Nadat ik gisteren een fotokuiertje had gemaakt in de omgeving van de gaswinlocatie bij Earnewâld, heb ik via landelijke weggetjes koers gezet naar de Leijen bij Doktersheide …
Terwijl ik over het Nonnepaed reed, kwam ik langs een aantal weilanden waar honderden meeuwen rond scharrelden …
Of het nu gaat om het ploegen of ‘t eggen van een akker, het bemesten van de weilanden of het uitdiepen van greppels, meeuwen gek op de smakelijke hapjes die er door naar boven worden gebracht …
In dit geval werden de meeuwen gelokt door een tractor met een enorme mestinjecteur …
De wolkenpartijen die ik hier gisteren liet zien in het kader van Skywatch Friday vormden slechts een klein intermezzo op mijn rit naar het IJsselmeer. Met het oog op de weersverwachting, waarin sprake was van buien, hoopte ik daar wat mooie buienluchten en heel misschien zelfs een waterhoosje te kunnen fotograferen. Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: een hoosje was me ook ditmaal weer niet gegund, maar ik heb er wel mooie wolkenpartijen en zeegezichten kunnen scoren …
Het Friese weideland strekt zich op een aantal plaatsen letterlijk uit tot de oever van het IJsselmeer. Een paar jaar geleden heb ik hier eens een koppel koeien in tegenlicht kunnen fotograferen, donderdag werd mijn aandacht getrokken door een boer die daar bezig was met zijn tractor met giertank …
Na een koude en grijze zaterdag volgde een zonnige zondag op landgoed “de Merelhof”, en dus gingen Pepijn en ik al vroeg op pad voor een kleine wandeling over het domein. Tijd om de pyjamabroek te verruilen voor een spijkerbroek was er niet, want de boer die een deel van het land van “de Merelhof” in gebruik heeft, kwam het land op met de tractor. Dat moesten wij natuurlijk wel even bekijken …
Pepijn bleef op gepaste afstand staan om het ronkende apparaat te zien passeren, je weet immers maar nooit welke kant zo’n gevaarte op gaat. “Gras maaien …,” luidde Pepijn’s commentaar, terwijl hij me stralend aankeek, en daar heb ik het op dat moment maar bij gelaten …
Toen de tractor enkele ogenblikken later uit zicht was verdwenen, vervolgden Pepijn en ik onze kuier. “Daar zijn koeien, pake …” kraaide het mannetje, toen we het weiland aan de achterkant van onze weekendwoning naderden …
Die reactie heb ik natuurlijk meteen bevestigd. Dat het geen koeien waren, maar o.a. een Belgische Blauwe pink en nog een paar andere pinken, had ik ook tenslotte ook niet geweten als ‘de landheer’ het me vrijdagmiddag na aankomst niet had verteld …
Voorgaande jaren hadden we ’t hele achter het huis liggende weiland tot onze beschikking. Vorig jaar was dat grotendeels met zuring en boterbloemen bedekte weiland vooral voor Tijmen en mij een mooi jachtgebied voor onze camera’s …
Nu was het weiland voor het vee, en dat was ook goed, want hoewel ze vrij ver weg stonden, vond Pepijn het al babbelend prachtig om naar die loom grazende dieren te kijken …
In de loop van de middag hoorden we de tractor weer het land op komen. Ik werd meteen door Pepijn meegetroond om het spektakel nogmaals te bekijken. Ditmaal stapte Pepijn wat dichter naar de rand van het weiland, maar hij bleef wel op veilige afstand van de afrastering. Na aankomst had ik de mannetjes namelijk meteen goed duidelijk gemaakt dat er stroom stond op de draden en banden rond de weilanden, en die boodschap was goed blijven hangen …
Het was een feest om dit leergierige mannetje, dat intussen zo ongeveer alle automerken weet te benoemen, op deze manier kennis te laten maken met een paar facetten van het boerenleven rond “de Schaapskooi” …
Ook in de winter gaat het werk op het land waar mogelijk door. De afgelopen weken waren de omstandigheden blijkbaar goed voor het frezen van de greppels, want daar hadden diverse boeren in de omgeving het druk mee …
Mits op de juiste afstand vind ik het altijd een mooi gezicht om achter de tractor een fontein van modder te zien opspuiten, waarna de greppel weer op diepte is en het overtollige water weer kan worden afgevoerd naar de sloten …
Terwijl ik woensdagmiddag zo goed en zo kwaad als het ging tussen de buien door bleef koersen, kwam ik in de buurt van Tijnje langs een hek waaraan een wit bord hing met daarop een zwarte tekst …
Had ik dat nu goed gezien, stond er “Pas op Kwade ram” …? Toch maar even de auto in de achteruit om de tekst nog eens goed te kunnen lezen, zodat ik er meteen ook een paar foto’s van kon maken …
In mijn jongste jaren heb ik op de boerderij geleerd om altijd en overal respect te hebben voor een stier, en daar niet te dicht bij in de buurt te komen. Dat ook rammen zo gevaarlijk kunnen zijn, dat er voor gewaarschuwd moet worden, was nieuw voor me. Maar ja, schapen en rammen werden er op de bewuste boerderij indertijd niet gehouden …
Ik heb die kwade ram overigens niet gezien in dat weiland. Voor zover ik kon zien, liepen er alleen maar makke schapen, maar hij zal zich op dat moment waarschijnlijk achter in het weiland hebben opgehouden …
Deze nog maar een paar dagen oude fotoserie kreeg meteen actualiteitswaarde, toen ik gisteravond een bericht zag onder de kop “Ram doodt boer“. Een bejaarde boer is op zijn erf bij Veghel vermoedelijk op de horens genomen door een ram. De man is zaterdag in het ziekenhuis bezweken aan zijn verwondingen. Ik blijf voortaan wel uit de buurt.
