Bevroren herfstcompositie

26 december 2021, 11:13 uur:

Het laatste hard bevroren ijs van 2021 in het aardewerk vogelbadje achter in de tuin bij -4,4°C …

Lampionnetjes en hun schaduw

Waar zon is, is schaduw, zo ook bij de lampionnetjes. Ook deze tweede serie heb ik tijdens de kerstdagen gemaakt. Ditmaal heb ik de camera vooral gericht op lampionnetjes, die al wat verder in verval geraakt waren. Dat was niet zo moeilijk, want in totaal hangen er nu nog steeds 28 lampionnetjes in verschillende stadia. Die doorzichtige lampionnetjes zijn met dat ‘omhulsel van kant’ niet alleen zelf mooi, ook hun schaduw mag er zijn …


Oftewel …


Lampionnetjes in de zon

Zoals ik gisteren al schreef, was het hier op beide kerstdagen mooi zonnig weer. Dat leverde behalve fraaie ijsstructuren ook wel weer mooi plaatjes op van de lampionnetjes, die nog in groten getale zachtjes in de zon en wind hangen te wapperen …

Vandaag deel 1, de zonnige kant …


Oftewel …


Gebroken weerspiegeling

Na nog een nachtje met lichte vorst was het sierlijke laagje rijp in de ochtend van 23 december al snel verdwenen. Op de beide dagen voor kerst lag de maximumtemperatuur ruim boven het vriespunt. Maar daarmee was het flitswintertje nog niet voorbij …

Op beide kerstdagen was het hier mooi zonnig weer, met maximumtemperaturen die niet boven het vriespunt kwamen. En zo kon ik op de valreep nog net twee ijsdagen voor 2021 bijschrijven …

Meestal maak ik de foto’s van de ijsstructuren op de vijver vanaf het terras, zoals op de eerste en de laatste foto. Maar vanaf de andere kant van de vijver leverden ze nog even een paar flink gebroken weerspiegelingen van ons huis op …

Berijpte dagsluiting in de tuin

Terug thuis van mijn ritje door de berijpte weilanden, had ik mijn kruit nog niet helemaal verschoten. Nadat ik mijn medicijnen en een paar boterhammen had gehad, heb ik in de loop van de middag nog een paar keer een rondje door de tuin gemaakt …

Hoewel ik die dag in het buitengebied natuurlijk al behoorlijk verwend was, heb ik me ook in de tuin nog prima weten te vermaken. Mem heeft me niet voor niets altijd geleerd: ‘wie het kleine niet eert, is het grote niet weerd …’

Zo’n laat herfstblad, dat op het ijslaagje van de vijver is neergedwarreld, of het berijpte houten vogelbadje met zijn mooie structuren, daar kan ik in eigen tuin dan toch ook wel van genieten …

Bij het invallen van de duisternis begon de heksenbol mooi op te lichten. Met dank aan de kerstlampjes die ik er een paar dagen eerder in had gedaan. Vanuit het juiste standpunt bekeken, had ook de grutto daar baat bij …

De laatste rijpfoto van 2021 was een tweede foto van het berijpte vogelbadje …

Kryst – 2021 – Kerst

Ik had ons allen een mooie winterse kerst gegund in deze lockdown, maar dat zit er helaas weer niet in. Meer dan afwisselend wat regen, natte sneeuw, ijzel en lichte vorst lijkt er niet in te zitten. En dat alles dan ook nog eens met de nodige lokale en regionale verschillen. De weergoden lijken het ons makkelijk te willen maken. Het is weer om lekker binnen te blijven. Kortom: zet een lekker muziekje op, pak een boek, bekijk een mooie film op of ga creatief aan de slag …

Watst ek fan doel bist en watst ek dwaan silst …

Wat je ook van plan bent en wat je ook gaat doen …

Whatever you’re up to and whatever you’re going to do …

Gelukkig heb ik woensdag genoeg foto’s gemaakt om het winterse sfeertje hier de komende dagen nog even vast te houden.

Berijpte bladeren

Om 16:59 uur begint vanmiddag officieel de winter van 2021-2022. In ons tuintje is daar met een minimumtemperatuur van -4,8°C in de afgelopen nacht alvast een voorschotje op genomen …

Omdat dit winterse prikje maar enkele dagen zal duren, heb ik vanmorgen maar snel wat foto’s van de rijp in de voortuin gemaakt. Hoewel het me niet meeviel om bij de lage temperatuur geknield tussen de bladeren te zitten en vervolgens ook weer tot stand te komen, vind ik het toch weer een genot om die fijne ijskristallen te zien …