Waterkoeling vs luchtkoeling

Zo, ik ben de warmste dag van het jaar -het werd 32,9 ºC in ons tuintje- weer goed doorgekomen. Wetend dat zo’n tropische dag bij MS een zogenaamde schub tot gevolg kan hebben, dat is een aanval waarbij bijvoorbeeld (tijdelijk) functieverlies in één of meerdere ledematen kan ontstaan, is zo’n warme periode altijd weer spannend …

130802-1207x

Om de hitte het hoofd te bieden ben ik gisteren aan het eind van de ochtend onder het motto “auto in, airco aan” in de auto gestapt om een tamelijk lange en vooral rustige rit over het Friese platteland te maken …

130802-1208x

Om een vlotte doorgang van het verkeer over de weg èn over het water te garanderen, werd het brugdek van de brug over de Lits bij Eastermar (kaart Google Maps) zoals altijd bij warm weer ook nu weer gekoeld met water …

130802-1209x

Voor de brug zal die koeling wel weer voldoende zijn geweest om goed te blijven functioneren, ik kamp vandaag echter nog met de naweeën van de warmte. Nog maar even rustig aan om weer op krachten te komen, zodat ik in de loop van volgende week weer eens een fotokuiertje kan maken …

130802-1212x

Dromen over poollicht

De MS heeft me momenteel weer even flink in zijn greep door de mantel der vermoeidheid weer eens over mijn schouders te draperen. Nu past die vermoeidheid mij vrijwel nooit, maar nu al helemaal niet. Nou ja, rekken en d’r bij blijven maar weer … Voorlopig zit er niets anders op dan maar weer even wat gas terug te nemen en het bloggen tijdelijk op een zacht pitje te zetten …

130513-021122x

De komende dagen maar wat vaker een oogje dichtdoen en lekker wegdromen, dat lijkt me het allerbest. En aangezien zich op de zon vandaag weer een paar krachtige zonnevlammen hebben voorgedaan, denk ik dat ik maar wat ga dromen over poollicht …

North Country Dreamland from LakeSuperiorPhoto on Vimeo.

Op zoek naar de grutto

Van fotokuiertjes zal deze week wel niet zoveel komen, want ik zit momenteel weer in precies hetzelfde schuitje als vorig jaar rond deze tijd. De MS is de laatste tijd sluipenderwijs weer behoorlijk actief. De gevolgen: opnieuw een forse afname van de kracht in mijn benen, vrijwel voortdurend krampende spieren in mijn bovenbenen en weer die allesoverheersende vermoeidheid, die zich o.a. uit in een gebrekkig concentratievermogen. Voorlopig ga ik er maar vanuit, dat ik in de loop van mei mijn balans weer zal hervinden. Zo ging het vorig jaar tenslotte ook. Meer ga ik er derhalve ook niet over zeggen, rustig aan en lekker slapen is eerst het motto. Dus als jullie me eens een dagje missen, dan weet je wat er aan de hand is …

130408-1342x

Omdat het vanmiddag opnieuw mooi zonnig weer was, heb ik wel even een ritje gemaakt. Zo lang ik de drukte wat vermijd is dat prima te doen. Belangrijkste doel van dit ritje: mijn eerste grutto van dit jaar spotten en fotograferen, want die ontbreekt tot dusver nog in mijn voorjaarscollectie van 2013 …

130408-1343x

Terwijl ik in de buurt van Earnewâld rustig voort tufte, zag ik een fazant lopen. Nu gebeurt dat wel eens vaker, maar meestal tref ik ze om de een of andere reden in een tegenlichtsituatie aan. Dit exemplaar stond nu eens een keer heel mooi in het door cirruswolken gefilterde zonlicht, en hij bleef ook nog even keurig poseren, totdat ik een paar foto’s had gemaakt. Daarna verdween hij weer in het struweel …

