De regen en de drup

Oftewel: de wal en de sloot …

Sinds ik begin dit jaar griep gepaard gaand met een fikse longontsteking heb gehad, ben ik eigenlijk nog geen dag echt fit geweest. Zo lang ik wat in mijn stoel zit, gaat het allemaal wel, maar zodra ik wat onderneem, ben ik bij het minste of geringste doodmoe. Nu is dat bij MS geen vreemd beeld, maar omdat de vermoeidheid ditmaal wel erg lang aanhoudt, heb ik me onlangs toch maar weer eens bij de huisarts gemeld voor een bloedonderzoek. Aafje drong er op aan, dat ik me ook maar weer eens op Lyme moest laten prikken …

150506-1406x

En zo geschiedde het, dat ik ruim een week later te horen kreeg, dat het algemene bloedbeeld keurig was, maar dat er wel degelijk sporen van Lyme in mijn bloed zijn aangetroffen. Volgens het laboratorium gaat het om een oude(re) besmetting. Als dat zo is, dan heb ik in het verleden blijkbaar een verkeerde of een te korte anti-bioticakuur gekregen om die besmetting te bestrijden. Tenzij er nadien eens een teek aan mijn aandacht is ontsnapt, maar dat kan ik mij nauwelijks voorstellen, omdat ik mezelf na iedere fotokuier in de natuur aan een tamelijk grondige inspectie onderwerp …

150506-1405x

Hoe dan ook, intussen ben ik begonnen aan een langer durende kuur. De ellende is dat ik daar voorlopig alleen maar vermoeider van word, en dat kwam de afgelopen dagen met de bevrijdingsfestiviteiten en de beide kleinzoons op bezoek bepaald niet goed uit, maar ik heb me er weer manmoedig doorheen geslagen. Als jullie me de komende tijd eens een dagje missen, dan ben ik ongetwijfeld weer eens in mijn stoel in slaap gesukkeld …

De grote blauwe bal

Nee, het was geen bol om heksen af te weren, geen kerstbal en zelfs geen skippybal … Het was aargh, die uiteindelijk met de goede oplossing kwam: het is een gymbal, ook wel fitnessbal genoemd, met een doorsnee van 75 cm. Er zal nu ongetwijfeld hier of daar met opgetrokken wenkbrauw een vraag opborrelen in de trant van: “Wat moet jij nou met je lange lijzige lijf met een gymbal, Jan …?”

Wel, dat is een lang verhaal, maar ik zal proberen om het in kort bestek te vertellen …

150103-1403xx

26 oktober 2014 was het precies tien jaar geleden dat ik na een lange periode met vage klachten en diverse onderzoeken kreeg te horen dat ik MS heb. De belangrijkste klachten waarmee ik de afgelopen tien jaar te kampen kreeg, waren voortdurende vermoeidheid en gestaag afnemende kracht in mijn benen. Mijn fotokuiertjes werden gaandeweg de jaren steeds wat korter, maar ik kon en kan mijn kuiertjes nog steeds vrijwel elke dag maken.

Tijdens of vlak na de warmte in juli 2014 begon ik rugklachten te krijgen, die mijn kuiertjes flink bemoeilijkten. Naar mate ik langer liep, kreeg ik steeds meer rugpijn. In overleg met de huisarts besloot ik me maar weer eens tot de fysiotherapeut te wenden. Die heeft me sinds 2002 tweemaal door een moeilijke periode met rugklachten heen kunnen helpen, maar in december zijn we na vier maanden hard werken gezamenlijk tot de conclusie gekomen, dat dat er ditmaal niet in zat. Integendeel: na een bezoek aan de therapeut had ik meestal één tot anderhalve dag nog meer last dan normaal. Daarom hebben we op 19 december in onderling overleg besloten om eerst maar een tijdje te stoppen met de therapie. Fysiotherapie moet wel een zekere meerwaarde hebben, en daar was in mijn geval helaas geen sprake van met de huidige klachten …

150105-1347x

Nu ik de afgelopen twee weken geen therapie heb gehad en amper fotokuiertjes heb gemaakt, gaat het op dit moment weer heel aardig met mijn rug. Om mijn rug toch enigszins soepel te houden, ga ik op advies van de fysiotherapeut gewoon door met de dagelijkse rek- en strekoefeningen, die ik al een aantal jaren doe. Daarnaast zit ik sinds pakweg twee maanden dagelijks enige tijd op mijn gymbal om al wiebelend, wiegend en draaiend mijn rugspieren in conditie te houden. Dit alles met mate, daar gedij ik het best bij.

Met mijn fotokuiertjes doe ik het daarom eerst ook nog maar even rustig aan. Het kille en grijze weer doet mijn spieren geen goed, en in fotografisch opzicht heeft het ook niet echt veel te bieden. Een tijdje wat ècht winterweer zou me waarschijnlijk wel even een boost kunnen geven, maar dat lijkt er voorlopig niet in te zitten. Daarom richt ik mijn blik en mijn hoop maar op het voorjaar, want winter of geen winter, voorjaar zal het toch vast wel weer worden. 🙂

De warmte voorbij

“Als ik jullie een advies mag geven, en dat mag ik als behandelend arts op zijn tijd best eens doen, dan raad ik je aan om maar niet meer op vakantie naar Zuid-Frankrijk te gaan,” luidde één van de adviezen van mijn neuroloog, nadat hij in oktober 2004 de diagnose MS bij me had gesteld. “Als je met MS de warmte gaat opzoeken, dan is dat in zekere zin vragen om problemen,” voegde hij er aan toe …

