Categorie archief: Natuur

Insecten op de hedera

Geplaatst op door

De klimop in onze tuin heeft zelden zo mooi en uitbundig gebloeid als dit jaar. Dat is rond deze tijd van het jaar vaak een gewilde voedingsbron voor diverse insecten. Daarom staat de camera de laatste tijd geregeld gericht op de bloeiende hedera aan de pergola boven de vijver …

een bij op de hedera

Nadat ik er de afgelopen dagen al een paar maal wat bijen, wespen of vliegen in beeld had gevangen, verscheen er vanmorgen rond koffietijd een atalanta voor de camera. Hij fladderde helaas weer weg, voordat ik wat verder kon inzoomen om hem deftig te portretteren, maar ik doe het ermee …

een atalanta op de hedera (1)
een atalanta op de hedera (2)

Een buizerd en twee reigers

Geplaatst op door

Vorige week maandag heb ik het er voor het eerst sinds mijn blessure aan rug en linkerbeen op gewaagd om in mijn uppie een kuier naar de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder te maken. Het was grijs en veel viel er niet te beleven, maar aan de westkant van de hut zaten van links naar rechts een buizerd, een blauwe reiger en een grote zilverreiger waar ik me even mee heb kunnen vermaken …

vlnr: een buizerd, een blauwe reiger en een grote zilverreiger in de Jan Durkspolder

De grote zilverreiger paradeerde ongedurige heen en weer …

grote zilverreiger marcheert ongedurig heen en weer (1)
grote zilverreiger marcheert ongedurig heen en weer (2)

De blauwe reiger deed verwoede pogingen om een maaltje vis te vangen …

blauwe zilverreiger doet verwoede pogingen om een maaltje vis te vangen
verdorie, weer mis

En de buizerd … de buizerd bleef onverstoorbaar in zijn boomtop zitten …

de buizerd bleef overstoorbaar in de top van zijn boom zitten ...

Witje in de wind

Geplaatst op door

Zoals ik gisteren al schreef, begon ik de dag met een geaderd witje op de verbena. Ik zat net met de camera op het statief te luisteren naar een soundscape op mijn smartphone, toen ik hem zag landen. Het waaide nogal, dat maakte het voor de vlinder niet gemakkelijk om zich vast te blijven klampen aan de bloemen, maar het lukte hem toch wonderlijk goed …

witje op de verbena steekt zijn tong uit

Die wind zorgt normaal gesproken vaak voor hinderlijk windgeruis. In de nabewerking probeer ik dat meestal wat weg te werken door er een muziekje overheen te zetten. Omdat ik in dit geval via Mastodon net zat te luisteren naar de soundscape ‘Uit de zee’ van Ferrie = differentieel (https://ferrie.audio/), had ik daar in dit geval geen werk van. Terwijl de camera liep, heb ik mijn mobieltje bij de microfoon van de camera gehouden …

En zo werd ‘Uit de zee’ ‘In de wind’ …

Hopelijk kun je ermee leven, Ferrie …

Een witje in de herfsttuin

Geplaatst op door

De tuin begint langzaam maar zeker meer naar herfst te kleuren en te geuren. De temperaturen doen echter nog geenszins aan herfst denken. Afgelopen nacht was de minimumtemperatuur in onze tuin 17,2°C. Toen ik vanmorgen rond koffietijd naar buiten liep, was het met 17,5°C zowaar lekker herfstweer …

herfstbeeld in de tuin

Zoals bekend ga ik nooit zonder mijn camera naar buiten. Vanmorgen had ik mijn camera nog maar nauwelijks op het statief gezet, toen er een witje neerstreek op de verbena. Hij gaf me niet alleen de kans om een uitgebreide fotoserie te maken, maar ik kon er ook nog een mooie video-opname met bonus van maken. Maar dat is voor morgen …

een witje op de verbena (1)
een witje op de verbena (2)
een witje op de verbena (3)

Zicht op de horizon

Geplaatst op door

Je hebt een fotomaatje of niet, en ik heb er één!

Nadat we vrijdagochtend onder het genot van koffie en koek hadden bijgepraat, vroeg Jetske of ik het zag zit om een ritje te maken. Onder de voorwaarde dat ze drempels en andere verkeersremmers extra voorzichtig zou passeren om mijn onderrug niet nodeloos te belasten, leek dat me wel wat …

in de Jan Durkspolder

De zon scheen en er dreven vriendelijke wolken langs het zwerk. Daar komt nog bij dat ik eigenlijk toch wel minstens 1 of 2 keer per week de horizon moet kunnen zien. Ik stelde voor om even naar de Jan Durkspolder te rijden. Daar is rondom horizon te zien en met een beetje geluk zou ik, gewapend met mijn kruk, zelfs de grote vogelkijkhut kunnen bereiken. Kortom: dat aanbod kon ik niet afslaan …

kaartje vogelkijkhut Jan Durkspolder

150 meter krukken bleek toch nog een flinke afstand te zijn, maar het lukte. En het was de moeite waard. Erg veel was er niet te zien, maar een paar wandelaars met een hond en een groep ganzen in de verte boden toch enige afleiding. En verder was er vooral veel horizon te zien en daar was het om begonnen …

wandelaars in de Jan Durkspolder
in de verte een groepje ganzen
grauwe ganzen
grauwe ganzen in de Jan Durkspolder
rust in de Jan Durkspolder

Enigszins vleugellam

Geplaatst op door

Bijna weekend, tijd voor een kleine gezondheidsupdate. Om maar met de deur in huis te vallen, ik ben nog steeds enigszins vleugellam …

vleugel van een bont zandoogje

De ergste pijn ben ik overdag wel de baas, maar ’s nachts is het nog knap lastig. Dat resulteert in wat al te korte nachten, maar het belangrijkste is dat ik heel voorzichtig weer wat mobieler word. Gewapend met stok kan ik weer voorzichtig van voor naar achter in de tuin en terug. Het gaat nog niet snel en ver kom ik ook nog niet, maar het begin is er weer …

mini huisjesslak op een lisdodde

Om te onderzoeken wat er nu precies speelt, ben ik intussen door de huisarts doorverwezen naar de neuroloog. Begin oktober wordt er MRI-scan gemaakt van de onderrug, daarna hoop ik meer te weten. Omdat ik met opnieuw een nazomertje in het vooruitzicht hoopvol gestemd blijf, sluit ik dit logje af met een foto van het hart van een van de zonnebloemen in de wachtkamer van de afd. neurologie …

hart van een zonnebloem