130408-1344x

Op dat moment hoorde ik door het open raam de roep van een aantal dichterbij komende grutto’s. Omdat uitstappen vanuit onze tegenwoordig eigenlijk wat te lage bolide niet altijd even makkelijk gaat, restte me slechts één kansje om een foto te maken van een drietal van de overvliegende grutto’s. Daarna had ik het nakijken. Een scherpe foto heb ik er niet aan overgehouden, vandaar dat ik er maar even een bewerking op los heb gelaten, dan lijkt het toch nog wat. Belangrijker is dat ik mijn eerste grutto’s van dit jaar nu in elk geval heb gezien en gehoord. Die foto komt nog wel. En laten we wel zijn … die fazant in zijn glanzende en kleurrijke tenue, dat is toch een cadeautje! Mijn dag was weer goed …

130408-1345x

Geveld

Nou was ik zo mooi en zonder problemen door de winter gereden en gegleden, en dan word je zonder enigerlei waarschuwing op de laatste dag van de meteorologische winter nog even geveld door een virus, dat het midden houdt tussen een flinke verkoudheid en een lichte griep. In combinatie met MS heeft dat letterlijk en figuurlijk een verlammende uitwerking. Donderdag en vrijdag ging het nog wel, maar zaterdag en zondag ben ik een groot deel van de dag toch maar in bed gebleven, want toen was alle kracht uit mijn benen gevloeid …

130227-1121x

Intussen heb ik het ergste wel achter de rug. De komende dagen is het zaak om weer geleidelijk op kracht te komen en in de zon vitamientjes op te doen. Daar ben ik vanmiddag al even heel voorzichtig mee begonnen, en daarvan heb ik geleerd, dat klauteren en klimmen voorlopig nog niet aan de orde is …

130227-1125x

Ik houd me er maar aan vast dat ik slechts tijdelijk geveld was, en dat geldt helaas niet voor de vele honderden bomen, die de afgelopen maanden ten prooi zijn gevallen aan de zaagmachines van Staatsbosbeheer en andere boseigenaren. Het is duidelijk: er moet geld verdiend worden, want ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat er deze winter veel meer bomen zijn gekapt dan noodzakelijk is in het kader van regulier onderhoud …   😦

130227-1126x

Stilstand is achteruitgang

En rust roest …
Dat geldt ook en zeker wanneer je zoals ik behept bent met MS. Er zijn nog steeds mensen die denken dat MS een spierziekte is, maar dat is een hardnekkig misverstand. MS is een ziekte in het centrale zenuwstelsel, waarbij het misgaat in de aansturing van de spieren, en dan in mijn geval met name in de aansturing van de beenspieren. Het gevolg daarvan is dat het lopen af en toe nogal wankel gaat, en dat het ook al snel vermoeiend is. Om ervoor te zorgen dat ik behalve met de aansturing van mijn benen ook nog problemen krijg met de kracht in mijn benen, is regelmatige en gedoseerde beweging van groot belang. En juist daar is de schoen de laatste weken toch wel wat gaan wringen. Het aanhoudende grijze weer en het feit dat Aafje de afgelopen twee weken kerstvakantie had, lokte me maar zeer weinig naar buiten … eigenlijk te weinig …

130107-1325x

Hoewel het ook vandaag weer grijs en druilerig was, heb ik mezelf er vanmiddag toch maar toe gedwongen om weer eens op pad te gaan. Echt aanlokkelijk was het niet, maar het is toch altijd nog beter dan het alternatief waarmee de neuroloog dreigt: als ik niet aan mijn dagelijkse ommetje toekom, dan dreigt een aangepast programma in de sportschool …

130107-1342x

Goed, tot zover de aanleiding voor deze grijze kuier. Gezien de weersomstandigheden leek het me wel wat om even bij het meest zuidelijke ven in het Weinterper Skar te kijken. Misschien zou ik daar wat weerspiegelingen in grijstinten kunnen vangen …

130107-1343x

Toen ik aan mijn kuier over het duidelijke pad begon, verliet de boswachter het terrein net per auto. Dat gaf mij de gelegenheid om een alternatieve route te kiezen: tussen de twee vennen door dwars over de heide, zodat ik het meest zuidelijke ven weer eens vanaf de andere kant zou kunnen bekijken …

130107-1329x

Het werd een hele klauterpartij, want het laatste stuk rond het ven was erg nat. Hier en daar moest ik behoedzaam van pol naar pol stappen, maar het loonde de moeite. Echt fijne weerspiegelingen zaten er niet in, daarvoor ontstonden er net wat teveel kleine golfjes op het wateroppervlak. Maar ondanks de grijsheid bood het ven vanaf de noordwest kant best een aardige aanblik …

