Porseleinzwam bij Heidehuizen

Ik ben er gisteren toch weer in getuind … Ik heb me opnieuw door het herfstbos laten verleiden tot een te lange wandeling bij Heidehuizen …

En als het daar dan bij was gebleven … Maar nee hoor, het herfstbos had zichzelf ook nog eens op de meest onmogelijke plekjes getooid met paddenstoelen. Ook dit jaar had ik me voorafgaand aan de herfst voorgenomen om paddenstoelen alleen van afstand te fotograferen. Ik kon echter ook nu weer niet weerstaan aan de lokroep van pareltjes zoals deze porseleinzwam …

Een en ander heeft erin geresulteerd dat ik mezelf vandaag een verplichte rustdag heb voorgeschreven. Ik laat me hooguit wat vermaken door de huismussen …

Een kluit vol paddenstoeltjes

De zon scheen vanmorgen eindelijk weer eens toen ik opstond. Na de medicatie, een flink stuk koek en koffie ben ik meteen in de auto gestapt om even een fotokuier in het bos te maken …

Zoals wel vaker in deze tijd van het jaar, koos ik weer voor het bos bij voor Heidehuizen. Langs het fietspad waren onlangs weer een paar bomen omgewaaid. Een stukje verderop lag de kluit van een vorig jaar al omgewaaide boom. De boom was helaas weggehaald, maar de kluit was intussen mooi begroeid …

Enige tientallen kleine paddenstoeltjes hadden de kopjes opgestoken op de steile helling van de kluit. Obsidentify noemt het ‘gewone glimmerzwammen’, daar houd ik me dan maar weer aan vast …

Een wesp op schoot

Naar de buienradar kijkend, ziet het ernaar uit dat er de rest van de ochtend een smal, maar lang regengebied van zuidwest naar noordoost … precies over Drachten trekt …

Daarom ga ik even terug naar vorige week woensdagmiddag. Toen het tegen drieën tussen de buien door even droog was, ben ik even met de camera op het terras gaan zitten. Ik zat nog maar net, toen er een wesp op mijn broek neerstreek. Hij keek me eens aan, en wandelde daarna wat heen en weer. Zo snel en stil als hij was verschenen, was hij korte tijd later ook weer verdwenen …

Uitwaaien bij de Leijen

Nadat we uitgebreid hadden zitten bijpraten, besloten fotomaatje Jetske en ik gistermiddag toch nog maar even naar buiten te gaan. Omdat Jetske zin had om even ergens aan de waterkant uit te waaien, reden we even naar de Leijen. …

Omdat een kuier door drassig rietland er voorlopig nog niet in zit, kozen we deze keer niet voor de vogelkijkhut bij Doktersheide. In plaats daarvan reden we even naar het Paviljoen en het strandje bij Rottevalle …

Daar troffen we gelukkig net een droog halfuurtje, waarin we echt even konden uitwaaien. Daarna moesten we ons toch nog even haasten om droog bij de auto te komen …

Jongvee bij Bethlehem

Toen we zondagmiddag onderweg waren naar vrienden in Beetsterzwaag, zag ik dat er jongvee in de wei voor het oude boerderijtje ‘Bethlehem’ liep …

Omdat ik mijn camera niet bij me had, besloot ik er maandag na de paddenstoelensessie bij Huize Olterterp nog eens lang te rijden om er wat foto’s van te maken. Tot mijn geluk zag ik dat ze nog hoorns droegen ook. En bovendien waren er ook nog eens een paar dieren met mooie lange wimpers …

Het was alleen jammer dat ze niet meer zo mooi voor het boerderijtje liepen als zondag, maar meer aan de zijkant van de weide. Vorig jaar heb ik in november ook al een logje geschreven getiteld ‘Zicht op Bethlehem’, toen wist ik nog niet hoe oud het boerderijtje is. Intussen heb ik op ‘Building ages in the Netherlands’ ontdekt dat Bethlehem dateert uit 1660.

Dat is voor geïnteresseerden een mooie site, waarop je de leeftijd van alle bouwwerken in ons land kunt vinden. Ik kom daar nog wel eens op terug …

Paddenstoelen bij Huize Olterterp

De dag begon zonnig gisteren. Daarom ben ik na de koffie meteen in de auto gestapt om een ritje te maken. Om mijn rug en benen te ontzien, had ik me voorgenomen om hier en daar wat herfstfoto’s te maken op korte afstand van de auto …

De eerste stop was bij Huize Olterterp waar de provinciale vereniging voor natuurbescherming It Fryske Gea haar hoofdkwartier heeft. Vorig jaar had ik een topdag toen ik daar was en heb ik rondom foto’s gemaakt van het oude landhuis. Gisteren heb ik me beperkt tot het voorste deel van de parktuin. Daar heb ik wat foto’s gemaakt van paddenstoelen die daar in het gras stonden te pronken …

De koepel en de poort

We naderen stilaan het einde van deze rondgang door het voorste deel van de Ecokathedraal. Bij het pleintje met de gebroken zuilen maak ik nog een paar foto’s van de vrolijk gekleurde Kardinaalsmuts

Daarna zetten we koers in de richting van de uitgang, op de eerste foto hieronder kun je het poortgebouw al door het gebladerte zien schemeren. Maar we nemen eerst nog een afslag naar rechts. Ik wil jullie namelijk een blik op en in het koepelgebouw niet onthouden. Dit is het enige bouwwerk in de Ecokathedraal waar je echt even naar binnen kunt lopen. Eenmaal binnen krijg je door het rookgat een mooi doorkijkje naar de kroon van een boom …

En dan is het echt tijd om de Ecokathedraal te verlaten. We passeren ‘Funny Face’ aan de rechterkant en staan dan voor het massieve en majestueuze poortgebouw ‘Porta Celi’

Eenmaal onder poort doorgelopen staan we weer in het voorportaal van de Ecokathedraal. Het zitje heeft een update gekregen met een paar nieuwe latjes op de bankjes en een nieuw rugloos zitmeubel. Met een tevreden gevoel heb ik daar nog even lekker in een flets zonnetje gezeten …

het zitje in het voorportaal van de Ecokathedraal