2 kleintjes en een grote

Vrijdag ben ik nog maar eens afgereisd naar mijn fotomaatje in de Kop van Overijssel. Eigenlijk was het al lang Jetskes’ beurt om naar Fryslân te komen, maar ik stelde voor om het nog maar eens andersom te doen. Als Jetskes’ tantezegger Klaas Jan bij Nederland in het rietland aan het werk was, leek dit me een uitgelezen kans om daar nog eens naar toe te gaan. Over een paar weken is het rietland tenslotte weer verboden gebied i.v.m. de broedtijd. Daar kon Jetske zich wel in vinden …

Omdat we pas aan het begin van de middag in het rietland terecht konden, dronken we – met zicht op de voedertafel bij Jetske en haar man in de tuin – eerst koffie. Een vink en een huismusje wilden wel even voor me poseren. Vooral met dat vinkje was ik blij, want die hebben we zelf maar weinig in de tuin.

Daarna stapten we in de auto om naar de Weerribben te rijden. Omdat we nog alle tijd hadden, maakten we onderweg nog een paar tussenstops om wat foto’s te maken. De eerste halte was bij dit ooievaarsnest langs het Kanaal Steenwijk – Ossenzijl. De ooievaar klepperde af en toe eens even en leek het allemaal prima te vinden …

– wordt vervolgd

LHB-tje op vermolmd hout

Zoals wel vaker, keek ik achter in de tuin weer eens naar de goeddeels vermolmde boomstam achter in de tuin. Tot mijn verrassing zag ik er een lieveheersbeestje overheen lopen. Het leek een soort hike over zwaar terrein, want ik had alle tijd om een paar foto’s te maken …

Een lange sneeuwwandeling (2)

De dooi heeft vanmorgen dan wel zijn intrede gedaan, ik ga ook na vandaag nog wel even door met het plaatsen van sneeuwfoto’s. Het was weer een topweek voor dit kind van de winter, en dat deel ik graag met de lezers …

Zaterdag was ik hier halverwege een lange sneeuwwandeling. Het spreekt voor zich dat ik eerst het verslag van die mooie kuier door de wijk nog even afrond met een paar foto’s. Het was tenslotte die langste wandeling aan één stuk die ik de afgelopen jaren heb gemaakt …

Een lange sneeuwwandeling (1)

Voor de tweede keer dit jaar hebben fotomaatje Jetske en ik gisteren een afspraak voor een gezamenlijke fotokuier moeten cancelen, vanwege de winterse weersomstandigheden. Er zat niets anders op dan maar met de camera vermaken in en rond de tuin …

’s Middags besloot ik te wachten tot het zou gaan sneeuwen en dan een korte sneeuwwandeling te maken in de wijk. Halverwege de middag was het zo ver, al was het maar een lichte sneeuwbui. Goed gekleed ging ik gewapend met mijn trekkingstokken en de camera op pad.

Het werd een mooie, en veel langere tocht dan ik vooraf had verwacht, want dit is helemaal mijn weer. Dat laat zich vandaag wel voelen in mijn bovenbenen, maar dat heb ik er graag voor over. Het kind van de winter is weer wakker …

Gesloopt door elfenbankjes

Wie hier al wat langer meeleest, herinnert zich misschien nog de vele elfenbankjes die er in januari 2023 groeiden op een stuk boomstam, dat ik twee jaar eerder in de tuin had gelegd …

Nu, bijna drie jaar later, is er van het stuk boomstam weinig meer over. De schors vormt deels nog een omhulsel van de lucht en het vermolmde hout, dat er nog is overgebleven …

Je zou kunnen zeggen dat het stuk boomstam volledig is gesloopt door de elfenbankjes, die er bijna drie jaar geleden nog goede sier maakten. Je kunt zien dat de restanten al bij lichte aanrakingen uit elkaar vallen …

Een ander stuk van dezelfde boomstam, dat sinds januari 2021 drie meter verderop in de tuin ligt, lijkt nog volledig intact te zijn. De natuur zit wonderlijk in elkaar …

Libellen rond de vlonder

Het vennetje in het Wallebos stelde me niet teleur. Integendeel, het was er prachtig. Hoewel het nog geen kilometer bij de Lippenhuisterbrug vandaan is, was het nog niet eens zo makkelijk om er te komen. Het is een mooi wandelgebied met een paar pittige heuveltjes. De toplaag van het smalle paadje bestond er uit los zand waar de iLark de grootste moeite mee had. Met Whilly hoef ik er voorlopig niet eens aan te beginnen. Maar eenmaal ter plekke was het een feestje. …

Om te beginnen kreeg ik al meteen een mooie grote keizerlibel voor de lens. Die foto’s liet ik hier gisteren al zien. Daarna lukte het om aan de overkant van het vlonderpad verschillende azuurwaterjuffers in beeld te vangen. Daarmee was het wel tijd om weer terug te scharrelen naar de iLark, want ik wil ook niet al te wankel over zo’n vlonder lopen. Naast mijn e-step stond een mooie, recht afgezaagde boomstronk. Dat was een fijn plekje om even te zitten en wat te drinken en een stukje koek te nemen. En alsof dat nog niet genoeg was, kon ik daar even later een paar foto’s maken van een prachtige venwitsnuitlibel. Een prachtige primeur …

Moge duidelijk zijn, dat mijn dag goed was.