Een weiland vol bloemen is mooi …, heel mooi!
Een weiland vol bloemen met een ree aan de slootkant is zo mogelijk nog mooier …
Dit fraaie tafereel speelde zich onder fluks voorbij drijvende wolken af in een weiland net ten zuiden van het Weinterper Skar …
Vandaag vieren we het feit dat we sinds het eind van de Tweede Wereldoorlog 70 jaar in vrede en vrijheid leven. Op vrijwel alle kerktorens die de skyline van Fryslân bepalen, wappert vandaag de Nederlandse of de Friese vlag fier in top …
In Fryslân wordt Bevrijdingsdag o.a. gevierd met vier kolonnes met oude militaire voertuigen, die ieder een deel van de provincie doorkruisen. Een twintigtal van de laatst levende Canadese veteranen die in 1945 een bijdrage hebben geleverd aan de bevrijding van Fryslân is dezer dagen te gast in Fryslân en neemt deel aan de zegetocht door de provincie. Ik heb vanmorgen de kolonne die de zuidelijk route rijdt opgewacht tussen Nijega en Opeinde …
Hoewel het tot op dat moment op Koningsdag al een zeer geslaagde fotomiddag was, was mijn missie nog niet helemaal geslaagd …
Voordat ik van huis ging, had ik namelijk tegen Aafje gezegd dat ik een rondje Nes-Aldeboarn wilde rijden, omdat ik daar de eerste grutto van het jaar hoopte te kunnen fotograferen …
Op pakweg 3 km afstand van de grazende reeën, kreeg ik meer dan ik had gehoopt …
Links van de door het weidegebied slingerende landweg zag ik niet één, maar twee grutto’s in een weiland staan …
En ze stonden niet alleen …, nee, ze voerden in het kader van hun balts ook nog een mooie dans voor me op …
Volgende missie m.b.t. de grutto: de koning van de weide op een dampaal fotograferen. 🙂
Je hebt van die dagen, waarop je het ene na het andere mooie tafereeltje op je pad treft. Koningsdag was weer eens zo’n dag, en daarvoor hoefde ik me niet eens in de drukte van een of ander stadscentrum te begeven …
Ik zat nog niet eens een minuut weer in de auto, nadat ik de overstekende kiekendief had gekiekt, toen ik amper 500 meter verderop aan de andere kant van de Peansterdyk een paar reeën bij de rietkraag langs de Botmar zag staan …
Meneer de bok had me al snel gezien, maar hij trok zich niets aan van mijn aanwezigheid en bleef rustig staan grazen …
Mevrouw geit leek wat meer verontrust, want na een paar hapjes hief ze steevast haar kop even op om de omgeving even in ogenschouw te nemen …
Nadat ik het nieuwe natuurgebied tussen Smalle Ee en De Veenhoop achter me had gelaten, besloot ik een rondje Nes – Aldeboarn te rijden. Daar hoopte ik voor het eerst dit jaar een grutto te kunnen fotograferen. Voordat ik daar was kreeg ik echter nog een heel andere vogel voor de camera …
In de buurt van Pean stak een bruine kiekendief rustig op ooghoogte zwevend recht voor me de weg over. De eerste foto heb ik door de getinte voorruit van de auto moeten maken, omdat ik in verband met naderend verkeer de auto niet even snel dwars op de weg kon zetten, zodat ik door de geopende zijruit kon fotograferen …
Nadat hij de weg was overgestoken, klom de stoere vogel eerst naar grotere hoogte, om daarna weer laag over het weiland te zweven. Dat gaf mij de kans om de laatste twee foto’s staand naast de auto te maken …
Dat was de tweede bijzondere ontmoeting op Koningsdag.
