In de tuin moet ik het nog steeds van schaarse momentjes hebben om dierlijk leven te kunnen fotograferen. Enige beweging op een bloem trok op een zonnig momentje mijn aandacht. Het bleek een klein spinnetje te zijn, dat voor zijn doen een fors insect aan het inpakken was …
Het was die dag zowaar weer eens goed toeven in het Weinterper Skar. Er bloeide her en der een brede orchis en het veenpluis wuifde af en toe zacht in de wind. En bovenal: het was lekker weer om weer eens wat langer op mijn bankje zitten. Dit was daarbij mijn uitzicht …
Toegegeven, zo mooi als in 2015 was het zeker niet. Behalve veenpluis en orchissen waren het toen vooral de echte koekoeksbloemen die het landschap kleurden. Het vormde zelfs nog even het decor voor een bruidspaar in een rode Kever cabrio …
Die echte koekoeksbloemen heb ik er nu met een lampje moeten zoeken. Uiteindelijk vond ik er in het veldje bij de parkeerplaats een paar. Thuis ontdekte ik pas, dat onder één van de roze bloemen een spin hing die een gevangen vlieg aan het inpakken was …
Over het blauwgraslandje voor het bankje heen kijkend, staken in de verte toch vrij veel toppen van brede orchissen boven het gras uit. Het leken er meer te zijn dan in de afgelopen jaren. Misschien is het gewoon een goed jaar voor de orchideeën …
Aan dichterbij komen heb ik me deze keer maar niet gewaagd. De boswachter was net met zijn 4WD bij me langs gereden en je weet maar nooit wanneer hij terugkomt. Maar met behulp van de zoomlens heb ik er toch nog een paar aardige plaatjes van kunnen schieten. Morgen nog wat meer van dit moois …
In het Weinterper Skar maakte een spinnetje onlangs een kuier op een zacht in de wind wuivende boterbloem …
Zodra hij zijn ronde had voltooid, stapte hij over naar een volgende, ook zacht heen en weer wiegende boterbloem …
En zo kon hij nog heel lang doorgaan …
Het was druk in en rond de digitalis oftewel het vingerhoedskruid vorige week. Voor de één is de bloem een levensmiddelenwinkel, voor de ander is ’t een nette arbeiderswoning …
Hommels waren er zoemend op zoek naar lekkernijen. Diverse kleine spinnetjes waren er – kennelijk met voorkennis over het weer – gaan wonen …
Als regen en wind de bloemen hard heen en weer slingeren, zijn veiligheidsgordels van harte aanbevolen. Als het spinnetje op de onderstaande foto dat advies ter harte had genomen, had ’t nu misschien nog droog gezeten …
Het zijn helaas druppels die momenteel het beeld bepalen, en daar was ik persoonlijk eerlijk gezegd nog niet aan …
Zowel mijn MS als de Acnes zijn de laatste tijd gelukkig aardig rustig en stabiel. Dat heeft me de moed gegeven om sinds een tijdje op diverse fronten bewust, maar ook behoedzaam, te werken aan mijn conditie …
Met wat digitale hulp is veel en vooral regelmatig bewegen onderdeel van het strijdplan. Op dagen wanneer ik niet op pad ben, ga ik – wanneer ’t lichaam het toelaat – overdag in ieder geval eenmaal per uur enige tijd op fotografische strooptocht de tuin in …
Zoals op de bovenstaande foto’s te zien is, dienden kleine spinnen – vooral springspinnen – zich de laatste tijd regelmatig aan als sparringpartner. Gisteren trof ik op de tuindeur een wat schuchter spinnetje aan. Zodra ze zich bekeken voelde, probeerde ze heel sneaky – bijna in slow motion – aan de camera te ontsnappen …
Hij was niet groter dan de kop van een lucifer, aan zijn kleur te zien had hij het nest mogelijk nog maar net verlaten, maar hij was al knap zelfredzaam …
Dat kleine spinnetje had meteen al een flinke prooi gevangen …
We vervolgden onze weg naar de auto langs de sloot waar al bijna geen ijs meer op lag, omdat de zon er al geruime tijd vat op had …
Onderweg naar de parkeerplaats zag Johan een spinnetje op een paaltje zitten. Nooit te beroerd om een ander van dienst te zijn, wees Johan me op dat zonnebadende achtpotertje, zodat ik hem even met mijn macrolensje te lijf kon gaan …
De picknicktafel die eerder die dag aan het begin van het pad naar de vogelkijkhut stond, stond nu aan het eind van datzelfde pad. Dat kwam wel goed uit, want in de schaduw was het nog steeds zo koud, dat er rijp op het gras lag, maar in de zon was het net warm genoeg om er even een paar minuten te kunnen zitten …
Ik ben vergeten om even een foto te maken van de picknicktafel, maar terwijl we zaten te praten over hoe we de dag verder zouden invullen, heb ik vanaf mijn zitplaats nog wel even een paar plaatjes geschoten van een hek en een boerderij waar ik zicht op had …
Woensdag neem ik jullie mee op het vervolg van onze dagtrip. Morgen komt er tussendoor even een actueel plaatje uit eigen tuin …
Afanja's Weblog 