Een zonnige en welgemeende groet vanaf ’t Wad …

Een zonnige en welgemeende groet vanaf ’t Wad …

Op deze winderige en akelig frisse zondag neem ik jullie nog maar weer even mee naar één van mijn favoriete plattelandsweggetjes in de omgeving, de Alde Ie ten westen van Gorredijk. Op 23 mei schreef ik hier dat deze weg binnenkort grotendeels wordt afgesloten voor gemotoriseerd verkeer. Ik schreef toen dat motorvoertuigen, bromfietsen, snorfietsen en zelfs rolstoelen met in werking zijnde motor er niet meer in mogen, landbouwverkeer wel. Bron voor deze informatie is de plaatselijke krant “De Woudklank”. Het onderstaande artikel kreeg ik via de mail van Geert …

Het westelijke deel van de Alde Ie (op de kaart geel ingekleurd) blijft toegankelijk voor de bewoners van de vier woningen, c.q. boerderijen ter plekke. Het rode deel wordt afgesloten voor letterlijk alle gemotoriseerde verkeer met uitzondering van landbouwverkeer. Misschien moet ik maar een oude tractor op de kop zien te tikken …

Het westelijke gedeelte van de Alde Ie is in het vroege voorjaar voorzien van een mooi nieuw betonnen wegdek. Dat ziet er nu zo uit …

Ter hoogte van de Nieuwe Vaart gaat de weg over in het oorspronkelijke klinkerwegdek …

De resterende kilometer van de weg slingert zich groen begroeid door het landschap. Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat de afsluiting van de Alde Ie niets anders is dan een domme bezuinigingsmaatregel en dat de gemeente Opsterland zich wil vrijwaren van schadeclaims. Een gemotoriseerde rolstoel zou eens kunnen kantelen …

Hoe dan ook, ergens aan dit prachtige weggetje vond ik op 11 mei de kever met de mooie glanzende dekschilden …

Intussen is duidelijk dat het hier gaat om een rietkever (Donacia spec.). Met dank aan ieder die zowel hier als bij Nederpix heeft meegedacht …

Zo lang de Alde Ie nog open is, zal ik er de komende tijd nog regelmatig eens langs gaan. Tegen de tijd dat de weg wordt afgesloten moet ik zo af en toe maar eens ‘op bezoek’ bij een van de aanwonenden, zodat ik toch nog eens kan rondscharrelen bij de altijd rijkelijk van krabbescheer voorziene Nieuwe Vaart …

Het was een week met over het algemeen vriendelijke stapelwolken …
We’ve had a week with most of the time friendly cumulonimbus clouds …

Een deel van de mooie voorjaarslucht werd weerspiegeld in een sloot…
A part of the friendly spring sky was reflected in the water …

De berm van de Alde Ie werd gekleurd door diverse bloemen …
The verge of a road was colored by different flowers…

De echte koekoeksbloem is één van de mooiste bloemen in die berm (Silene flos-cuculi) …
The campion (Silene flos-cuculi) is one of the most beautiful flowers in that verge …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …
Prettig weekend! … – …Enjoy your weekend!
Zomaar ergens in het Friese weidegebied …
Links van de weg liggen vluchtstroken voor de jonge weidevogels in het weiland …

Rechts van de weg staat een grutto te roepen op een dampaal bij een nog ongemaaid weiland …

Een stukje verderop strijkt een grutto neer in het lange gras …

Als ik de auto achter me laat, vliegen er meteen een paar grutto’s op …

Luid roepend beginnen ze om me heen te cirkelen …

Na ettelijke pogingen maak ik uiteindelijk de foto van de dag: de grutto, de koning van de weiden, in volle vlucht …

Het raadsel van de kever met de metallic bepantsering is nog niet opgelost. Wel is er flink meegedacht en -gezocht om het beestje een naam te geven. Dank daarvoor!
Boomkruiper schreef gisteravond: “Ik denk aan het vrouwtje van de “oedemeridae” – schijnboktor omdat ze slanke achterdijen heeft. Heb Elseviers insectengids erbij gepakt. Als je hierop googled zie je het meest mannetjes met gezwollen pootjes.” Dat levert inderdaad wat plaatjes op, die er wel op lijken, maar de twijfel blijft, want vooral de antennes komen niet echt overeen …
FotoAnna reageerde vanmorgen met: “Hoi Jan, ik denk dat ik hem gevonden heb… http://www.zeelandnet.nl/foto/bekijk/foto/id/109727/Rietkever.html“ Die lijkt er nog net wat meer op.
In de hoop toch achter de naam van het beestje te komen, heb ik n.a.v. de tip van Bram zojuist een van de foto’s in het determinatie-album van Nederpix geplaatst …

In afwachting van respons neem ik jullie vandaag even mee naar de plaats waar ik dit beestje heb gevonden …

Ten westen van Gorredijk ligt het landweggetje de Alde Ie (vertaald de Oude Ee), dat door laag gelegen landerijen voert, die als vogelbroedterrein zijn aangewezen. In alle jaargetijden maakt dit landweggetje regelmatig deel uit van ‘mijn zuidwestelijke rondje’, en ik geniet daar eigenlijk altijd van de rust die de natuur hier uitstraalt …