130107-1333x

Gelukkig had ik mijn plastic tasje weer keurig opgevouwen in mijn broekzak zitten, zodat ik op weg terug naar de auto nog even droog op het natte en vooral koude bankje aan het pad kon zitten …

130107-1345x

Met pijnlijke en vermoeide benen kan ik intussen tevreden terugblikken op deze kuier, want niet alleen de opgedane beweging, maar ook de foto’s stemmen gezien de omstandigheden best tot tevredenheid. Nu maar afwachten hoe mijn benen hier morgen op reageren, maar dat zien we dan morgen wel weer.

Herfstig

Ik voel me wat herfstig vandaag …

Lijf en leden spartelen op diverse fronten helaas alweer een paar weken flink tegen. Tot nu toe heb ik geprobeerd om dat maar zoveel mogelijk te negeren door mijn dagelijkse dingen te blijven doen, maar het is nu toch tijd voor een andere strategie. Omdat we a.s. vrijdag toch wel graag ten volle willen genieten van een concert van Slagerij van Kampen, dat ik op mijn verjaardag heb gekregen van de kinderen, doe ik het de komende dagen eens wat rustiger aan. Waarschijnlijk zal ik hier nog wel dagelijks een fotootje dumpen, en ik zal ook nog wel her en der een logje lezen, maar ik doe in elk geval even een stapje terug als trouwe reaguurder op diverse plaatsen.

Ik heb me voorgenomen om vooral veel en lekker te rusten en bij te slapen, dromend van zacht deinende grashalmen en dat soort dingen …

120917-1523x

Overstekende reptielen (1) de adder

Vrijdag was het hier licht bewolkt en er stond een lekker windje bij een temperatuur rond de 20 graden. Omdat daarnaast mijn lijf en bovenal mijn benen goed aanvoelden, waren het prima omstandigheden om weer eens een fotokuiertje te maken bij de Merskenheide …

120810-1211x

Terwijl ik over het zuidelijke pad wandelde, lukte het me om weer eens een paar andere vlinders te fotograferen dan de gebruikelijke witjes. Al doende wierp ik ook regelmatig even een blik op het pad voor me en hield ik ook de voet van het struikgewas links naast het pad in het oog, want het was typisch zo’n dag waarop er wellicht ergens op een zonnig plekje een adder zou kunnen liggen. Het is altijd oppassen geblazen op de Merskenheide, dat ondervond Geert vorige week nog, toen hij ineens bijna op een njirre oftewel een adder stond …

120810-1230x

Nadat ik het zuidelijke pad achter me had gelaten, zette ik halverwege het oostelijke pad de pas er even extra in, toen ik het bankje aan het eind van dat pad in zicht kreeg. Met de blik op het bankje gericht, zag ik onder in mijn blikveld amper een halve meter voor me plotseling iets bewegen op het pad. Ik zou net mijn rechtervoet neerzetten om de volgende stap te maken, toen ik me realiseerde dat er vanuit de heide een adder van rechts naar links het pad overstak. In plaats van die voet neer te zetten, zette ik intuïtief flink af met mijn linkerbeen om over het beest heen te springen. Geloof me, als je maar genoeg adrenaline in je lijf hebt, dan kun je ook met MS in geval van nood nog een flinke sprong maken …

120810-1224x

Een paar stappen verderop heb ik me omgedraaid om te zien waar de adder was gebleven. Blijkbaar was hij net zo zeer geschrokken als ik, want hij was doodstil half op het pad blijven liggen met zijn kop in het gras …

120810-1226x

Omdat ik die kop vanaf de zijde waar ik stond niet kon zien, ben ik toch maar even heel voorzichtig met een boogje achter de slang langs gelopen, zodat ik nog even een paar foto’s kon maken, waaronder een close-up van de kop. Vrijwel meteen daarna verdween de adder geruisloos in de heide …

120810-1227x

Het zal duidelijk zijn dat ik na afloop van dit avontuur nog lang en lekker in het zonnetje op het bankje in de noordoost hoek van de Merskenheide heb gezeten alvorens ik begon aan de weg terug. 🙂