Mijn week van de grutto (1)

Eind mei ben ik nog eens naar de Strobosser Mieden onder de rook van Gerkesklooster-Stroobos gereden. Hier ligt nog een stuk oud weidegebied dat tegenwoordig eigendom is van Staatsbosbeheer. Vanaf een klein platform heb je een mooi uitzicht over het gebied …

Nadat ik daar in april samen met mijn fotomaatje een mooie fotoserie had gemaakt van o.a. grutto’s en kemphanen, had ik mezelf nog twee opdrachten gesteld:
1. een wakende grutto op een paal fotograferen
2. weer eens wat gruttokuikens in beeld vangen …

De beste kans van slagen om mijn opdrachten af te kunnen vinken ligt denkelijk in dit gebied. Ook eind mei waren de weilanden er nog mooi nat, zodat vogels er gemakkelijk wormen uit de grond kunnen halen. Hier en daar liep wat vee om voor de nodige natuurlijk bemesting te zorgen en dat is dan weer goed voor de bloemen die smakelijke insecten aantrekken voor de vogels …

Palen en grutto’s waren er ook in overvloed. Het lukte me dan ook al snel om een grutto op een paal te kunnen kieken. Daarmee kon ik de eerste opdracht in feite al afvinken. Maar het bleef niet bij die ene grutto op zijn paal. In de loop van de week zullen er hier nog diverse exemplaren voorbij komen …

En dan die andere opdracht, jonge grutto’s in beeld vangen … Laat ik het er eerst maar bij houden, dat ik eerder een grutto met een oranje zandoogje had gefotografeerd dan een grutto met jongen …

– wordt vervolgd –

Nat landschap

Het begint zo langzamerhand een natte boel te worden. Op de plek waar deze foto’s zijn gemaakt niet zo erg niet zo erg, want dit is het ondergelopen polderland langs de Wolwarren tussen Oudega en de Headammen …

’s Zomers sta je hier op de noordelijke oever van de Wijde Ee, die op de achtergrond zichtbaar is. ’s Winters staat het hier vrijwel elke winter onder water. En als ik nu wat uitzoom, dan zien we ook nog weer een hek verschijnen …

Wat zou het mooi zijn om hier over een paar weken weer schaatsers hun eerste streken te zien zetten, zoals dat ook in januari 2016 het geval was. Voorlopig ziet het daar helaas echter niet naar uit …

De grutto – vogel van ’t jaar

Onze nationale vogel, de grutto, is door het publiek uitgekozen tot Vogel van het Jaar. Dat werd gisteravond bekend gemaakt in ‘De Wereld Draait Door’. Het televisieprogramma heeft deze verkiezing samen met Vroege Vogels en de Vogelbescherming georganiseerd, naar voorbeeld van de vergelijkbare verkiezing in Nieuw-Zeeland en Australië …

Afgelopen voorjaar heb ik deze prachtige weidevogel, die in Fryslân ook wel bekend is als ‘Kening fan de Greide’ (Koning van de Weide), bij verschillende gelegenheden geportretteerd. Deze serie heb ik eind juni gemaakt bij de Surhuzumer Mieden

Naar verluidt zijn er in de meeste delen van Fryslân dit jaar iets meer grutto’s tot broeden gekomen dan vorig jaar. Maar over de hele lijn gaat het nog steeds erg slecht met de grutto en andere weidevogels. We zullen tot volgend voorjaar moeten wachten, voordat ze zich weer in onze contreien laten zien …

Achter ’t hek

Sommige hekken zijn de moeite van het bekijken eigenlijk niet echt waard. Dit is daar een fraai voorbeeld van …

Om de dam af te sluiten zijn er 3 of 4 hekken tegen elkaar aan gekwakt. Op zo’n moment kun je maar beter kijken wat er achter het hek te zien is in plaats van al te veel aandacht aan het hek te besteden: hek – weide – schapen …

Hekken in de mist

Hoe het er bij jullie voor staat, weet ik niet, maar hier is het een grijze boel buiten …

Ik heb wel het idee dat het wat lichter begint te worden. Dus wie weet, misschien zien we vanavond de maan toch nog door de bomen schijnen …

Typisch regenboogweer

Het was typisch van dat regenboogweer de afgelopen dagen. Tijdens felle, meestal kortdurende buien die in hoog tempo over het land trekken, ontstaan bij zonnige omstandigheden vaak prachtige regenbogen. Zaterdagmiddag zag ik er vanuit de tuin één verschijnen. Dat levert vanwege het beperkte zicht op de lucht meestal niet de mooiste foto’s op. Deze foto vond ik nog wel de moeite waard vanwege het gat in de bewolking …

In november 2007 had ik meer geluk. Toen verscheen er een mooie dubbele regenboog aan het firmament terwijl ik met ruim zicht over de Bûtendiken tussen Smalle Ee en De Veenhoop reed …

Omdat ik op dat moment net langs een zogenaamd ‘houtje-touwtje-hek’ reed, kon mijn dag niet meer stuk …