Spelen met een druppel

November verloopt hier tot nu toe uitermate grijs en somber. Geen fotogenieke buien, druppels in de zon of fotogenieke mist …, het is allemaal niks de laatste tijd. Daarom heb ik maar even een greep in het archief gedaan …

Deze foto’s heb ik in november 2006 gemaakt van een enkele druppel, die achter in de tuin hing te schitteren aan een knop van de haagbeuk. En dan zie je wat een beetje zon kan doen …

Kijk, op zo’n moment valt er ook in november wat te beleven. Omdat er voor de komende nog geen weersverbetering op het programma lijkt te staan, morgen weer wat anders uit het novemberarchief ……

De jaarlijkse cyclus van de varens

Omstreeks begin mei rolden de bladeren van de varens zoals elk voorjaar frisgroen open …

Op dit moment naderen ze het eind van hun jaarlijks levenscyclus …

En zoals ze in het voorjaar sierlijk open rollen, zo rollen ze nu weer langzaam krullend op …

En van frisgroen transformeren ze naar een fraaie mengeling van geel en roestbruin ..

Voorjaar en herfst samen

Je zou je bij onze vijver momenteel zomaar in het jaargetijde kunnen vergissen. De dotterbloem bloeide dit jaar begin april, vlak na het ingaan de zomertijd. Tot mijn niet geringe verbazing staat hij nu, vlak na het ingaan van de wintertijd, opnieuw in bloei. Dat is ook niet zo gek natuurlijk. De gemiddelde temperatuur kwam in oktober in onze tuin uit op 11,5°C, tegen een langjarig gemiddelde van 9,9°C over de periode 1971-2000 …

Een beetje uitzoomend komen er dan plotseling echter ook lampionnetjes in beeld. Die horen dan weer meer bij het eind van de zomer en het begin van de herfst. Hoe dan ook, de gele bloemen van de dotter vormen samen met de oranje lampionnetjes een mooi kleurenensemble …

Ik sluit af met toch wel een typisch herfstbeeld: fel oranje lampionnetjes die het onder een dun, intussen geel bladerdek, droog proberen te houden. Kijkend naar de druppels die onder de lampionnetjes hangen, is dat niet helemaal gelukt …

Wel een mot, geen buxus

Behalve de koninginnepage is ook de buxusmot de afgelopen jaren een stuk dichterbij gekomen …

Onlangs trof ik deze toch wel mooi vlinder in onze tuin aan. Gelukkig kan hij bij ons weinig kwaad, want we hebben hier geen buxus. Wie de vlinder en de rups eenmaal in zijn zorgvuldig gecoiffeerde buxushaag heeft, heeft een probleem. Bestrijden van de rups is uit den boze, omdat daar ook andere rupsen en allerlei andere insecten door worden getroffen …

Er rest maar één ding: de buxus rooien en vervangen door andere beplanting. Voor die opgave staan ook mijn fotomaatje Jetske en haar eega. Daar staan (nu nog) vele meters buxus in de tuin. Behalve de mot heeft Jetske ook de rups daar gesignaleerd, en die heeft daar intussen flink toegeslagen. Jetske hoopt dat de vogeltjes haar buxus nog kunnen redden door zoveel mogelijk rupsen opvreten. Ik vrees echter het ergste, maar oordeel zelf op haar weblog

Meer informatie over de buxusmot kun je vinden bij de Vlinderstichting.

Vlieg doet een vliegenpoepje

In zijn blogje over macrofotografie in eigen tuin, vroeg Dirk vrijdag naar aanleiding van een toevalstreffer: “… heb je ooit een vlieg haar ‘kakje’ zien doen??” Waarschijnlijk tegen Dirk zijn verwachtingen in, kon ik die vraag meteen bevestigend beantwoorden. Toevallig heb ik begin augustus een serie gemaakt van een poepende vlieg …

Het was een zwaar bewolkte dag, waardoor ik eigenlijk te weinig licht had om lekker scherpe macro’s te kunnen maken. Desondanks probeerde ik ’s middags een paar foto’s te maken van een groene vleesvlieg, die achter in de tuin zat. Terwijl ik de tweede foto maakte – liefst wat scherper dan de eerste – zag ik dat het beestje een vliegenpoepje deed. Op de vierde foto kon ik zelfs zien dat hij na afloop zijn voorpootjes even netjes waste …

Het is in technisch opzicht niet bepaald een hoogstaande serie geworden. Maar soms gaat het om het moment, en dat had ik hier toch wel te pakken. Aan het eind van de fotosessie mocht ik zelfs nog even een frontaaltje maken …

Een heidelibel op de pergola

Kijkend naar die prachtig blauwe lucht zouden deze foto’s vandaag gemaakt kunnen zijn …

Toch lag deze heidelibel al een maand geduldig in mijn nog steeds goed gevulde archief te wachten op het moment waarop ik hier ruimte had om ze te publiceren. Soms denk ik wel eens dat ik teveel foto’s maak en publiceer. Maar ach, een mens moet toch wat … 😉

Een slak op de afvalbak

Begin augustus zag ik tijdens een loopje door de tuin een kleine huisjesslak op de gft-container achter in de tuin …

Een groot fan ben ik niet van slakken, maar ik vind ze wel fotogeniek, zeker als ze nog zo klein en transparant zijn …

En klein was dit exemplaar zeker, gelukkig wijst een pijl het kleine ding behulpzaam aan …

Sierlijk en traag kroop hij over het handvat. Precies het tempo dat mij en mijn camera eigenlijk nog het best ligt …