Op zekere dag zwom er een vreemde vogel langs het terras.
Iemand enig idee wat voor soort, ras of type vogel dit is …?
Categorie archief: Natuur
Schaatsenrijders op de Bonke
De laatste keer dat ik schaatsenrijders op de Bonke zag, was begin maart. Dik ingepakt waagden ze zich toen na een week met matige vorst tot strenge vorst in de nachten over een degelijk ijsvloertje …
Toen ik daar begin augustus bij een zomerse temperatuur van ruim 25 graden aan de waterkant zat, zag ik ineens heel andere schaatsenrijders …
Dit duo – ja, het zijn er echt twee, die het samen heel druk hebben – toverde daar geruime tijd de mooiste rimpelingen op het wateroppervlak tevoorschijn …
Deze schaatsenrijders en een lantaarntje waren overigens de enige insecten die ik daar in de vakantie heb kunnen fotograferen, want wat insecten betreft was het er stil, heel stil …
Gedragen door thermiek (2)
Ruim een uur nadat ik de eerste buizerd een tijdlang boven me had zien cirkelen, verscheen er een tweede exemplaar aan het strakblauwe zwerk …
De foto’s zijn net wat minder strak geworden, omdat deze buizerd gedragen door thermiek een stuk hoger vloog toen ik hem ontdekte …
De meerwaarde in deze serie zit voor mij in de volstrekt andere tekening en kleurstelling van deze buizerd …
Via Twitter heb ik intussen een suggestie gekregen, dat het mogelijk een visarend in.
Gedragen door thermiek (1)
Over het algemeen is een helderblauwe lucht de dood in de pot voor de fotograaf. Voor mij wel in elk geval, geef mij maar wat woelige wolken. Maar er zijn uitzonderingen. Zo was in de eerste week van augustus de afnemende maan ’s ochtends steeds heel mooi te zien. Deze foto dateert van 3 augustus 12:25 uur, de maan is hier voor 68% te zien …
Enige tijd later kon ik een meeuw en een buizerd in één beeld vangen …
De meeuw viel na enig inzoomen al snel buiten het kader, maar de buizerd liet zich al cirkelend nog lang volgen …
Gedragen door thermiek steeg hij tot grote hoogte. Tegen de strakblauwe lucht liet hij zich nog lang mooi fotograferen …
Einde zomerstop
Het heeft even geduurd, maar nu wordt het toch zo langzamerhand tijd om een eind aan mijn zomerstop te maken. Die lange stop had ik ook wel even nodig in deze lange, warme zomer. Om te beginnen dank aan allen die de afgelopen periode belangstelling en zorg toonden voor mijn gezondheidssituatie. Het warme weer heeft mijn benen weer geen goed gedaan, maar verder ben ik er aardig doorheen gerold …
Het laatste deel van de warmte hebben we doorstaan in onze datsja aan de noordkant van Leeuwarden. Met water rondom is dat ook ’s zomers voorwaar geen verkeerde plek. Het levert mij echter steevast één probleem op: ik kom na elk verblijf daar met veel teveel foto’s thuis, zo ook nu weer …
Tja, en waar begin je dan mee? Een mooie serie van onze trouwe vakantievriend Oskar? Of een serie van één van de vele mooie zonsondergangen? Of toch maar een fotoverslag van onze reis naar de reuzen …?
En om de keuze nog wat moeilijker te maken, heb ik vanmorgen ook nog weer een mooie serie gemaakt van de lepelaars en een blauwe reiger in de Jan Durkspolder. Vandaag volsta ik met een klein voorproefje van wat er hier de komende periode zoal te zien zal zijn …
Zomerse tussenbalans
Tot dusver doet het lang aanhoudende warme zomerweer nog geen al te grote aanslag op mijn lichaam. Dat is in eerdere warmere perioden wel eens anders geweest. Dat het nu een draaglijke warmte is, heeft alles te maken met het feit dat we dankzij de ligging van hogedrukgebieden gelukkig steeds te maken hebben met een bijna on-nederlandse droge warmte. Oftewel: het is niet van dat plakkerige weer …
De zomerstop op het weblog bevalt me daarbij uitstekend. Lekker in de relatief koele schaduw van de hazelaar liggend of zittend, krijg ik zo af en toe eens gezelschap aan de rand van de vijver. Zo komt er bijvoorbeeld regelmatig een merel om even te badderen of wormen te zoeken. Ook een buurtkat komt zo af en toe eens langs. Die moet ik in de gaten houden, want volgens mij komt die vooral voor de vissen …
Met de insecten in de tuin schiet het nog altijd niet op. Zo af en toe zie ik eens een vlinder – meestal een witje – fladderen, maar even poseren is er ondanks de weelderig bloeiende ijzerhard en de vlinderstruik niet bij. Dan maar even een foto van een passerende zweefvlieg …
Om niet helemaal te verstoffen en te verstijven heb ik een paar maal een ritje met wat korte tussenstops gemaakt. Voor echte fotokuiers is het me te warm en dat is met vrijwel steeds dat toch 150 gram wegende Tens-apparaat aan een bandje rond mijn hals ook niets waard nu.
Tijdens één van die tussenstops heb ik wel ontdekt waar een groot deel van de insecten tegenwoordig zit … op en rond de boerderij blijkbaar … 😉
Ik sluit af met het relatief koel aandoende beeld van een foeragerende lepelaar in de Jan Durkspolder. Een groot deel van de plaatselijke kolonie liet zich daar vanuit de grote vogelkijkhut goed bekijken …
Zo, en nu duik ik met het oog op de naderende hittegolf mijn hangmat weer in, want mijn zomerstop zal zeker nog een week voortduren. Tot een uur of drie lekker in de schaduw met Radio Tour en als het daarna op het terras te zonnig en te warm wordt, nestel ik me in de nog steeds relatief koele woonkamer lekker voor de Tour op tv. Want wat is het spannend en wat kan het nog mooi worden …
Tot later, blijf koel.
Digitalis na de regen
Veel meer dan een millimeter regen is er niet gevallen, maar het vingerhoedskruid is er heerlijk van opgefrist …
Tekstueel heb ik hier verder weinig aan toe te voegen, of ’t moet al zijn dat dit in het Fries ‘dopkeblommen’ zijn …
Het beeld van de fraaie tekening van de bloemen en die fijne druppeltjes als bonus spreekt voor zich, lijkt me …
En voor wie nog geen regen heeft gehad: jammer dat internet nog geen geuren doorgeeft … ’t ruikt hier heerlijk nu …
Afanja's Weblog 