Zoals gebruikelijk heb ik op Koningsdag aan het begin van de middag de rust van de natuur weer opgezocht. Ditmaal heb ik ervoor gekozen om eens naar het weidegebied aan de Bûtendiken tussen Smalle Ee en De Veenhoop ten westen van Drachten te gaan …
In dit gebied werd al een tijdlang aan weidevogelbeheer gedaan, maar vorig jaar is een deel van het gebied op grootschalige wijze op de schop genomen door Wetterskip Fryslân …
Een deel van het weidegebied is door het waterschap ontpolderd om plaats te maken voor water en natuur. Hierdoor zijn de petgaten bij De Veenhoop en de Wijde Ee met elkaar verbonden en werden natuurvriendelijke oevers en veilige kaden gerealiseerd. Na de herinrichting is het gebied door het waterschap overgedragen aan de Friese natuurbeschermingsorganisatie It Fryske Gea …
In een nieuw ontstane waterplas zijn in een strak patroon een soort kaden of dijkjes van stenen aangebracht, die kunnen dienen als rustplaats voor vogels, en die maken daar ook meteen gretig gebruik van …
Een vogelaar die een stukje verderop met een kijker op statief aan de oever van de plas stond, vertelde me dat er op dat moment o.a. veel regenwulpen en wat kemphanen zaten …
Terwijl we een tijdlang genoeglijk stonden te praten, ontdekte ik dat mijn gespreksgenoot o.a. betrokken is bij de natuurcompensatiemaatregelen die langs de vernieuwde N381 worden genomen, en dat hij vanuit dien hoofde mijn weblog ook kende …
Kijk, dat zijn altijd leuke ontmoetingen! We hadden alleen wat minder lang vol in de koude noordenwind moeten staan praten, maar na een rustdag op dinsdag gaat het vandaag alweer wat beter met mijn gekwelde onderdanen …
De ontdekking van dit mooie nieuwe natuurgebied en de ontmoeting met de vogelaar vormden een prachtige start van mijn Koningsdagritje. Als de temperaturen wat aangenamer zijn, zal ik vast nog wel eens op dit plekje te vinden zijn, want er staat niet voor niets ook een prachtige picknicktafel …
Tijdens het vervolg van de rit kreeg ik achtereenvolgens nog een bruine kiekendief, twee reeën, een koppeltje baltsende grutto’s en de wonderlijke symbiose van een pony en een kraai of een kauw voor de lens. Het is maar dat u even weet wat er hier de komende tijd zoal te zien zal zijn … 🙂
Naar mate de natuur meer tot groei en bloei komt, heb ik hier de afgelopen weken wat minder aandacht geschonken aan de vorderingen van de tunnelbouw t.b.v. de vernieuwing van de N381 aan de Peelrug tussen Wijnjewoude en Donkerbroek. Omdat ik dat project toch wel tot het eind wil blijven volgen, maak ik hier vandaag even een inhaalslag, want het werk gaat gestaag door.
Vorige week woensdag bedacht ik me, dat ik maar eens contact moest opnemen met mijn contactpersoon bij het Project N381 om te vragen wanneer de liggers over de tunnel in aanbouw aan de Peelrug geplaatst worden. En dus stuurde ik meteen even een mailtje, en dat had ik niet veel later moeten doen, want ik kreeg ook vrijwel meteen een mailtje retour met de mededeling dat de liggers vrijdag 24 april geplaatst zouden worden.
En dus toog ik vrijdag in de loop van de ochtend naar de Peelrug, waar de fa. Wagenborg m.b.v. een grote telescoopkraan al was begonnen aan de klus …
Het was mooi zonnig weer en de temperatuur werkte voor de verandering ook weer eens mee, zodat ik bij een temperatuur rond de 17-18 graden in alle rust een rondje om de bouwput kon maken. Nu eens stond of zat ik hier, dan weer een stuk verderop, zodat ik het takelwerk van alle kanten kon bekijken …
Terwijl een select groepje mensen zich op de bouwplaats in rustig tempo bezig hield met de plaatsing van de liggers, was het ook op vrijdag rondom de bouwplaats weer een komen en gaan van zandwagens en ander zwaar materieel. Met een mengeling van overzichtsfoto’s en detailopnamen heb ik getracht om de gang van zaken rond de plaatsing van de liggers zo goed mogelijk in beeld te brengen …
Afanja's Weblog 