een kever, die tientallen mijten met zich meedroeg. Ik heb nog geprobeerd om het gewriemel van dat kleine spul op video vast te leggen, maar er stond net wat teveel wind om de hele club scherp in beeld te houden …

140915-1424x

Kijkend naar de oranje vlakken die hier en daar door de mijten heen schemeren, zou het hier om een gewone doodgraver (Necrophorus vespillo) kunnen gaan. Die gedachte werd bevestigd door Geert Sines, want Geert heeft deze kever ook al eens gefotografeerd met een aantal lifters.

Bij Vroege Vogels las ik over de gewone doodgraver: “Dit is een doodgraver met meeliftende mijten. Sommige parasieten hebben voordeel van het samenleven met mestkevers. Mestkevers kunnen ook zelf geparasiteerd worden door o.a. mijten, maar vele soorten parasieten gebruiken de mestkever als vervoermiddel naar de volgende mesthoop om daar op andere dieren te parasiteren. Dit komt ook voor bij aaskevers, waar mijten naar een volgend karkas worden gebracht. Karkassen en mesthopen trekken niet alleen grote hoeveelheden insecten(larven) aan, maar ook de bijbehorende insecteneters zoals muizen en vogels, hierop springen de parasieten vaak over.”

140915-1421x

Nadat ze me op deze fraaie waarneming had gewezen,  heb ik Aafje natuurlijk meteen toegezegd dat ze wel eens weer mee mag op een fotokuiertje.   🙂

Alsof er niets bijzonders aan de hand was, vloog de kever met zijn passagiers weg, nadat ik deze foto’s had gemaakt …

Hagedis op een bankje

We zaten maandagmiddag nog niet eens zo gek lang weer op het bankje bij de dobbe in het Weinterper Skar, toen ik het hagedisje dat we eerder op de middag al op het bankje hadden zien zitten weer zag verschijnen. Eerst nam hij met alleen het kleine kopje boven de plank uitgestoken de situatie nauwgezet op, toen hij de kust veilig achtte, ging hij op het uiteinde van het bankje lekker naast me zitten …

140915-1436x

Ditmaal was ik voorbereid, want als een hagedis eenmaal een behaaglijk plekje heeft ontdekt, dan keert het beestje daar graag naar terug als er geen onraad (meer) dreigt. En dat geldt zeker voor dit bankje, zo heeft de ervaring me geleerd. Zowel op 22 september 2012 als op 28 augustus 2013 heb ik hier vergelijkbare ontmoetingen met hagedisjes gehad …

140915-1426x

Omdat ik hem al verwachtte, had ik de camera met daarop het macrolensje op mijn schoot klaar liggen, zodat ik hem heel behoedzaam kon benaderen zodra hij zich lekker naast me op het bankje had genesteld. Het leverde weer een paar fraaie close-ups van dit schuwe diertje op, al zeg ik het zelf …

140915-1432x

“Kijk eens … er zit hier een heel raar beestje,” zei Aafje terwijl ik nog met het hagedisje bezig was …
Wat ze zag? Morgen meer …

Algen in de dobbe

Omdat Aafje gisteren een vrije dag had, stelde ik voor om weer eens samen een kuiertje naar de dobbe in het Weinterper Skar te maken. Toen we daar aankwamen, zag ik net wat te laat dat er een klein hagedisje op het bankje zat. Het beestje schoot meteen weg, maar wetend dat zo’n hagedisje toch vaak weer terugkeert naar zo’n fijn warm plekje, stelde ik voor om maar rustig te gaan zitten en wat ruimte voor het beestje over te laten.

Het duurde maar even, toen kwam hij inderdaad voorzichtig terug. Nadat ik twee foto’s van hem had kunnen maken, verdween het diertje weer spoorslags omdat ik net wat een te onverhoedse beweging met de camera maakte …

140915-1351x

Nadat mijn benen weer wat tot rust waren gekomen, besloot ik eens een wat rond te struinen langs de waterkant …

 

140915-1353x

Insecten waren er nauwelijks of niet te zien, daarom richtte ik mijn camera op iets wat ik hier nog niet al te vaak had gezien: op een deel van de dobbe dreef een dunne deken van algen …

140915-1354x

De algen veroorzaakten vreemde patronen en gebroken weerspiegelingen op het wateroppervlak …

140915-1404x

Terwijl ik aan de zuidwestelijke kant van de dobbe liep, besloot Aafje de aan de zuidoostelijke kant de zaak ook eens nader in ogenschouw te nemen …