140728-1213x

Dat advies hebben we meteen ter harte genomen. We hebben nog eenmaal een heerlijk weekje aan de Franse noordwest kust doorgebracht, en verder zijn we steeds in eigen land gebleven. Sindsdien heb ik vrijwel ieder jaar wel eens last gehad van de warmte, maar tot dit jaar bleef dat eigenlijk steeds beperkt tot één of twee dagen achtereen. In deze warme zomer van 2014 heb ik nu al ruim drie weken aan één stuk last van de warmte. Als gezond mens kun je je niet voorstellen hoe warmte en vermoeidheid je geleidelijk weten te slopen door je ledematen te vullen met lood en je hoofd te voorzien van wollige mistflarden …

140728-1408x

Gelukkig zijn de scherpste kantjes er intussen wel vanaf, maar voordat de warmte mijn lijf echt heeft verlaten, zijn we nog een kleine week verder, vrees ik, want zodra ik gisteren een lange broek aan had, leken mijn bovenbenen weer in brand te staan. Toch wil ik nu maar proberen om de draad van het bloggen maar weer voorzichtig op te pakken, want als ik dat niet doe, dan bestaat de kans dat ik van vermoeidheid afglijd naar luiheid, en dat wil ik koste wat ’t kost zien te voorkomen …

140801-1436x

Van echte fotokuiers zal eerst nog wel niet veel terechtkomen, daarvoor ontbreekt me nog de kracht. Daarom zal ik hier eerst wat foto’s de revue laten passeren, die ik in de afgelopen weken heb gemaakt. Ik heb namelijk niet alleen maar in mijn hangmat en voor de buis gehangen. Op verschillende warme dagen ben ik in de auto gestapt om een ritje te maken en even ergens op een lommerrijk plekje aan de waterkant te zitten. Daarnaast heb ik een paar wat langere ritten gemaakt om te kijken naar de oogstwerkzaamheden op de Friese klei en even uit te waaien langs het Wad. En ik heb zelfs in de buurt van een bankje of een picknicktafel her en der wat macrofoto’s kunnen maken. Dat alles en meer hoop ik hier de komende tijd voor het voetlicht te brengen …

140805-1314x

Zomers dipje

Voorlopig lijkt er nog geen eind te komen aan het hoog zomerse weer. En zo lang de warmte aanhoudt, zal ook mijn zomerse dipje wel voortduren, want de hoge temperaturen blijven regelmatig het laatste beetje kracht en energie uit mijn lijf zuigen. Kortom: ik blijf eerst de koelte en de rust nog maar even opzoeken. De zomerprogrammering blijft hier derhalve tot nader order nog van kracht …

140803-1535x

Vanuit mijn hangmat wens ik jullie veel zonnige zomerpret!

Zomerprogrammering

Langzaam, héél langzaam komt mijn door de hitte van de afgelopen dagen geteisterde lichaam weer wat in zijn gewone doen. Voor een gezond mens zijn temperaturen boven de 30 ºC al moeilijk te verteren, voor mensen met MS zijn die tropische temperaturen ronduit slopend. De koele en regenachtige dag van gisteren heeft me goed gedaan, maar aangezien we de warmte ook de komende dagen nog niet kwijt zijn, zal het nog wel even duren voordat mijn energiebalans weer enigszins is hersteld …

140703-1702x

Om het mezelf niet moeilijker te maken dan nodig is, schakel ik voorlopig maar even over op een zomerprogrammering op mijn weblog. Dat wil zeggen dat ik mezelf even geen druk opleg, niet om te schrijven en evenmin om te lezen. Laten we het er maar op houden, dat ik een paar snipperdagen neem. Kalm aan, dan breekt het lijntje niet. Op die manier kan ik de zon toch in het water zien schijnen, want mijn humeur heeft er gelukkig nog steeds niet echt onder te lijden …

140703-1707x

Overbruggingsperiode

Na de warmte met Pinksteren en het teruglopen van de temperatuur tot ruim onder de 20 graden nu, is het tijd om het weer even een paar dagen echt rustig aan te doen, want mijn lijf heeft weer moeite om het allemaal bij te benen. Hoewel ik nog genoeg fotomateriaal op voorraad heb, leg ik mijn weblog ter overbrugging van deze lastige periode even een paar dagen stil en zal ik ook mijn dagelijkse blogrondje even laten voor wat het is. Ik ga even een paar dagen in alle rust de strijd met de MS aan, in de hoop dat ik in de loop van de week weer ijzersterk als overwinnaar terug zal keren in weblogland …

140609-1431x

Regenachtige MS Dag

Nu er in twee dagen ruim 60 mm regen is gevallen in ons tuintje, ben ik eigenlijk wel even klaar met alle nattigheid. Gelukkig heeft het vingerhoedskruid (Digitalis purpurea) niet alleen lange, maar ook sterke stengels, anders zouden ze wellicht al zijn geknakt onder de zware last van de vele druppels die er aan de sierlijke bloemen hangen …

080603-1637x

Het oranje havikskruid (Hieracium aurantiacum) lijkt de strijd tegen de nattigheid te hebben verloren, met zijn neerhangende bloembladeren en druipnatte meeldraden maakt dit anders zo vrolijke bloemetje een tamelijk verzopen indruk …

080603-1639x

Al met al is het een prima dag om jullie even te wijzen op het feit dat het vandaag Wereld MS Dag is. Over de hele wereld wordt vandaag aandacht geschonken aan deze vermaledijde ziekte, waarvan het ontstaan nog steeds onbekend is en die nog steeds niet te genezen is. Na bijna tien jaar krijgt de MS steeds meer vat op mijn leven en het eind van de neergang is nog niet in zicht. Het onderstaande filmpje geeft in amper 30 seconden een aardig beeld van de onzekerheid waarmee het ziekteproces gepaard gaat …

Voor 3 Euro kun je onderzoek naar MS ook steunen door ‘MS’ te sms-en naar 4333.