Op een tropische dag als vorige week vrijdag is een beetje schaduw van harte welkom …
De paarden aan de ene kant van deze boompjes in de Jan Durkspolder hadden geluk, zij hadden schaduw …
De paarden aan de andere kant hadden pech, voor hen was er slechts een plekje in de volle zon …
Ik stel voor dat ze in de aanloop naar de volgende warme vrijdag maar even van plaats ruilen …
In de buurt van Pean stond vorige week een lam zo mooi aan de waterkant dat ik wel even moest stoppen om een foto te maken …
Terwijl ik de foto maakte, zag ik een moedereend met drie jongen vanuit het weiland naar de sloot lopen …
Onder het toeziend oog van het lam hingen de eenden gevieren te water voor een zwemtochtje …
Even kreeg ik de jongen alleen voor de lens …
Moeder voegde zich al snel weer bij haar kroost, want met een fotograaf op de wal kun je maar niet voorzichtig genoeg zijn …
Niet veel later verdween het hele gezin in een dwarssloot uit beeld …
De afgelopen jaren stonden de maanden mei en juni voor mij meestal in het teken van de macrofotografie. Dit jaar is dat er in mei nog nauwelijks van gekomen. Enerzijds is dit te wijten aan het feit dat mijn favoriete insectenrijke struiken in het Weinterper Skar zijn verdwenen, anderzijds heeft het alles te maken met mijn kwakkelende gezondheid de laatste tijd. Een echte fotokuier heb ik al een tijdje niet meer kunnen maken, macrofotografie kost nog veel meer energie …
Daarom ben ik dit jaar eerder dan te doen gebruikelijk overgestapt op de bermfotografie, het fotograferen van onderwerpen in en vanuit een bij voorkeur bloemrijke berm. Normaal deed ik dat de afgelopen jaren vooral tijdens perioden met zomerse of tropische warmte, want een ritje maken met de airco aan en tussendoor een koel plekje ergens in een berm zoeken, lukt eigenlijk altijd wel …
De komende tijd zullen er hier dan ook zeker nog meer bermfoto’s met o.a. paarden verschijnen, maar daarnaast zullen ook de weercijfertjes over de maand mei en de laatste stand van zaken rond de tunnelbouw aan de Peelrug de revue passeren. Vandaag doe ik het verder – net als dit mooie Friese paard – lekker rustig aan.
Eigenlijk had ik de auto in de berm laten uitrollen, omdat er een stukje verderop een grutto op een dampaal stond te pronken. Op het moment dat de auto tot stilstand kwam, vloog de grutto echter op …
Tot mijn geluk streek er vrijwel meteen een kwikstaartje op de paal neer. Als een volleerd model liet het vogeltje me beide zijden zien. De grazende koe op de achtergrond kreeg ik er als bonus bij …
Ik wist wel dat er nog wat was, maar wat dan …
Vanmiddag schoot het me ineens te binnen, ik had nog een laatste kleine fotoserie van mijn rondrit op Koningsdag liggen …
Tussen Nes en Aldeboarn kwam ik langs dit fraaie tafereel in een weiland …
Het geheel was het aanzien al waard, maar mijn aandacht werd vooral getrokken door een pony en een kauw op de voorgrond …
De kauw verzamelde zijn nestmateriaal bij de pony, en die leek dat maar wat lekker te vinden …
Een weiland vol bloemen is mooi …, heel mooi!
Een weiland vol bloemen met een ree aan de slootkant is zo mogelijk nog mooier …
Dit fraaie tafereel speelde zich onder fluks voorbij drijvende wolken af in een weiland net ten zuiden van het Weinterper Skar …
Je hebt van die dagen, waarop je het ene na het andere mooie tafereeltje op je pad treft. Koningsdag was weer eens zo’n dag, en daarvoor hoefde ik me niet eens in de drukte van een of ander stadscentrum te begeven …
Ik zat nog niet eens een minuut weer in de auto, nadat ik de overstekende kiekendief had gekiekt, toen ik amper 500 meter verderop aan de andere kant van de Peansterdyk een paar reeën bij de rietkraag langs de Botmar zag staan …
Meneer de bok had me al snel gezien, maar hij trok zich niets aan van mijn aanwezigheid en bleef rustig staan grazen …
Mevrouw geit leek wat meer verontrust, want na een paar hapjes hief ze steevast haar kop even op om de omgeving even in ogenschouw te nemen …
Afanja's Weblog 