140915-1405x

Kijkend naar haar bedenkelijke blik, leek hetgeen ze zag haar niet te bevallen …

140915-1414x

Een samenspel van wind, water en algen creëerde een bijzonder lijnenspel op de dobbe …

140915-1406x

Door in te zoomen ontstond het beeld van een – nogal onsmakelijk – bord snert …

140915-1409x

Omdat mijn onderdanen intussen weer aan rust toe waren, besloten we eerst maar weer even op het bankje te gaan zitten om te genieten van de weldadige rust rond de dobbe. Al snel verscheen het hagedisje daar ook weer, en korte tijd later deed Aafje ook nog een bijzondere ontdekking. Kortom: wordt vervolgd!

Knibbel knabbel knuisje

Wie knaagt daar aan ons vogelhuisje …?

140724-1740x

Aha … het is een wesp die ’t hout van ons huisje gebruikt om zijn eigen nest mee te bouwen …

140724-1743x

(Papier)wespen maken hun nesten van plantenvezels of droog hout. Vaak zie je wespen aan droog hout knagen, zoals op de bovenstaande foto’s te zien is. Door de plantenvezels of het hout fijn te kauwen ontstaat er een papierachtige stof. De raten worden gemaakt van deze grijze of bruingele stof. De zeshoekige raten zijn altijd omgeven door één of meer ballonvormige omhulsels die ook bestaan bestaan uit hetzelfde papierachtige materiaal. Meer informatie over (papier)wespen kun je hier vinden.

Juffertjes in paringswiel

Om zich voort te kunnen planten grijpt een mannelijke waterjuffer met zijn achterlijf een vrouwtje achter haar kop vast. Het vrouwtje brengt vervolgens haar geslachtsopening naar het geslachtsorgaan van het mannetje, waarna een zaadpakketje van de man kan worden overgebracht naar de vrouw …

140728-1425x

De juffers kunnen samen lange tijd zo’n paringswiel of paringsrad vormen, nu eens zitten ze samen op een blad of stengel, dan weer vliegen ze aan elkaar gekoppeld van de ene plek naar de andere. Dit koppeltje lantaarntjes bleef lange tijd op een gestaag heen en weer wiegend blad zitten …

140728-1422x

Een vergeefse poollichtjacht

Het werd nog best gezellig nadat ik gisteravond tijdens mijn poollichtjacht tegen 23:00 was neergestreken op één van de bankjes op de zeedijk bij Paesens Moddergat. Bij het monument stond een groepje poollichtjagers en ook aan de voet van de zeedijk stonden een paar fotografen bij de oude palenrij, verder werd de dijk regelmatig beklommen door passanten die ook even een kijkje kwamen nemen en wel even een praatje wilden maken.

Poollicht kregen we er echter niet te zien. De nog bijna volle maan stortte een zee van licht uit over het Wad, maar wat belangrijker was: het magnetisch veld bleef noordelijk gericht, waardoor het poollicht te zwak bleef om tot onze contreien door te dringen. En dat terwijl het magnetisch veld donderdag wel keurig zuidelijk was bij de veel zwakkere impact van de M-flare. En zo blijft het elke keer weer tot het laatste moment afwachten of een kans op poollicht in onze regionen ook echt tot poollicht zal leiden …

140912-2312x

Op een paar plaatsen aan de Friese Waddenkust en op Terschelling werd wel fotografisch poollicht vastgelegd, enkele foto’s daarvan zijn te zien op de site van Omrop Fryslân. Waar ik al bang voor was, werd afgelopen nacht bevestigd: mijn huidige camera is voor dit werk absoluut niet geschikt, want op mijn foto’s zijn slechts de lichtjes van de Waddeneilanden en Lauwersoog te zien. Fotografisch poollicht is in feite hetzelfde als visueel poollicht, het enige verschil is dat een camera een lange sluitertijd aan kan dan je ogen, en dus die kan meer licht opvangen en daarom toch poollicht weergeven. Maar ja, mijn camera heeft helaas een maximale sluitertijd van 15 seconden en sterke beperkingen m.b.t. de ISO-waarden.

Enfin, het was in elk geval weer een spannende poollichtjacht. En als mijn lijf en leden het toelaten, ga ik bij een volgende kans zeker weer op pad, want ooit zullen we toch ook hier weer een visueel spektakel zoals in oktober 2003 te zien krijgen. En misschien moet ik maar eens een crowdfundingactie starten t.b.v de aanschaf van een gedegen spiegelreflexcamera …  😉