Tot mijn grote spijt heeft de gemeente Opsterland besloten om dit weggetje binnenkort af te sluiten. Motorvoertuigen, bromfietsen, snorfietsen en zelfs rolstoelen met in werking zijnde motor mogen er niet meer in, landbouwverkeer wel. Voor mijn gevoel slaat de gemeente hier behoorlijk door, en druk ik me nog zacht uit …

Zo lang de Alde Ie nog toegankelijk is, zal ik er komende tijd nog regelmatig even een kijkje nemen en er wat foto’s maken.
Terwijl ik woensdag rond het middaguur een deels gemaaid weiland fotografeerde, verscheen er ineens een donkere wolk in beeld …
While I was photographing a partly mowed (or is it ‘mown’) meadow, there was suddenly a dark cloud above me …

Zou het dan eindelijk weer eens even gaan regenen? Nou nee, niet echt …, want ik kon slechts 17 hele kleine regendruppeltjes tellen op de voorruit van de auto …
Would it rain for sometime again at last? Well no, not really …, I couldn’t count more then 17 very tiny raindrops on the windshield of the car afterwards …

Een boer die in de verte op zijn akker aan het werk was, liet mooi zien hoe droog het dit voorjaar is …
A farmer who was working on his land in the distance, showed how dry spring is this year …

Vanaf 1 maart is hier slechts 13 mm regen gevallen, maar kijkend naar de rijke kleurschakering hebben de weilanden nog niet echt onder de droogte te lijden …
Since 1 March we’ve had only 13 mm of rain, but looking at the rich colours the meadows aren’t suffering the drought …

Ongeveer een uur nadat ik de eerste foto maakte, was er bijna geen wolkje meer te zien, we zullen toch nog even moeten wachten op regen …
About an hour after I took the first photo, there was hardly a cloud left in the sky, it seems we’ll have to wait a few days for some rain…

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …
Prettig weekend! … – …Enjoy your weekend!
Sinds november 2010 staat er te midden van de weilanden bij het buurtschap Soarremoarre (spreek uit als: Swarre-mwarre) tussen Akkrum en Aldeboarn, een oorlogsmonument ter nagedachtenis aan de zes bemanningsleden van een Wellington X9976 bommenwerper, die in de Tweede Wereldoorlog op deze plek het leven lieten. Regelmatig kom ik langs dit plekje, dat aan mijn ‘zuidwestelijke rondje’ ligt. Vorige week heb ik er wat foto’s gemaakt die me wel toepasselijk leken voor een logje op 4 mei …

Op 7 november 1941 was Berlijn het doelwit van een grootschalige luchtaanval van de Britse Royal Air Force. Honderdvijftig bommenwerpers wierpen die avond boven de Duitse hoofdstad hun dodelijke bommenlast af. Op de gevaarlijke terugvlucht naar hun thuisbases in Engeland passeerden de vliegtuigen in de vroege ochtend van 8 november het Friese luchtruim …

Op het vliegveld Leeuwarden waren de vijandelijke toestellen niet onopgemerkt gebleven. Duitse nachtjagers stegen op om de terugkerende bommenwerpers te onderscheppen. Boven Aldeboarn lukte het de Duitse jachtvlieger Helmut Lent om een tweemotorige Wellington in zijn vizier te krijgen. Na een kort salvo dook de machine brandend naar beneden om uiteindelijk omstreeks 01:20 uur in een weiland bij het buurtschap Soarremoarre de grond te raken. Bij de crash kwam de gehele zeskoppige crew om het leven …

De Wellington X9976 behoorde tot het 75e (New Zealand) Squadron van de Royal Air Force. De bemanning bestond uit zes jonge mannen: drie Nieuw-Zeelanders, twee Engelsen en een Ier. Hun stoffelijke resten werden in 1952 geborgen en zijn toen overgebracht naar de geallieerde oorlogsbegraafplaats bij Bergen op Zoom …

In Akkrum en Aldeboarn is de tragische crash nooit in de vergetelheid geraakt. Nog tijdens de bezetting werd het veldgraf van de bemanning gemarkeerd met een houten kruis en een naambord. De basis voor de oprichting van het huidige monument werd al in 2006 gelegd met de herdenking van het voorval, 65 jaar na dato door basisschoolleerlingen uit Akkrum en Aldeboarn …

Midden in de weilanden werd op de crashlocatie een tijdelijk monument geplaatst en bloemen gelegd. Het succes van deze herdenking was voor CBS De Finne aanleiding om een permanent monument voor de gevallen vliegeniers na te streven. Voor de realisatie van het gedenkteken werd in 2009 de Commissie Monument Soarremoarre opgericht, bestaande uit directieleden van de beide Boarnster basisscholen, ouders, leden van het 4-mei comité Utingeradeel, een ooggetuige en leden van de Stichting Missing Airmen Memorial Foundation. Gesteund door de gemeente Boarnsterhim en talrijke donateurs is de commissie er in geslaagd om het monument tot stand te brengen …

Vanavond staan we weer twee minuten stil ter nagedachtenis aan allen – burgers en militairen – die in het Koninkrijk der Nederlanden of waar ook ter wereld sinds het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog zijn omgekomen in oorlogssituaties en bij vredesoperaties.